حسین نهرودی در گفت‌وگو با میزان، درباره عملکرد فونتانا در بوکس ایران اظهار داشت: حضور فونتانا برای تیم ملی بوکس نعمت است و همه می‌دانیم که او چه مربی بزرگی است و امیدوارم که وجودش کارساز باشد. واقعیت این است که برای رسیدن به اهداف خود در راستای کسب سهمیه المپیک کار بسیار سختی داریم. با اینکه خیلی از بوکسور‌های خوب سهمیه گرفتند، اما کسانی که باقی مانده‌اند هم بوکسور‌های کمی نیستند و کار ما سخت، اما امیدوارم بتوانیم دو سهمیه دوره گذشته را تکرار کنیم.

وی درباره میانگین سنی بالای تیم ملی بوکس افزود: در جلسه شورای راهبردی این موضوع مطرح شد که در آینده نزدیک یک پوست اندازی در تیم ملی انجام شود، چون میانگین سنی تیم خیلی بالاست و باید این ریسک انجام شود. رئیس فدراسیون هم از این موضوع استقبال کرد و انجام این کار برای بوکس ایران ضروری است و نباید وقت تلف کنیم.

*تشکیل تیم امید قطعاً خیلی به ما کمک می‌کند

پیشکسوت بوکس درباره فاصله فنی بین بوکسور‌های جوان و باتجربه گفت: ان‌شاالله بوکسور‌های جوان بتوانند با جهش سریع به تیم ملی بزرگسالان برسند، چون ما نیاز به این داریم که تغییر نسل صورت بگیرد و بعد از مسابقات گزینشی المپیک در تایلند کم کم باید منتظر یک تیم جدید باشیم.

نهرودی با اشاره به نیاز مبریم بوکس به تشکیل تیم امید گفت: تشکیل تیم امید قطعاً خیلی به ما کمک می‌کند، اما چون تیم خیلی دیر تشکیل شده است، کادرفنی کار سختی برای آماده‌سازی این نفرات دارد، اما امیدوارم علیرضا استکی و همکارانش موفق باشند تا بتوانند بوکسور‌های خوبی به بزرگسالان تحویل دهند، اما تاکید می‌کنم کار آن‌ها بسیار سخت است.

*کوبایی‌ها می‌توانند بوکسور‌های آینده‌ساز ما را با علم روز دنیا آشنا کنند

سرمربی سابق تیم ملی ادامه داد: بوکسور باید از پایه ساخته شود و وقتی به تیم امید می‌رسد در کوران مسابقات باشد. الان خیلی از بوکسور‌های ما تازه در ۲۰ سالگی می‌فهمند سبک گارد گرفتن و حرکت پاهایشان اشتباه است که همین موضوع کار را برای پیشرفت این مشتزنان سخت می‌کند. خوشبختانه روح الله حسینی خودش خاک رینگ خورده و می‌داند باید چه کار‌هایی انجام دهد و به همین خاطر از بابت ساختن تیم‌های پایه نگرانی ندارم.

وی درخصوص اینکه آیا بهتر نیست از مربیان کوبایی در تیم‌های پایه استفاده شود، تصریح کرد: هرناندز که بیاید می‌توانیم از این سه مربی در تمام تیم‌ها استفاده کنیم. موافق این هستم که کوبایی‌ها در تیم‌های پایه هم حضور داشته باشند، چون می‌توانند بوکسور‌های آینده ساز ما را با علم روز دنیا آشنا کنند.

*این فداکاری لازم بود تا بوکس به آرامش برسد

نهرودی در خصوص اینکه چرا پیش از رقابت‌های جهانی هدایت تیم ملی را پذیرفت، گفت: من می‌دانستم دارم چکار می‌کنم و روراست می‌گویم که فداکاری کردم، چون علاقه‌مند به سرنوشت بوکس و موفقیت روح الله حسینی بودم. باور کنید می‌دانستم نمی‌توانم در ۶ ماه معجزه کنم و خودم را برای هر نتیجه‌ای آماده کرده بودم، اما از کرده خودم پشیمان نیستم، چون این فداکاری لازم بود تا بوکس به آرامش برسد و بعد از آن هم مربی خارجی پای کار بیاید.

وی با اشاره به اینکه از هیچکس دلخور نیست خاطرنشان کرد: از هیچکس گلگی و دلخوری ندارم، چون آدمی نیستم که این مسائل را به دل بگیرم. دوستانی که شدیدا علاقه‌مند به حضورم بودند و پس از بازی‌های آسیایی علیه من مصاحبه کردند هم، حتماً نگران بوکس بودند که این کار را انجام دادند و از اینکه نظرشان خیلی زود تغییر کرد هم برای من موضوع خاصی نیست. من در همان هانگژو استعفا کردم و وظیفه خودم را انجام دادم تا بوکس در نهایت آرامش به مربیان کوبایی برسد.

انتهای پیام/