خبرگزاری میزان - کارل گرنت، کهنه‌سرباز ویتنامی مبتلا به زوال عقل، از اتاق بیمارستان بیرون رفت تا تلفن همراهی را که تصور می‌کرد در اختیار دارد شارژ کند؛ وقتی او آرام نمی‌نشیند، افسر پلیسی که گرنت را همراهی می‌کرد، او را به شدت روی زمین می‌کوبد و او جان خود را از دست می‌دهد.

تیلور ور، یک تفنگدار سابق، در زمین‌های چمن یک ایستگاه استراحت بین ایالتی قدم می‌زد و بعد از اینکه از دست یک افسر فرار کرد، سگ پلیس به او حمله کرد، با یک اسلحه شوکر به او حمله شد، روی زمین چسبانده و به او یک مسکن تزریق شد.

همه آن‌ها غیر مسلح بودند و هیچ یک تهدیدی برای امنیت عمومی نبودند و با وجود این، هر یک از این افراد پس از استفاده پلیس از نوعی نیرویی که قرار نیست مرگ‌بار باشد، جان خود را از دست دادند و پنهان کردن آن بسیار آسان‌تر از شلیک اسلحه یک افسر است.

پلیس آمریکا هر روز بر تاکتیک‌های رایجی تکیه می‌کند که برخلاف اسلحه‌، برای متوقف کردن افراد بدون کشتن آن‌ها، مانند دستگیری‌های فیزیکی، تیزر‌ها و ضربه‌های بدنی به کار می‌رود، اما در صورت سوءاستفاده، این تاکتیک‌ها همچنان می‌توانند به مرگ ختم شوند؛ همان‌طور که در سال ۲۰۲۰ در مورد جورج فلوید اتفاق افتاد، که جرقه‌ای برای حسابرسی ملی در مورد پلیس آمریکا شد.

تحقیقاتی که از سوی آسوشیتدپرس انجام شد نشان می‌دهد که طی یک دهه، بیش از هزار نفر پس از اینکه پلیس آن‌ها را از طریق ابزار‌هایی کاملا غیرمرگبار متوقف کرده، جان خود را از دست دادند.

در صد‌ها مورد، به افسران آموزش داده نشده یا از بهترین شیوه‌های ایمنی برای نیروی فیزیکی و سلاح‌ها پیروی نکردند و دستوری برای قتل ایجاد کردند.

براساس تجزیه و تحلیل یک پایگاه داده ایجاد شده از سوی آسوشیتدپرس، این نوع برخورد‌های مرگ‌بار تقریبا در همه جای آمریکا اتفاق افتاده است؛ شهر‌های بزرگ، حومه و روستا‌های آمریکا، ایالت‌های قرمز و ایالت‌های آبی، رستوران‌ها، مراکز کمک به زندگی و معمولا در خانه یا نزدیک خانه‌های کسانی که کشته شده‌اند.

قربانیان از همه اقشار هستند؛ شاعر، پرستار، یک نوازنده ساکسیفون در یک گروه موسیقی، یک راننده کامیون، یک مدیر فروش و حتی چند افسر مجری قانون خارج از وظیفه.

با این حال، این تلفات به‌طور نامتناسبی متوجه سیاه‌پوستان آمریکایی است؛ سیاه‌پوستان یک‌سوم کسانی را تشکیل می‌دهند که جان خود را از دست داده‌اند، علی‌رغم اینکه تنها ۱۲ درصد از جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند.

تحقیقات سه ساله آسوشیتدپرس با همکاری مرکز هاوارد برای برنامه‌های روزنامه‌نگاری تحقیقی در دانشگاه مریلند و دانشگاه ایالتی آریزونا انجام شد.

این رسانه آمریکایی و شرکای آن بر پلیس محلی، معاونان پلیس و دیگر افسران در حال گشت‌زنی در خیابان‌ها یا پاسخ به تماس‌های اعزامی متمرکز بودند.

خبرنگاران نزدیک به ۷ هزار درخواست برای اسناد دولتی و فیلم‌های دوربین بدن، دریافت بیش از ۷۰۰ گزارش کالبدشکافی یا گواهی مرگ و کشف ویدیو در ده‌ها موردی که هرگز منتشر نشده یا به‌طور گسترده توزیع نشده است، ارسال کردند.

مقامات پزشکی از مجریان قانون به عنوان عامل یا سهم حدود نیمی از مرگ و میر‌ها نام بردند؛ در بسیاری از موارد دیگر، نیروی پلیس قابل توجهی ذکر نشد و به جای آن دارو‌ها یا شرایط بهداشتی موجود مقصر شناخته شدند.

ویدیویی در چند ده مورد نشان می‌دهد که برخی از افسران در هنگام مرگ افراد را مسخره می‌کنند، می‌خندند یا اظهارات توهین‌آمیز به کار می‌برند.

دولت فدرال آمریکا سال‌ها برای شمارش مرگ‌ومیر‌ها به دنبال آنچه پلیس «نیروی غیرمرگبار» می‌خواند، تلاش کرده است و اطلاعات کمی که جمع‌آوری می‌کند اغلب از عموم پنهان می‌شود و در بهترین حالت بسیار ناقص است.

بیش از یک‌سوم مواردی که آسوشیتدپرس شناسایی کرده در داده‌های مرگ و میر فدرال به عنوان اجرای قانون ذکر شده است.

تحقیقات این رسانه آمریکایی نشان داد که وقتی خشونت استفاده می‌شود، ممکن است ناگهانی و شدید باشد، در مواردی دیگر این نیرو به حداقل می‌رسد و با این حال افراد جان خود را از دست می‌دهند، گاهی اوقات به دلیل مصرف بیش از حد دارو یا ترکیبی از عوامل.

در حدود ۳۰ درصد از موارد، پلیس ادعا کرده که برای متوقف کردن افرادی که به دیگران آسیب می‌رسانند یا خطری را تهدید می‌کردند، مداخله می‌کرد. اما بررسی موارد از سوی آسوشیتدپرس نشان می‌دهد که حدود ۲۵ درصد از کسانی که جان خود را از دست داده‌اند به کسی آسیب نمی‌رساندند یا حداکثر مرتکب تخلفات سطح پایین یا ایجاد اختلالات جزئی شده‌اند.

 بقیه موارد شامل موقعیت‌های غیرخشونت‌آمیز و افرادی بود که به گفته پلیس، سعی در مقاومت در برابر دستگیری یا فرار داشتند.

انتهای پیام/