سعید ابوطالب از مستندسازان کشورمان است که خاطرات دوره اسارت خود را در قالب کتابی با عنوان «هی یو!» به رشته تحریر در آورده است. وی درباره آنچه که در این کتاب روایت کرده توضیحاتی به خبرنگار گروه فرهنگی خبرگاری میزان ارائه کرده که میخوانید:
میزان -آغاز خاطراتتان از دوره اسارت در زندان آمریکاییها در عراق چگونه شروع شد؟
من خبرنگار بودم و با اینکه دستگیری خبرنگار توسط تفنگداران دریایی غیرقانونی بود، من از این طریق بازداشت شدم. ده روز در یک زندان و مدتی در بخشی دیگر و بعد من را به جاهای مختلف دیگری بردند. مدام جابجاییها ادامه داشت تا اینکه صلیب سرخ من را دید و همین شروع اتفاقاتی بود که در این کتاب به آن اشاره کردهام.
میزان -نگارش این کتاب چقدر طول کشید؟
نوشتن این خاطرهها خیلی طول کشید چرا که میخواستم مطالب، دقیق و مستند باشد بنابراین تا اسناد را جمعآوری کنم مدت زمان ۴ سال طول کشید.
میزان -این کتاب چه خاطراتی را در بر میگیرد؟
این کتاب تمام خاطرات من از زندانهای امریکا در عراق است. این کتاب بیشتر خاطرهنگاری است همه اصالت و سندیتش محکم و دقیق است
میزان -سبک نگارش خاطرههایتان چیست؟
این خاطرات به سبکی نوشته شده که برای مخاطب جذاب و قابل درک باشد. در حقیقت سبک نگارشی، سبک سیال ذهن است.
میزان -آیا کتاب صرفا به خاطراتی از زندان محدود میشود؟
در این کتاب فقط به خاطرات مدت زندانی بودن، نپرداختهام بلکه به خاطرههای دوران جنگ، دوران تحصیل یعنی زمانی که قبل و پس از زندانی شدنم بود و همچنین شرایط اجتماعی و سیاسی ابران و عراق نیز تشریح شده است.
میزان -چقدر به انعکاس واقعیتها پایبند بودهاید؟ آیا در طول این مدت نکتهای که فراموش کرده باشید یا به درستی آن مشکوک باشید وجود نداشت؟
زندانیان ایرانی و غیرایرانی را پیدا کردم و از آنجا که کتاب بخشی از تاریخ است همه چیز در آن بصورت دقیق و طبق واقعیتها آمده است. اگر از فرار یک زندانی در کتاب صحبت کردهام حتی تاریخ فرارش به روز و ساعت هم اشاره شده است. حتی اسم سربازی که من را بازداشت کرد یا کسی که زندانیان را شکنجه میداد در کتاب آمده است.
من تک تک زندانیها را که در شهرهای مختلف ایران و خارج از کشور بودند را پیدا کردم البته در میان زندانیان افرادی عرب و لبنانی هم بودند که من ترجیح میدادم مشخصاتشان درست باشد. اگر زندانیای فرار کرده بود و امریکاییها به او حمله کرده بودند برای پیدا کردن اسم درست آن شخص مدت زیادی را گشتم همچنین درباره این موضوع که اتفاقات زندان مثلا شکنجهها در گزارش افسران به مقامات مافوق چگونه اعلام میشود، نیز تحقیق کردم.
من سعی کردم نوع شکنجهها و اینکه هر شکل از شکنجه از کجا و به چه کسی دستور داده شد را نیز تشریح کنم. در این کتاب نام ۳۵ یا ۳۶ زندانی ایرانی که در خاطراتم بود را نوشتهام و اسم زندانیان غیرایرانی را نیز تا جایی که یادم بود آوردم و حتی در جاهایی به زندانبانهای امریکایی اشاره کردم که حتی تصویرشان نیز در کتاب مشاهده میشود.
میزان -این کتاب جزو کتابهای پرطرفدار و پرفروش بوده است. اشتیاق مخاطب برای خواندن «هی یو!» را در چه میدانید؟
کاری که برای جذب مخاطب انجام شد این بود که بخشی از کتاب به صورت چهار خطی با سند یا عکس مربوطه در فضای مجازی انتشار پیدا کرد. خودم این کتاب را یک بار به صورت کامل خواندهام، ولی بخشهای صوتی آن نیز در فضای مجازی منتشر شده است.
میزان -بر همین اساس شما جزو نویسندگانی هستید که فکر میکنید که فضای مجازی میتواند در زمینه ترغیب مخاطب به کتابخوانی عمل کند؟
بله، من از جمله افرادی هستم که کاملا به انتشار بخشهای مختلف کتاب در فضای مجازی معتقدم و فکر میکنم برای اینکه مخاطب جذب یک کتاب شود یا ترغیب شود یک اثر را خریداری کند میتوان از پستهای صوتی استفاده کرد و گاه با انتشار یک بخش از کتاب که در کنار عکسی منتشر میشود محتوایی جدید به مخاطب داد که گاه از خواندن کل کتاب موثرتر باشد.
میزان -آیا برنامهای برای تبدیل کردن خاطراتتان به فیلم دارید؟
چند کارگردان درخواست ساخت فیلم را داشتند، اما هنوز به تصمیم مثبتی نرسیدم، چون فکر کردم ممکن است برخی از واقعیتها در جریان ساخت فیلم از بین برود. کارگردانانی که پیشنهاد ساخت فیلمشان را دادند از جمله افرادی بودند که تجربهشان نشان میداد که در ساخت این فیلم موفق نباشند. امیدوارم اتفاق خوب و درستی برای این اثرم بیفتد.
میزان -«هی یو!» تاکنون به چه زبانهایی برگردانده شده است؟
این کتاب به زبان ترکیاستانبولی، اردو، فرانسوی و انگلیسی ترجمه شده و همزمان با نمایشگاه کتاب نسخه ترکی استانبولی و اردوی آن منتشر میشود.
میزان -این کتاب تاکنون چند بار چاپ شده است؟
چاپ اول این کتاب تمام شده و قرار است برای چاپ دوم مجددا این کتاب را بازنویسی کنم تا غلطهای ویراستاری آن رفع شود. در حال حاضر ۲۵۰۰ نسخه از این کتاب به بازار آمده است.