خبرگزاری میزان – جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه در چهارمین ماه خود قرار دارد؛ شمار قربانیان این جنایت کمسابقه و نسلکشی تحت حمایت کشورهای غربی به نزدیکی رقم ۲۸ هزار نفر رسیده است.
سهم بالای برخی از اقشار از جمعیت قربانیان غزه، ابعاد کمتر گفتهشده و هولناک جنایتکاری ۱۲۲ روزه رژیم صهیونیستی علیه غزه را بیشتر آشکار میکند.
تقریبا نیمی از جمعیت قربانیان نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه، کودکان هستند؛ از این رو به غزه عنوان گورستان کودکان داده شده است.
گذشته از سهم بیش از ۴۰ درصدی کودکان از قربانیان جنگ علیه غزه، چند هزار کودک نیز زیر آوار ماندهاند.
به گزارش گاردین، سهم نامتناسب زنان و دختران از جمعیت قربانیان جنگ رژیم صهیونیستی در غزه قابل توجه است؛ در غزه جنگی علیه زنان و دختران فلسطینی در جریان است که غرب آن را نادیده میگیرد.
این فاجعه به حدی بزرگ است که جزئیاتش چندان به چشم نمیآید.
جنگ رژیم صهیونیستی در غزه علیه زنان و دختران فقط در یک مسیر رخ نمیدهد؛ زنان بارداری که در نبود مراقبتهای بهداشتی و پزشکی زایمان میکنند، زنانی که نمیتوانند کودکانشان را با شیر تغذیه کنند، زنان و دخترانی که به دلیل استفاده گروههای چندصد نفری از یک سرویس بهداشتی با بیماریهای عفونی مواجه میشوند، زنان و دخترانی که به امکانات اولیه بهداشتی دسترسی ندارند؛ ... همگی قربانیان دور جدید جنایتهای رژیم صهیونیستی علیه منطقه تحت محاصره غزه هستند.
یک مقام سازمان ملل، گفت: جنگ غزه دچار وارونگی بیرحمانهای در تاریخ جنگها شده است و زنان و کودکان بار سنگین این جنگ را بر دوش میکشند.
حدود ۵۰ هزار زن باردار در غزه وجود دارند و ۴۰ درصد از این بارداریها در گروه پرخطر طبقهبندی شدهاند؛ روزانه ۱۸۰ زن باردار در غزه زایمان میکنند؛ این در حالی است که زیرساختهای بهداشت و درمان کاملا از بین رفته است؛ هیچ پزشک، ماما یا پرستاری برای حمایت از زنان در حین زایمان وجود ندارد؛ هنگام زایمان زنان هیچ داروی مسکن، بیهوشی یا مواد بهداشتی وجود ندارد.
نوزادان بر روی زمین در خیابانها به دنیا میآیند، بند ناف با هر شی تیز بریده میشود و قوطیهای پر از آب داغ نوزاد را گرم نگه میدارد؛ زایمان سزارین بدون هیچ بیهوشی توسط جراحانی انجام میشود که آب برای شستن دستها ندارند چه برسد برای استریل کردن ابزار جراحی؛ هیچ آنتیبیوتیکی برای عفونتهای احتمالی وجود ندارد؛ در برخی از موارد زنان پس از مرگ مورد جراحی سزارین قرار گرفتند.
اگر مادران و نوزادان این مرحله را پشت سر بگذارند، در میان درد و زخم با آوارگی و گرسنگی مواجه میشوند.
در برخی از موارد زنان باردار مسیرهای چند ده کیلومتری را از شمال به جنوب غزه طی میکنند تا به مناطق به اصطلاح امن برسند؛ یونیسف میگوید که آنها در شرایطی به جنوب غزه میرسند که با شرایط دشوارتری مواجه میشوند: مادران نمیتوانند به غذای کافی و آب تمیز برای درست کردن شیر برای نوزادان خود دسترسی داشته باشند و هنگامی که شیر خشک در اردوگاههای آوارگان موجود است، یافتن آب تمیز برای جوشاندن و مخلوط شدن با آن یک چالش روزانه است.
گزارشها نشان میدهند که در ماه دسامبر، نوزادان یک ماهه متولدشده در اردوگاههای آوارگان هنوز شسته نشده بودند.
گزارشی دیگر در ماه نوامبر اعلام کرد که بسیاری از جنبههای مادری که زمانی معمول بود، اکنون در غزه به موضوع مرگ یا زندگی تبدیل شده است.
با وجود همه اینها، زنانی که به زایمانهای بدون پشتوانه، دردناک و بیثباتی رسیدهاند، قطعا افراد خوششانسی هستند؛ فقط چند هفته پس از شروع جنگ، گزارشهایی درباره افزایش ۲۰ درصدی سقط جنین و مردهزایی در غزه گزارش شد.
با درنظرداشتن این واقعیت که حدود ۸۵ درصد از جمعیت غزه اکنون آواره شدهاند و تعداد زیادی از آنها در اردوگاهها مستقر شدهاند، مقیاس واقعی مرگومیر مادران، مرگومیر نوزادان و بحران از دست دادن بارداری ناممکن است و آمار واقعی حتما بزرگتر از آن چیزی است که گزارش میشود.
تماشای وضعیت زنان و دختران در غزه و بیتوجهی کشورهای غربی مدعی حمایت از حقوق زنان، نشان میدهد که این فاجعه در کنار موضوع نامزدهای اسکار ظاهرا به اندازه کافی ارزش حمایت نداشت.
نادیده گرفتن طبیعت انسانی درباره همدلی و دلسوزی برای زنان و دختران غزه راحت نیست؛ با وجود این، به نظر میرسد برای کشورهای غربی این موضوع دشواری هم نیست.
کشورهای غربی حامی رژیم صهیونیستی، زنان و دختران غزه را مستحق تحمل رنج مجازات دستهجمعی میدانند؛ رویکرد دوگانه کشورهای مدعی حامی حقوق زنان در قبال زنان و دختران در فلسطین اجازه توجیه بدترین جنایتها علیه این افراد را که سالها تحت محاصره هستند، میدهد.
موضوع حق باروری در حالی به کانون بحثهای انتخاباتی در آمریکا آمده است که نتایج فاجعهباری از مادری در غزه زیر بمباران رژیم صهیونیستی گزارش میشود.
انتهای پیام/