خبرگزاری میزان – مارسی، شهر بندری و قدیمیترین شهر فرانسه که در جنوب شرق این کشور واقع شده است، در سالهای اخیر به کانون نقض حقوق بشر در این کشور اروپایی مبدل شده است.
مارسی، مرکز فعالیت شبکههای سازمانیافته جنایی در فرانسه، سال ۲۰۲۳ را به شکلی مرگبار پشت سر گذاشته است، اما نقض حقوق بشر در این منطقه ساحلی از فرانسه محدود به این مورد نمیشود.
اگرچه نام مارسی با فعالیت گسترشیافته و مهارناپذیر باندهای مواد مخدر و جنایتکار پیوند خورده است، اما کودکان و نوجوانان بهویژه از جمعیت مهاجر آن در این شهر با چالشهای مرگباری مواجه هستند.
باندهای جنایتکاری که کودکان و نوجوانان را با عناوین «پسرهای دونده» یا «پسرهای ماموریتی» به استخدام خود در میآورند، به کودکان و نوجوانان مهاجر بهعنوان کارگران یکبار مصرفی مینگرند که زنده ماندنشان در پی انجام ماموریتهای مرگبار عجیب به نظر میرسد.
این جنایت در حق کودکان و نوجوانان مهاجر به دست باندهای سازمانیافته جنایتکار در فرانسه رقم میخورد؛ همزمان دولت فرانسه نیز به شکلی دیگر به نقض حقوق کودکان و نوجوانان مهاجر مشغول است.
کودکان مهاجری که بدون همراه وارد مارسی میشوند، تحت ارزیابی سنی خودسرانهای قرار میگیرند که عمدتا به محرومیت آنها از حقوقشان در زمینههای سرپناه، بهداشت و آموزش منجر میشود.
تقریبا سه چهارم کودکان مهاجر بدون همراهی که درخواست ارزیابی سنی میدهند، زیر ۱۸ سال هستند، اما از هر ۲ نفر آنها یک نفر زیر ۱۸ سال شناسایی میشود.
دیدهبان حقوق بشر در گزارش خود درباره وضعیت کودکان مهاجر بدون همراه تاکید دارد که این کودکان در مارسی به اشکال مختلف و در ابعاد گسترده از حقوق اولیه خود محروم میشود.
در گزارش ۷۰ صفحهای مذکور دیدهبان حقوق بشر در این باره، آمده است که کودکان مهاجر بدون همراه در مارسی ماهها و حتی سالها در انتظار انجام ارزیابی سنی در شرایطی بدون تامین حقوق اولیه زندگی میمانند.
در این مدت کودکان مهاجر بدون همراه ناچار به خوابیدن در خیابانها شده و مجبور به زندگی در شرایط بسیار ناامن هستند؛ خیابانخوابی این کودکان بهعنوان افرادی بسیار آسیبپذیر، آنها را در معرض مخاطرات جدیتری نیز قرار میدهد.
یک پزشک معالج کودکان مهاجر بدون همراه در مارسی گفت که کودکان بدون همراه زیادی با آسیب جسمی ناشی از سفر طولانی وارد مارسی میشوند و گاهی نیاز به بستری شدن در بیمارستانها دارند، اما غربالگری آنها به صورت نظاممند انجام نمیشود.
همین امر آنها را در معرض آسیبهای سلامت جسمی و روانی قرار میدهد؛ در برخی موارد، کودکان مهاجر بدون همراه مبتلا به بیماریهای عفونی مانند سل، هپاتیت و ایدز، استرس پس از سانحه، ... هستند؛ با وجود این، هفتهها و ماهها باید در خیابانها بخوابند تا درخواست ارزیابی سن آنها مورد موافقت قرار بگیرد.
این امر به معنای شیوع گسترده بیماریهای عفونی در میان این کودکان است که به شکل عامدانه از دسترسی به امکانات بهداشتی محروم شدهاند.
لایحه مهاجرتی بحثبرانگیز جدید فرانسه مصوب دسامبر ۲۰۲۳ تهدیدی بهویژه جدی برای کودکان مهاجر بدون همراه است.
انتهای پیام/