محمد حسن‌زاده کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگو با میزان درباره سیره اخلاقی و اجتماعی امام جواد (ع) گفت: فضائل و مکارم اخلاقی امام جواد (ع) به‌گونه‌ای بود که همگی حتی مخالفان و دشمنان بدان اعتراف کرده و با دیدن آن خصال برجسته ناخودآگاه مجذوب آن وجود الهی شده، زبان به مدح و ستایش می‌گشودند. زهد امام جواد (ع) نیز مانند دیگر فضایل ایشان نمود بسیار داشت. با اینکه مدتی در کاخ مامون زندگی می‌کرد و خلیفه نیز سعی داشت او را به سوی مظاهر مادی جلب کند، ولی ایشان به هیچ وجه بدان‌ها دلبستگی نداشت. امام جواد مومن را به سه نیاز واقعی‌اش توجه می‌دهد: توفیق خدایی، واعظ نفسانی و قبول نصیحت، برای هر چیزی زینتی می‌شمرد و از متوجه شدن انحصاری به زینت‌های مادی هشدار می‌دهد.

وی ادامه داد: عبادت‌های پیوسته و نیایش‌های شبانه امام جواد (ع) مشهور بود. ایشان همواره اظهار نیازمندی به درگاه خداوند متعال داشتند و از این رو دعا‌های فراوانی از این حضرت در کتب ادعیه نقل شده که از جمله دعای ایشان در طلب توبه، طلب خیر، طلب روزی و ... است. حلم و صبر این امام بزرگوار نیز قابل توجه است. همین ویژگی‌ها و سیره والا توجه جامعه را به این امام بزرگوار جذب کرد.

حسن‌زاده به دستاورد‌های زمان ولایت امام جواد (ع) پرداخت و تصریح کرد: حضرت امام محمدتقی (ع) برای تربیت شیعیان و مسلمانان در زمینه‌های مختلف اخلاقی و تربیتی، بیاناتی دارد که توجه به آن‌ها برای شیعیان شایسته و لازم است. ایشان در توصیه‌های خود به مومنان، به تاخیر انداختن توبه، امروز و فردا کردن، اصرار بر گناه و ایمن شدن از مکر خدا آنان را نهی می‌کردند. سه نکته مهم را از جمله موارد مهم برای انسان می‌دانستند که عبارت بود از توفیق خدایی، واعظ نفسانی و قبول نصیحت بود همچنین جذابیت‌های ظاهری و گول‌زننده مادی را خط قرمز‌های مومنان می‌خواندند و نصیحت می‌کردند که از آن دوری کنند.

این کارشناس علوم قرآنی ارتباط امام جواد (ع) با جامعه را بیان و تاکید کرد: از سوی دستگاه خلافت شرایطی فراهم شده بود که امکان تماس زیـاد مـردم بـا آن حـضـرت را فراهم کرده بود، بنابراین امام محمدتقی (ع) به دنبال تربیت شاگرد برآمدند، بسیاری از این تربیت‌یافتگان با مکتوب کردن علومی که از امام جواد (ع) آموخته بودند، خدمت شایانی به جامعه شیعی کردند. تعداد شاگردان این امام بزرگوار ۱۱۳ نفر در منابع تاریخی ذکر شده است.

وی تاثیر فعالیت‌های گسترده امام محمدتقی (ع) را مورد بررسی قرار داد و افزود: امام جواد (ع) در جامعه اسلامی از موقعیت بالایی برخوردار بود و در امور مربوط به امامت فعالیت گسترده‌ای داشت. از این رو معتصم عباسی هنگامی که به خلافت رسید، آن حضرت را به بغداد احضار کرد تا او را تحت نظر خود داشته باشد و از گسترش نفوذ امام (ع) جلوگیری کند. شکست علمی فقهای درباری، از جمله قاضی‌القضات، تصمیمات شوم خلیفه عباسی را به دنبال داشت. معتصم با شنیدن سخنان قاضی متوجه عمق خطر شد و تصمیم گرفت هر چه زودتر نقشه قتل امام (ع) را اجرا کند.

حسن‌زاده به الگوبرداری از سبک زندگی ائمه معصومین (ع) اشاره و بیان کرد: سبک زندگی و سیره اخلاقی بزرگان دین امروزه اهمیتی دوچندان یافته است، زیرا انسان‌ها برای درست زندگی کردن در فضای آلوده این عصر، نیازمند الگو‌های قابل‌اعتماد هستند تا اساس زندگی خود را بر پایه آن بنا کرده و مسیرِ خود را با اطمینان خاطر انتخاب کنند. در این میان امام جواد (ع) از جمله اسوه‌های ارزشمند محسوب می‌شود.

این کارشناس علوم قرآنی به بارزترین سیره رفتاری امام جواد (ع) اشاره کرد و افزود: معروف‌ترین لقب امام محمدتقی «جواد» است. این مهم به دلیل جود و عطای فراوان ایشان شکل گرفته است. امام جواد (ع) در کمک‌رسانی به محرومان و درماندگان نهایت تلاش خود را به عمل می‌آورد و تا حد امکان به آنان کمک می‌کرد. حتی به اطرافیان خود نیز رفعت داشت. علی بن مهزیار درباره این امام بزرگوار می‌گوید: امام محمدتقی (ع) را دیدم که نماز واجب و غیرواجب خود را در یک قبای خز طارونی به جا می‌آورد و به من هم قبای خز دیگری بخشید و فرمود: این لباس را من در موقع انجام نماز پوشیده‌ام؛ و به من فرمود: این لباس اهدایی را در هنگام نمازخواندن بپوش.

وی گفت: امام جواد درباره سه خصلت پسندیده که جایگاهی ویژه در نزد خداوند متعال دارد، تاکید داشتند و می‌فرمودند: انسان می‌تواند از سه راه به مقام رضوان و خشنودی الهی برسد؛ زیاد طلب آمرزش کردن، نرم خویی و مدارا با مردم و زیاد صدقه دادن. از نظر امام محمدتقی (ع) خدمت‌رسانی به مردم، در اثر نزول رحمت الهی بر انسان است و اگر فردی در این عرصه کوتاهی و سهل‌انگاری کند، ممکن است نعمت‌های الهی را از دست بدهد.
انتهای پیام/

انتهای پیام/