خبرگزاری میزان - طبق اعلام انتشارات جمکران، مطالعه و تجزیهوتحلیل دقیق حوادث کربلا، کاملاً این حقیقت را نشان میدهد که امام حسین (ع) از همان آغاز، ایجاد انقلاب کامل را در وجدان مذهبی مسلمانان در نظر داشت. تمام اعمال و کردار امام حسین (ع) نشان میدهد وی کاملاً از این حقیقت آگاه بود که پیروزی از طریق قدرت و امکانات نظامی، همیشه موقتی است؛ زیرا قدرت نیرومندتری وجود دارد که بتواند آن را در جریان زمان نابود کند، ولی پیروزی از طریق رنج و جانبازی، ابدی است و در وجدان بشری اثر جاودان میگذارد.
امام حسین (ع) وقتی وضع را بحرانی دید، چارهای جز انجام دادن کاری فداکارانه نداشت؛ زیرا سلاحی جز این در دست نداشت. امام وقتی به این اقدام شهادتطلبانه و فداکارانه دست زد، دانست که به شهادت خواهد رسید و خاندانش رنج اسارت را تحمل خواهند کرد، اما باوجود این، تنها همین اقدام میتوانست او را در هدفش یاری رساند. حسین« ع» با آگاهی کامل از وسعت ماهیت وحشیانه نیروهای ارتجاعی، میدانست پس از شهادتش، امویان زنان و کودکان را اسیر خواهند کرد و آنان را در مسیر کوفه و دمشق حرکت میدهند
«زنان عاشورایی» عنوان اثری است که در خود سوانح احوال جمعی از بانوان گرامی، شجاع و متخلق به اخلاق علوی و حسینی را دارد. این پرورشیافتگان مکتب کربلا، بنای عهدی را استوار ساختند که تندبادهای حوادث روزگار و فرازونشیبهای تاریخ قادر به رخنه در آن نیست. ازهمینرو، اینان نام خویش را با حضور در خیل عاشوراییان جاودانه کردند و دیگران پس از خود را نیز متذکر این معنا نمودند که برای جاودانگی و نیکسرانجامی، راهی جز بودن در خیل عاشوراییان و ماندن در میان آنان تا آخرین لحظه از حیات نیست.
برشی از کتاب:
شرکت زنان در جبهه پیکار، و همدلی و همراهی با نهضت امام حسین (ع) و مشارکت در ابعاد مختلف آن از جلوههای حضور زنان در عرصه نهضت عاشورا و تداوم آن است. همکاری زنانی مانند طوعه در کوفه با نهضت مسلم بن عقیل، همراهی همسران برخی از شهدای کربلا و مبارزه آنان مانند همسر مسلم بن عوسجه (امّخلف)، همسر عبدالله بن عمیر کلبی (امّ وهب)، همسر جنادة بن کعب انصاری (امّ عمرو بن جناده) حتی شربت شهادت نوشیدن برخی از این زنان مانند امّ وهب، و همچنین تشویق اطرافیان به ادامه مبارزه و جهاد و شهادت و روحیه بخشی به اطرافیان ازسوی این زنان، و نیز اعتراض و انتقاد برخی از همسران سپاه کوفه به جنایتهای شوهرانشان در سپاه بنی امیه مانند همسران خولی و... از مصادیق حضور زنان در جبهه مبارزه، جهاد و شهادت است. این مبارزه زنان تا پس از واقعه عاشورا نیز ادامه یافته است.
انتهای پیام/