خبرگزاری میزان - محمد حسین چشم‌براه تحلیگر ارشد حوزه صنعت، تاکنون در خصوص خام‌فروشی و اتکای مطلق اقتصاد کشور به این مولفه، به مثابه یک آسیب یاد شده است. در اسناد بالادستی و سیاست‌های کلان نظام و کشور نیز بار‌ها بر لزوم عبور از خام فروشی و روی آوردن به اولویت‌های جدید در حوزه صنعت تاکید شده است. صورت مسئله مشخص است: خام فروشی آفت صنایع پتروشیمی محسوب می‌شود و نباید به عنوان اولویت اول صاحبان این صنایع مورد توجه و استناد قرار گیرد.

تا زمانی که صاحبان صنایع پتروشیمی احصاء سود و در آمد بیشتر را در گروی خام فروشی ببینند، قطعا نمی‌توان از آن فاصله گرفت. باید شرایطی فراهم شود تا افزایش سود صنایع پتروشیمی تابعی از تقویت زنجیره ارزش و تولید و بسط این منظومه تلقی گردد. در این صورت می‌توان به جای خام‌فروشی، بر روی اولویت‌های آینده نگرانه و پایدارتر متمرکز شد. هر اندازه وزن و جایگاه خام‌فروشی در صنایع پتروشیمی کاهش یابد، به همان میزان قدرت رقابت، ابتکار عمل و گسترش این صنایع بیشتر در کشورمان فراهم خواهد شد. در اینجا "خام‌فروشی"به مثابه یک عامل بازدارنده عمل نموده و سقف خواسته‌ها و اهداف کلان، میان مدت و کوتاه مدت ترسیم شده از سوی صاحبان صنایع را کوتاه‌تر می‌کند. اما سوال اصلی اینجاست که گذار از خام فروشی و تبدیل آن از اولویت اول صنایع به اولویت‌های دیگر، چگونه باید صورت گیرد؟

در اینجا باید بر روی تکمیل و تقویت زنجیره تامین صنایع پایین دستی متمرکز شویم. در صورتی که ما مواد اولیه مورد نیاز صنایع پایین دستی را تکمیل کنیم، اثار آن را بر روی زنجیره تولید و ارزش مشاهده خواهیم کرد. این یک ارتباط کاملا منطقی بوده و در ابعاد کمی و کیف قابل محاسبه است. رسیدن به این نقطه، مستلزم ترسیم یک نقشه راه عملیاتی و سیستماتیک خواهد بود. قطعا ظرفیت و زمینه لازم برای جا به جایی اولویت خام‌فروشی در صنایع پتروشیمی در کشور وجود دارد، اما عملیاتی‌سازی آن عزمی جمعی و جدی می‌طلبد. به عبارت بهتر نقشه کلان گذار از خام فروشی و ارکان اصلی آن مشخص است و اکنون باید به فکر عملیاتی‌سازی این نقشه راه در مقیاسی وسیع‌تر بود.

انتهای پیام/