مجتبی دمیرچیلو، دستیار وزیر و مدیر کل اوراسیای وزارت امور خارجه در گفتوگو با خبرگزاری میزان ضمن تشریح رویکرد سیاست خارجی ایران در منطقه قفقاز، گفت: استفاده از ظرفیت کشورهای منطقه برای ایجاد صلح و همچنین تضمین اجرای توافق صلح اهمیت زیادی دارد.
دستیار وزیر امور خارجه با اشاره به اینکه اهمیت این موضوع از آنجا است که وقتی کشورهای فرامنطقهای وارد منطقه میشوند، طبعا منافع خودشان را دخیل میکنند، اظهار کرد: این منافع لزوما با منافع منطقه همسو نیست و این میتواند سبب پیچیدگی مسائل شود.
مدیر کل اوراسیای وزارت امور خارجه، بیان کرد: هنگامی که کشورهای منطقه درگیر مسئله هستند، به دلیل اینکه منافعشان با منافع دیگر کشورهای درگیر پیونده خورده است، طبعا باید به دنبال راهکاری باشند که منافع مشترک آنها که برقراری صلح و ثبات در منطقه و فراهم شدن زمینه برای اجرای طرحهای منطقهای است، تامین شود.
دمیرچیلو، اضافه کرد: به همین دلیل است که قابلیت بهرهگیری از ظرفیتهای کشورهای منطقه در مقایسه با کشورهای فرامنطقهای خیلی بیشتر است و تجربه سالهای گذشته هم این را نشان میدهد.
وی در بخشی دیگر به ناتوانی گروه مینسک در حلوفصل مسائل منطقه اشاره کرد و گفت: از سال ۱۹۹۴ که آتشبس بین جمهوریهای آذربایجان و ارمنستان برقرار شد، گروهی به نام مینسک متولی موضوع شده بود؛ مینسک نزدیک به ۳۰ سال در این پروسه فعال بود، اما عملا نتوانست کاری کند، چراکه منافعی که اعضای آن داشتند با منافع کشورهای درگیر موضوع مغایرت پیدا میکرد.
دستیار وزیر امور خارجه، ادامه داد: در برخی از موارد منافع سران مینسک با منافع این دو کشور در تضاد بود و در برخی موارد منافع آنها با منافع کشورهای منطقه در تقابل قرار میگرفت؛ از این رو، ایران بر این باور است که باید تمرکز بیشتری برای بهرهگیری از ظرفیتهای کشورهای منطقه انجام شود.
مدیر کل اوراسیای وزارت امور خارجه در بخشی دیگر درباره همکاریها در چارچوب سازوکار ۳+۳ و نقشآفرینی ایران در این فرمت، گفت: اینجا باید به ۲ موضوع توجه داشته باشیم؛ یک ظرفیتهای ایران و دو نوع نگاه کشورهای منطقه به این ظرفیتها؛ به این مفهوم که ایران تنها کشوری است که با هر دو کشور جمهوری آذربایجان و ارمنستان مرز مشترک دارد؛ تنها کشوری است که میتواند مسیر دسترسی این دو کشور را فراهم کند؛ و با هر دو این کشورها روابط اقتصادی متعادلی دارد.
دمیرچیلو، افزود: اینکه نوع نگاه این کشورها به ظرفیتهای مذکور چگونه است، ناشی از این میشود که ما بین جمهوری آذربایجان که به دنبال تثبیت شرایط پس از جنگ قرهباغ است و ارمنستانی هستیم که میخواهد شرایط مذکور را تغییر دهد؛ طبعا رفتار این کشورها متناسب با اهدافشان است و از این منظر به تواناییهای ایران توجه دارند.
وی با بیان اینکه نمیتوان اینگونه تصور کرد که نوع نگاه جمهوری آذربایجان به ظرفیتهای ایران لزوما باید با نوع نگاه ارمنستان یکسان باشد، عنوان کرد: ارمنستان معتقد است که ایران هم ظرفیت دارد و هم نیرویی است که نوع نگاهش میتواند به برقراری صلح در منطقه کمک کند.
مدیر کل اوراسیای وزارت امور خارجه با اشاره به اینکه اگر ایران را کنار بگذاریم میبینیم که کشوری مانند ترکیه از نگاه ارمنستان به دلیل گرایشهای خاص آنکارا به باکو نمیتواند نقش متوازن را داشته باشد، گفت: همینطور بدبینی که ایروان به مسکو پیدا کرده و در صحبتهای وزیر خارجه این کشور در کنفرانس خبری مشترک با وزیر امور خارجه کشورمان هم مطرح شد، سبب میشود روسیه از منظر ارمنستان قادر به ایفای نقش متوازنکننده نباشد؛ ضمن اینکه ایروان دیگر در روسیه ظرفیت اتکا برای حلوفصل مسائل را نمیبیند؛ از این منظر نقش ایران برجسته میشود و ارمنستان هم به دنبال بهرهگیری از ظرفیت ایران است.
انتهای پیام/