محمد رحمانی در گفتوگو با خبرگزاری میزان درباره نگارش کتابهای مستند و لزوم دسترسی به اطلاعات تاکید کرد: متاسفانه برخی از حوزهها حاضر به ارائه اسناد به پژوهشگران نیستند این در حالی است که زمان پروندهها به سر آمده و امکان انتشار آن برای عموم فراهم شده است. برای نوشتن کتابهای خوب و مستند نیازمند اطلاعات هستیم. اگرچه برخی از نهادها مانند سازمان اسناد انقلاب اسلامی در آن برهه همکاری بسیار خوبی داشتند اما در مقابل سازمان اطلاعات چنین روندی را در پیش نگرفته و همراهی لازم را ندارد.
وی ادامه داد: برای نگارش کتاب «من اعتراف میکنم» اطلاعاتی که میتوانستیم به راحتی کسب کنیم را بعد از گذشت چند سال و با واسطههایی دیگر به دست آوردیم. به عنوان مثال من برای اینکه ثبت کنم چه کسی اقدام به دستگیری وحید افروخته کرده و سرانجام او بعد از دستگیری این شخصیت به کجا کشیده شده است به اطلاعات نیاز داشتم و ماهها در مورد این امر جستجو کردم تا در نهایت اسناد لازم و اطلاعات مورد نیاز را کسب کردم.
رحمانی چالشهای پیش روی پژوهشگران را مطرح و تاکید کرد: برای یک پژوهشگر جوان در کنار امر پژوهش هزینههای زندگی نیز وجود دارد و اگر قرار است از تولید کتاب و آثار فرهنگی حمایت شود باید به این نکات هم توجه کرد. باید در کنار تسهیل مسیر پژوهش و ارائه اسناد متعدد حمایتهای مالی نیز دیده شود. مگر اینکه نویسندهای همانند من عشق و جنون نسبت به تولید اطلاعات مستند داشته باشد.
وی ادامه داد: نویسندگان قربانیان اصلی تولید محتوا و کتاب هستند. فضای موجود برای تاریخ نگاری بسیار تیره و تار و امکان فعالیت در این زمینه بسیار محدود شده است. برای تولید آثار با کیفیت ابتدا باید زمینه دستیابی پژوهشگران به اسناد فراهم شود، اینگونه ساختارها سبب میشود تا پژوهشگران ترجیح دهند دست به فعالیت نزنند؛ و اینعدم فعالیتها آسیبهایی را با خود به دنبال خواهد داشت.
رحمانی به قراردادهای بین نویسندگان و ناشران اشاره و بیان کرد: اگرچه برای نوشتن کتابهایم با ناشران مشکلی نداشتم اما گفتوگو با سایر همکارانم در عرصه نویسندگی نشان میدهد که نویسندگان در دو فرایند میتوانند آثار خود را به انتشار بگذارند و دستمزد دریافت کنند. گروهی هستند که برای رزومهسازی مینویسند و پول میدهند تا کتابهایشان منتشر شود. اما عده دیگر مجبور هستند یا اثر خود را بفروشند و یا درصدی از پشت جلد را که عموماً ۸ تا ۱۲ درصد بوده را دریافت کنند. این نکته که ناشر چندین چاپ را ممکن است بدون اطلاع نویسنده پشت سر بگذارد و یا تیراژ واقعی کتاب ازنظر نویسنده پنهان بماند مرسوم است و این یعنی تضییع حقوق مولف پس از دستگاههای ذیربط خصوصاً قوه قضاییه میخواهم تا به آن ورود کنند و به حل مسئله بپردازند.
این نویسنده اقدام قوه قضاییه دربرگزاری دادگاه و رسیدگی به جنایان منافقین را ستود و تاکید کرد: برگزاری دادگاه برای جنایات منافقین از سوی قوه قضاییه رویکردی ارزشمند است و سبب آگاهی بخشی به ابعاد جنایات منافقین در افکار عمومی شده میشود.
وی افزود: تشکیل دادگاه برای رسیدگی به جنایات منافقین خواسته به حق خانوادهای شهدای ترور بوده است که به اجرا در آمده و من به عنوان نویسنده در جلسه این دادگاه شرکت کردم.
وی در پایان با تاکید بر اهمیت و جایگاه مطالعه و کتابخوانی اظهار کرد: امیدوارم کتاب و کتابخوانی در جایگاه حقیقی خود قرار بگیرد و خواندن کتاب زمینه را برای رشد و توسعه فرهنگی و آگاهی بخشی به نسل آینده را فراهم میکند.
انتهای پیام/