خبرگزاری میزان - ماه اکتبر، اندکی پس از آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه که در حال حاضر نزدیک به ۲۰ هزار فلسطینی را به شهادت رسانده است، این رژیم مدعی شد که حماس را «از روی زمین» محو کند؛ پروژه‌ای که ارتش رژیم صهیونیستی را ملزم به «ویران کردن» غزه می‌کند.

با گذشت یک ماه از جنگ، ارتش رژیم صهیونیستی معادل ۲ بمب هسته‌ای را روی این منطقه کوچک و پرجمعیت ساحلی فلسطین ریخت.

 اکنون، در حالی که رژیم صهیونیستی همچنان به ویران کردن کردن یک سرزمین کاملا تخریب شده ادامه می‌دهد، به نظر می‌رسد که صهیونیست‌ها ممکن است مفهوم سیاست زمین سوخته را به سطح کاملا جدیدی ببرند.

سیاست زمین سوخته رژیم صهیونیستی

اصطلاح «سیاست زمین سوخته» برای نخستین بار در سال ۱۹۳۷ در گزارشی در توصیف درگیری چین و ژاپن استفاده شد؛ این استراتژی از آن زمان در مجموعه‌ای از درگیری‌های مسلحانه در سراسر جهان دیده شده است، از جمله جنگ داخلی ۳۶ ساله در گواتمالا که در سال ۱۹۹۶ پس از کشتن و ناپدید شدن بیش از ۲۰۰ هزار نفر، عمدتا بومیان مایا، پایان یافت.

در سال ۲۰۱۳، ریوس مونت، دیکتاتور سابق گواتمالا و متحد آمریکا که بر بخش خونینی از جنگ در اوایل دهه ۱۹۸۰ نظارت داشت در دادگاه گواتمالا به جرم نسل‌کشی مجرم شناخته شد.

در واقع، سیاست زمین سوخته جزء اصلی رویکرد نسل‌کشی ارتش گواتمالا به دشمنانش بود و صد‌ها روستای بومی همراه با منابع آب، محصولات کشاورزی و هر چیز دیگری که ممکن بود حیات را حفظ کند، ویران شد. وحشی‌گری دولت گواتمالا از سوی هیچ کس دیگری به جز رژیم صهیونیستی تقویت نشده است، که پس از چندین دهه تجربه در ریشه‌کن کردن زندگی بومیان در فلسطین ادامه دارد.

نه‌تنها مشاوران رژیم صهیونیستی به تضمین موفقیت کودتای نظامی ۱۹۸۲ که ریوس مونت را به قدرت رساند کمک کردند، بلکه این رژیم همچنین از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا دهه بعد به هر جنبه‌ای از حمله به مردم گواتمالا کمک کرد.

برای دولت‌های متوالی گواتمالا، رژیم صهیونیستی به ارائه دهنده اصلی آموزش ضد شورش، زرادخانه‌های سبک و سنگین تسلیحات، هواپیماها، فناوری‌های اطلاعاتی و زیرساخت‌های پیشرفته و سایر کمک‌های حیاتی تبدیل شده بود.

در همین حال، در السالوادور، کشور همسایه گواتمالا، مبارزه ظاهرا وجودی آمریکا علیه کمونیسم در طول جنگ سرد، رژیم‌های راستگرا را قادر ساخت تا تعداد زیادی از دهقانان را سلاخی کنند و مانند گواتمالا، رژیم صهیونیستی برای کمک کردن از جمله در اجرای سیاست‌های زمین سوخته ایستاده بود.

استفاده آمریکا از سیاست زمین سوخته

کمپین‌های زمین سوخته کشنده هستند و گاهی اوقات، این مرگ و میر بیشتر از خود درگیری طول می‌کشد؛ ویتنام را در نظر بگیرید، جایی که اقدام ارتش آمریکا به معنای واقعی کلمه سوزاندن زمین به وسیله عامل سمی نارنجی بود و باعث سقط جنین، نقایص مادرزادی و بیماری‌های شدید دهه‌ها پس از پایان رسمی جنگ ویتنام در سال ۱۹۷۵ شد.

در عراق، استفاده آمریکا از مهمات اورانیوم ضعیف شده نیز ممکن است به‌عنوان یک نوع سیاست زمین سوخته تلقی شود، زیرا اشباع یک قلمرو در سم رادیواکتیو تاثیر زیادی در نابود کردن قابلیت سکونت درازمدت آن دارد.

واشنگتن پست به‌تازگی تأیید کرد که ارتش رژیم صهیونیستی در ماه اکتبر به جنوب لبنان گلوله‌های فسفر سفید تهیه‌شده از سوی آمریکا را شلیک کرد، علی‌رغم اینکه استفاده از این سلاح‌ها در مناطق غیرنظامی به‌طور کلی طبق قوانین بشردوستانه بین‌المللی ممنوع است.

طبق نوشته واشنگتن پست، ساکنان جنوب لبنان که از این حمله متاثر شده بودند، بر این عقیده بودند که فسفر برای آواره کردن آن‌ها از روستا و باز کردن راه برای فعالیت‌های نظامی آینده رژیم صهیونیستی در این منطقه است.

مطمئنا این نخستین بار نیست که لبنان یا نوار غزه، سهم خود را از بمباران غیرقانونی فسفر سفید از سوی رژیم صهیونیستی دیده‌اند.

از آنجایی که ارتش رژیم صهیونیستی اکنون به سوزاندن دوباره زمین در غزه و انسان‌های موجود در آن ادامه می‌دهد، یک ویژگی منحصر به فرد وجود دارد که تلاش‌های این رژیم را از آزمایش‌های زمین سوخته در گذشته متمایز می‌کند؛ به عنوان مثال، در السالوادور، هدف ارتش هرگز حذف مفهوم السالوادور نبود، در حالی که به نظر می‌رسد رژیم صهیونیستی قصد دارد غزه را به‌طور کامل نابود کند.

انتهای پیام/