خبرگزاری میزان – در سال ۲۰۲۳، جامعه جهانی بر سر دوراهی مهمی در موضوع مهاجرت قرار گرفته و با چالش‌های متعدد اقتصادی، سیاسی و زیست محیطی مواجه است؛ با تداوم این چالش‌ها، تعداد افرادی که به دنبال مهاجرت یا دسترسی به فرصت‌های بهتر در سرزمین‌های خارجی هستند، همچنان در حال افزایش است.

بحران مهاجرت در سراسر جهان وجود دارد؛ این بحران با نرخ فزاینده‌ای در سال‌های اخیر مهاجران و پناهجویان را قربانی کرده است.

مهاجران برای رسیدن به مقاصدی که امید به زندگی بهتر در آن دارند، اغلب سفر‌های خطرناکی را آغاز می‌کنند و با عزمی جدی به مقابله با سختی‌ها می‌روند؛ هرچند این مقابله در موارد متعددی به بهای جان آن‌ها و اعضای خانواده‌هایشان تمام می‌شود.

از مهم‌ترین دلایل رقم خوردن بحران مهاجرت در جهان می‌توان به واقعیت‌های اقتصادی – اجتماعی، درگیری‌های مسلحانه، ناامنی و اثرات مرگ‌بار بحران آب‌وهوایی اشاره کرد.

بررسی روندهای مهاجرتی نشان می‌دهد که پیامدهای تغییرات آب‌وهوایی در حال گرفتن جای درگیری‌های مسلحانه به‌عنوان دلیل اصلی ایجاد موج مهاجرت هستند.

بحران مهاجرت در دهه‌های اخیر به شکل فزاینده‌ای به یک بحران حقوق بشری تبدیل شده است.

در چهارم دسامبر سال ۲۰۰۰ مجمع عمومی سازمان ملل روز ۱۸ دسامبر را به دلیل تصویب کنوانسیون بین‌المللی حمایت از حقوق کارگران مهاجر در سال ۱۹۹۰ به‌عنوان روز جهانی مهاجران اعلام کرد؛ دلیل تعیین روزی با این نام، افزایش آمار مهاجران در سراسر جهان بود.

سازمان ملل تاکید دارد که مهاجران و آوارگان نماینده برخی از آسیب‌پذیرترین و به حاشیه‌رانده شده‌ترین بخش‌های جامعه هستند و غالبا در معرض سوءاستفاده و استثمار قرار دارند.

مهاجران اگرچه به حاشیه‌رانده شده‌ترین افراد در جهان هستند، اما بیشترین حاشیه را دارند، زیرا به شکل مداوم از سوی عوامل دولتی، مجریان قانون و مجرمان در معرض استثمار و سوءاستفاده قرار می‌گیرند.

این افراد همچنین دسترسی محدودی به خدمات ضروری از جمله مراقبت‌های بهداشتی دارند و باید با حملات بیگانه‌هراسانه و برچسب‌های ناشی از اطلاعات نادرست مواجه شوند.

براساس گزارش‌های سازمان ملل، در سال ۲۰۲۰ بیش از ۲۸۱ میلیون نفر مهاجر بین‌المللی (طبق تعریف سازمان ملل، هر فردی که بدون توجه به وضعیت قانونی، ماهیت جابجایی یا انگیزه‌های مهاجرت به کشور دیگری از محل اقامت خود نقل مکان کرده است، مهاجر بین‌المللی خوانده می‌شود) در جهان، معادل ۳.۵ درصد جمعیت جهان وجود داشت و تا پایان سال ۲۰۲۱ بیش از ۵۹ میلیون نفر در داخل کشورهایشان آواره شدند.

در عین حال، تراژدی‌های مرگ‌بار در آب‌ها، مرز‌ها و در خاک کشور‌های غربی به کرات رخ می‌دهند؛ مرگ‌ومیر مهاجران در آب‌های کشورهای ساحلی، شیوع مرگ در بازداشتگاه‌های مهاجرتی، فعالیت گسترده شبکه‌های قاچاق انسان، ... دیگر برای افکار عمومی جهان نه یک تراژدی بلکه اتفاقی روزمره هستند.

واقعیت‌های بحران مهاجرت در سال ۲۰۲۳ عبارتند از: برون سپاری مهاجران، الگوی حرکتی جدید مهاجران با تعیین مقصد دوم و سوم، رقابت برای جذب مهاجران با مهارت بالا، سخت شدن مرزها، شکل‌گیری جریان‌های جدی ضد مهاجرتی در کشور‌های مقصد و آغاز بحران مهاجرت آب و هوایی.

اگرچه موضوع روز جهانی مهاجران در سال ۲۰۲۳ «مهاجرت ایمن» تعیین شده، اما کشور‌های غربی به‌ویژه اروپایی‌ها با نگاه سیاسی به شدت در حال سخت‌تر کردن قوانین ضد مهاجرتی خود هستند و این خود به معنای ناامنی بیشتر برای مهاجران است.

انتهای پیام/