مریم ابراهیمی نویسنده کتاب در گفتوگو با خبرگزاری میزان در مورد مشکلات نویسندگان و فیلمنامهنویسان اظهار کرد: مسئولان هنری کشور هیچ توجهی به جایگاه نویسندگان و فیلمنامه نویسان ندارند و این موضوع در صداوسیما که زیرساخت آن بر اساس تولید محتوا بنا شده به خوبی مشخص است.
ابراهیمی ادامه داد: تجربهای من به عنوان کسی که بخشی از فعالیت حرفهای خود را به عنوان نویسنده در صداوسیما طی کرده است، حکایت از این دارد که جایگاه فرهیختگان و نویسندگان برای برخی از این مسئولان صدا و سیما اصلا قابل توجه و درک نیست.
وی به قراردادهایی که رسانه ملی و ناشران با نویسندگان و فیلمنامه نویسان منعقد میکنند اشاره و تاکید کرد: شرایط برای نویسندگان بسیار دشوار است، چون نویسندگی در کشور ما به عنوان شغل محسوب نمیشود و ناشر در قراردادهای خود تنها هفت درصد از قیمت پشت جلد کتاب را به نویسنده اختصاص میدهد.
این نویسنده افزود: فیلمنامه نویسان نیز در رسانه ملی شرایطی مشابه در تقابل با ناشران را دارند و کمترین درصد دستمزد به این قشر تعلق دارد. این در حالی که هر برنامهای که در رادیو و یا تلویزیون اجرا میشود، نیازمند یک فیلمنامه است و مجری از ابتدا تا انتهای برنامه که خداحافظی میکند باید مطالب برای او نوشته شده باشد. اما میبینیم که عملا نویسندگان جایگاهی را در بخشهای فرهنگی رسانه ندارد.
ابراهیمی پایمال شدن حقوق نویسندگان را مورد تاکید قرارداد و افزود: بسیاری از نویسندگان و فیلمنامه نویسان نسبت به آینده فعالیتهای خود دلسرد شده و آینده روشنی را برای خود متصور نیستند. اگر این روزها نویسندهای اقدام به نگارش میکند صرفا بر اساس علایق شخصی خود بوده و این فعالیت را صرفا برای رضایت خاطر خود انجام میدهد.
وی با تشریح شرایط فیلمنامه نویسان تصریح کرد: اکثر فیلمنامه نویسان که امروز نامی از آنان برده میشود به واسطه پارتی توانستهاند، مطالب و محتوای خود را به فیلم تبدیل کنند. فیلمنامههای بسیار خوبی طی این سالها نوشته شده که بسیار باکیفیت و مستحکم بوده و حتی با آثاری که در جشنوارهها حضور داشتهاند هم قابل قیاس نبوده است، اما چون شناخته شده نیستند به آنها توجهی نشده است.
وی حمایت از نویسندگان در رسانه ملی و حوزه نشر را تنها محدود به شعار دانسته و بیان کرد: بخشها و ارگانها بسیاری وجود دارند که اعلام میکنند برای حمایت از نویسندگان مشتاق هستنداما به واقع شاهد هیچ اتفاقی خوبی در حوزه نویسندگی نبوده و نیستیم.
ابراهیمی در پاین تشریح کرد: قلم سلاح یک نویسنده است و باید در تمام بخشهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و. . فرهنگسازی کند و به تولید محتواهای ارزشمند و اثرگذار در جامعه بپردازد.
انتهای پیام/