خبرگزاری میزان – اشرف ۳، اردوگاه محل استقرار گروهک تروریستی منافقین در منطقه مانزا شهر دورس آلبانی است؛ اردوگاهی فوق امنیتی با حدود ۳ هزار سکنه، اما آیا این پایان آوارگی گروهک جنایت‌کار است؟

آنچه منافقین را به کشیدن دیوار بلند امنیتی به دور خود ناچار کرده، تلاش برای مخفی نگه داشتن رویداد‌هایی است که درون این گروهک دارای ماهیت تروریستی می‌گذرد.

کارنامه سیاه جنایت

گروهک تروریستی منافقین برخلاف آنچه ادعا می‌کند، از همان ابتدای شکل‌گیری خود بیش از آن که شبیه یک حزب باشد، دارای مولفه‌های یک فرقه بود و گذر زمان و رسوایی‌های مکرر این گروهک در سال‌های اخیر از آن شبحی بیشتر باقی نگذاشته است؛ شبحی که به لطف همفکران و البته سوداگران غربی برای ادامه حضور خود بی‌حاصل تلاش می‌کند.

کارنامه جنایت‌های گروهک تروریستی منافقین، تاریخی سیاه و ضد بشری را شامل می‌شود که سند قتل عام بیش از ۱۷ هزار غیرنظامی ایرانی است.

نقطه اوج جنایت‌ها و اقدام‌های تروریستی منافقین در جنگ رژیم صدام علیه ایران رخ داد؛ در بازه زمانی هشت ساله جنگ رژیم بعث عراق علیه ایران، آن‌ها به دست صدام مسلح شدند و در کنار ارتش عراق علیه مردم و غیرنظامیان ایرانی به نبرد پرداختند؛ صدام که با حمایت انگلیس و آمریکا در حال جنگ خونین علیه ایران بود، فرصت را مناسب دید تا به ازای اسکان در یک پایگاه نظامی موسوم به اشرف در ۵۰ مایلی مرز ایران، ارائه سلاح و پول نقد، همکاری منافقین را در جنایت علیه مردم ایران خریداری کند.

این همراهی با جنایت‌های صدام علیه ایران که با بمباران بی‌رویه و استفاده از سلاح‌های شیمیایی همراه شد، به از بین رفتن ته مانده ناچیز اعتبار منافقین نه‌تنها در ایران بلکه برای هر انسان میهن‌پرستی در سراسر جهان منجر شد.

منافقین حتی با یک نیروی مکانیزه ۸ هزار نفری در سال ۱۹۸۸ در پایان جنگ رژیم صدام علیه ایران عملیاتی را اجرا کرد که با شکستی کوبنده پایان یافت.

جنایت‌های منافقین را نمی‌توان محدود به مردم ایران خواند؛ آن‌ها در طول دهه ۱۹۹۰ به صدام برای سرکوب قیام‌های پس از جنگ اول خلیج فارس کمک و در جنایت‌های وحشتناک علیه کرد‌ها نقش ویژه‌ای ایفا کردند.

به گزارش «گاردین»، منافقین طی ۲ دهه پس از جنگ عراق علیه ایران، حملاتی را علیه اهداف غیرنظامی در سراسر مرز‌های ایران ترتیب دادند و به صدام در سرکوب دشمنان داخلی‌اش کمک کردند.

سرنگونی صدام به‌عنوان چرخاننده این ماشین کشتار و تروریسم سبب شد تا توجه مقام‌های آمریکایی به آن‌ها به‌عنوان شریک جنایت‌کاری و به‌عبارت بهتر آلت دستی برای رقم زدن جنایت‌ها در منطقه جلب شود.

گروهک تروریستی منافقین به دلیل ماهیت جنایت‌کارانه خود از همان زمان مورد توجه آمریکا قرار گرفت؛ هرچند که واشنگتن همچنان نام این گروهک را در فهرست سازمان‌های تروریستی خود نگه داشته بود.

اما چرخش غیرمنتظره در عرصه سیاسی عراق، خواب شوم آمریکا برای منطقه با استفاده از تروریست‌های منافقین را برآشفت و به آوارگی آن‌ها از عراق منجر شد.

آمریکا و سازمان ملل در این مرحله با ادعای نگرانی از سرنوشت این تروریست‌ها به‌عنوان میانجی وارد عمل شده و تلاش کردند تا محلی را برای استقرار آن‌ها بیابند؛ در نهایت تماس‌های واشنگتن با شرکای اروپای شرقی به انتخاب رومانی به محل ایده‌آل برای استقرار منافقین منجر شد، اما این آلبانی بود که با اهداف سیاسی به درخواست آمریکا برای استقرار منافقین پاسخ مثبت داد.

در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ بین ۳ تا ۵ هزار عضو گروهک تروریستی منافقین تحت نظارت دولت‌های سالی بریشا و ادی راما با کمک کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل به آلبانی منتقل شدند.

منافقین در برهه‌های زمانی مختلف نشان دادند که آماده هرگونه همکاری با دشمنان ایران هستند؛ در زیر به مهم‌ترین جنایت‌های آن ها اشاره شده است:

کشتار شهروندان بی‌گناه ایرانی: براساس آمار‌های موجود بیش از ۱۷ هزار شهروند ایرانی قربانی اقدام‌های تروریستی منافقین شدند؛ بمبگذاری در راه‌آهن تهران، بمب‌گذاری در حرم امام رضا(ع)، بمب‌گذاری در خودرو‌ها و خیابان‌های شهر‌های مختلف از تهران تا شیراز از اهواز تا قم از اصفهان تا همدان، ...، بخشی از جنایت‌های گروهک تروریستی منافقین علیه شهروندان ایرانی هستند.

سن قربانیان کشتار‌های هدفمند و برنامه ریزی شده منافقین از ۸ ماه تا ۸۶ سال است؛ این نشان می‌دهد که منافقین همان گونه که بعدا بار‌ها اعلام کردند، برای دستیابی به اهداف نامشروع خود ابایی از جنایت علیه هیچ قشری از ایرانیان ندارند.

ترور شخصیت‌های برجسته ایرانی: در کارنامه این گروهک تروریستی فهرست بلندی از ترور شخصیت‌های سیاسی، علمی و مذهبی ایران وجود دارد؛ ترور ۷۲ نفر از شخصیت‌های سیاسی کشورمان با انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی، ترور ناکام مقام معظم رهبری، ترور شهیدان رجایی و باهنر، ترور آیت‌الله دستغیب، آیت‌الله قدوسی و آیت‌الله مدنی، ترور صیاد شیرازی و ترور دانشمندان هسته‌ای از دیگر اقدام‌های تروریستی این گروهک است.

همکاری با صدام علیه ایران: گروهک تروریستی منافقین در سال‌های جنگ رژیم بعث عراق علیه کشورمان به همکاری با صدام پرداخته و در جنایت‌های او علیه کشور و مردم شریک شدند؛ البته آن‌ها با صدام در سرکوب شیعیان عراق نیز همکاری داشتند.

تلاش برای آشوب و تنش‌آفرینی در ایران: گروهک تروریستی منافقین پس از آنکه دست رد مردم ایران را در خرداد ۱۳۶۰ مشاهده کرد، با آشوب‌آفرینی نقاب از چهره برداشت و ماهیت خود را آشکار کرد و از آن زمان تاکنون به دفعات برای ایجاد آشوب و اغتشاش اقدام کرد.

تلاش برای تشدید تحریم‌ها علیه ایران: گروهک تروریستی منافقین در مسیر رویکرد ایران‌ستیزانه و منافقانه خود با گروه‌ها، شخصیت‌ها، سازمان‌ها و دولت‌های مختلفی همکاری کرد تا به زعم خود بر حجم و شدت تحریم‌های ضد ایرانی بیفزاید.

ارتباط منافقین با سازمان‌های جاسوسی غربی: گروهک تروریستی منافقین در راستای رویکرد ایران‌ستیزانه خود با سازمان‌های جاسوسی کشور‌های مختلف همکاری می‌کند؛ تاکنون مدارک متعددی دال بر همکاری منافقین با سازمان‌های جاسوسی فرانسه و آمریکا به دست آمده است.

حیات زیان‌بار این گروهک تروریستی در چهار دهه گذشته بدون همکاری آنان با سازمان‌های جاسوسی کشور‌های غربی از یک سو و حمایت اطلاعاتی سازمان‌های مذکور از منافقین از سوی دیگر امکان پذیر نبوده است.

یک واقعیت درباره گروهک تروریستی منافقین وجود دارد که کسی توان انکار آن را ندارد؛ این افراد، تروریست‌هایی دچار آوارگی ابدی هستند.

منافقین از منظر منابع مختلف

در حال حاضر منابع مختلف در جهان، از گروهک تروریستی منافقین به‌عنوان یک فرقه، کارتل یا گروه افراطی خطرناک یاد می‌کنند که حضورشان در هر مکانی از جهان می‌تواند میزبان را با تهدید‌های جدی مواجه کند.

به گزارش «terrorspring»، یک استاد روابط بین‌الملل دانشگاه بوستون، می‌گوید: با وجود حمایت مقام‌های آمریکایی، این گروه عملا هیچ اعتباری در ایران ندارد و دست‌کم از اواسط دهه ۱۹۸۰ از نظر سیاسی بی‌ربط به حمایت‌های ملی بوده است.

نگرانی آمریکا درباره ماهیت تروریستی منافقین

آمریکا در حالی گروهک تروریستی منافقین را از فهرست سازمان‌های تروریستی خود خارج و رویه‌ای را برای دیگر متحدان خود ایجاد کرد، که همچنان به شدت نگران ماهیت و اقدام‌های تروریستی منافقین است.

براساس گزارش ۲۰۰۴ اف‌بی‌آی که با استناد به فهرستی از اقدام‌های تروریستی منافقین تهیه شده، آمده است که این گروهک در حال حاضر نیز به‌صورت فعالانه در برنامه‌ریزی و اجرای اقدام‌های تروریستی شرکت دارد.

به گزارش «گاردین»، اف‌بی‌آی با اشاره به اینکه برنامه‌ریزی‌های مربوط به اقدام‌های تروریستی منافقین در پاریس، پایتخت فرانسه انجام می‌شود، آورده است که منافقین به شدت خواستار داشتن دفتر در واشنگتن است و به بهانه مسائل حقوق بشری در ایران به‌طور معمول با اعضای کنگره آمریکا لابی می‌کند.

گزارش مذکور همچنین به نقش اعضای گروهک تروریستی منافقین در جنایت‌ها و جرایم مختلف در اروپا از جمله قاچاق کودکان و موادمخدر شرکت می‌کند و روزنامه‌نگاران و تحلیلگران منتقد خود را هدف تهمت قرار می‌دهد.

با توجه به اطلاعات زیاد آمریکا درباره گروهک تروریستی منافقین، جای تعجب است که بسیاری از مقام‌های آمریکایی و اروپایی همچنان اعتبار خود را با پول نقد معامله می‌کنند.

همدلی غربی‌ها با گروهک تروریستی منافقین

کشور‌های غربی به‌ویژه اروپایی‌ها که تاریخ طولانی و انکارناپذیری از ایجاد، حمایت، تامین مالی و پناه دادن به گروه‌های تروریستی و تروریست‌ها دارند، در چارچوب رویکرد تروریست‎پروری و استفاده ابزاری از تروریست‌ها، از گروهک تروریستی منافقین نیز حمایت کردند.

کشور‌های غربی امکانات وسیعی را در اختیار منافقین قرار داده و می‌دهند تا به زعم خود بتوانند از آن‌ها در پیشبرد سیاست ضد ایرانی خود سوءاستفاده کنند.

موافقت آلبانی با استقرار گروهک تروریستی منافقین در خاک این کشور، خارج ساختن نام گروهک تروریستی منافقین از فهرست گروه‌های تروریستی از سوی اتحادیه اروپا، حضور شخصیت‌های سیاسی غربی در رویداد‌های منافقین، صدور مجوز برگزاری رویداد‌ها از سوی کشور‌های اروپایی، ... نمونه‌هایی از حمایت‌ها و همدلی‌های غربی‌ها با منافقین است.

در واقع کشور‌های اروپایی به بهای به خطر انداختن جان شهروندان خود برای دستیابی به اهداف ضد ایرانی خود تبدیل به پناهگاه و حامی منافقین شده‎اند.

مروری بر اقدام‌های گروهک تروریستی منافقین به خوبی نشان می‌دهد که اصول آنان کاملا منطبق با موضوع جنایت علیه بشریت و در تضاد با قوانین حقوق بشری و بین‌المللی است.

انتهای پیام/