خبرگزاری میزان - یمن با وجود مواجهه با چالش‌های ناشی از جنگ و بحران‌های انسانی خود، همواره حمایت و همبستگی خود را با فلسطین نشان داده است.

در جهان عرب، فقیرترین دولت در غرب آسیا در سازماندهی تظاهرات‌های گسترده در حمایت از فلسطین کم‌نظیر است.

رویداد‌های اخیر نشان دهنده یک تغییر تاریخی است؛ زیرا دولت این کشور برای اولین بار به‌طور مستقیم در حملاتی علیه رژیم صهیونیستی وارد شده است. 

برد گسترده‌ای که موشک‌ها و پهپاد‌های یمن در سفرشان به سمت اراضی اشغالی پوشش می‌دهند، یعنی بیش از ۲ هزار کیلومتر، به یکی از نگرانی‌های رژیم صهیونیستی و متحدانش تبدیل شده است.

تشدید اقدامات یمن با یک اعلامیه آشکار آغاز شد و از مرحله تهدید صرف علیه حمایت نظامی واشنگتن در جنگ با غزه عبور کرد.

قدرت یمن در حوزه دریایی و تهدید برای رژیم صهیونیستی

براساس اعلام ارتش ملی یمن در ۱۹ نوامبر (۲۸ آبان)، این اقدامات تا پرتاب موشک‌ها و پهپاد‌ها به سمت شهر اشغالی ایلات و به دنبال آن یک تغییر استراتژیک به سمت عملیات دریایی علیه کشتی‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی پیش رفت.

این تشدید اقدامات مقاومتی در اولین تلاش برای هدف قرار دادن یک ناو نظامی آمریکا با موشک به اوج خود رسید. 

از زمان هشدار عبدالملک بدرالدین به آمریکا، فعالیت‌های مقاومت یمن تشدید شده و از ایلات تا دریای سرخ، تنگه باب‎المندب و خلیج عدن را در بر می‌گیرد. 

این بُعد جدید در دستیابی محور مقاومت، سردرگمی منطقه‌ای را برای ارتش آمریکا ایجاد می‌کند؛ ارتشی که بدون شرم در کنار حمله رژیم صهیونیستی به غزه قرار گرفته است و برای پنهان کردن نسل‌کشی علیه ۲.۳ میلیون غیرنظامی در این منطقه محاصره‌شده تلاش می‌کند. 

این پیامد‌ها در محاسبات سیاسی و امنیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی در سراسر منطقه بازتاب یافته است. مهم‌تر از همه، این اقدامات، رژیم اشغالگر را وادار کرده که خسارات اقتصادی و هزینه‌های جنگ طولانی‌مدت خود را ارزیابی کند. 

آخرین پیامد اقتصادی برای رژیم صهیونیستی حادثه قابل توجه مربوط به کشتی کانتینری «زیم اروپا» است که از سوی شرکت حمل‌ونقل «زیم» این رژیم اداره می‌شود. این کشتی که نگران تهدیدات یمن علیه کشتی‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی بود، مجبور شد مسیر خود را تغییر دهد و از مسیر برنامه‌ریزی شده خود در کانال سوئز-باب المندب منحرف شود. 

در نتیجه این کشتی یک سفر دریایی ۵۶ درصدی طولانی‌تر را آغاز کرد و آفریقا را از طریق اقیانوس اطلس دور زد. این موضوع نشان‌دهنده موانع اقتصادی و لجستیکی است که اکنون شرکت‌های کشتیرانی رژیم صهیونیسشتی با آن مواجه هستند. 

همزمان، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) گزارش داد که ۲ موشک بالستیک از سوی یمن به سمت محدوده‌ای که ناو یو‌اس‌اس میسون آمریکا و کشتی سنترال پارک شلیک شد. کشتی سنترال پارک متعلق به یک سرمایه‌دار صهیونیست است.

تاثیر اقدامات یمن از منظری وسیع‌تر

پایگاه کاردل در گزارشی در پاسخ به این سوال که «این اقدامات یمن از منظری وسیع‌تر به چه معناست؟» نوشت: اول، یمن خود را خارج از هرگونه آتش‌بس موقت اعلام شده در غزه قرار داده است. 

دوم، اگر گزارش‌های سنتکام دقیق باشد، این حادثه اولین درگیری قابل توجه بین نیرو‌های یمنی و آمریکایی است. این رویارویی با تشدید تجاوزات رژیم صهیونیستی به غزه شدت گرفته است.

سوم، هزینه جنگ برای رژیم صهیونیستی به طرز چشمگیری در حال افزایش است. یک محاسبه خوش‌بینانه در اوایل نوامبر این بود که یک جنگ یک ساله صرفا در محور غزه بیش از ۵۰ میلیارد دلار، یا ۱۰ درصد از تولید ناخالص داخلی این رژیم برای تل‌آویو هزینه خواهد داشت. با توجه به اینکه رژیم صهیونیستی در حال حاضر در مرز شمالی خود با مقاومت لبنان درگیر است و به‌طور قابل توجهی دامنه نظامی خود را در کرانه باختری اشغالی افزایش داده است، این رقمی غیر واقعی بوده و هزینه برای این رژیم بالاتر است. 

علاوه بر این، هزینه‌های مرتبط با اختلال در تجارت رژیم صهیونیستی در این رقم در نظر گرفته نشده است. رژیم اشغالگر نزدیک به ۹۹ درصد کالا‌ها را از طریق آبراه‌ها و کشتیرانی وارد و صادر می‌کند. این واردات شامل بخش عمده‌ای از مواد غذایی است که رژیم صهیونیستی خود آن‌ها را تولید نمی‌کند.

فارین پالیسی نیز نوشت: تنها بنادر روسیه و اوکراین در دریای سیاه در مقایسه با بندر اشدود با خطر بیشتری مواجه هستند. 

در همین حال، کارشناسان می‌گویند که اگر درگیری رژیم صهیونیستی با حزب‌الله تشدید شود، مقاومت لبنان بندر حیفا را نیز که در جنگ سال ۲۰۰۶ هدف قرار داد، از بین خواهد برد.

باب‎المندب یک حلقه حیاتی در تجارت بین شرق و غرب آسیا و اروپا است. ایلات که به لحاظ استراتژیک در دریای سرخ قرار دارد، نقشی کلیدی در این حلقه تجاری ایفا می‌کند و رژیم صهیونیستی را به بازار‌های شرق آسیا متصل می‌کند.

حملات موشکی و پهپادی اخیر به ایلات نه تنها امنیت اراضی اشغالی، بلکه جاه‌طلبی‌های اقتصادی آن، از جمله ترافیک حیاتی گردشگری را که به میزان قابل توجهی به درآمد این رژیم کمک می‌کند، تضعیف کرده است.

انتهای پیام/