خبرگزاری میزان – هنری کیسینجر، دیپلمات آمریکایی معروف به معمار جنگ در سن ۱۰۰ سالگی در خانهاش در ایالت کانیتیکت درگذشت.
هاینز آلفرد کیسینجر در ۲۷ می ۱۹۲۳ در فورث آلمان به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۸ با خانوادهاش به آمریکا مهاجرت کرد؛ وی در سال ۱۹۴۳ تابعیت آمریکا را دریافت کرده و در جنگ جهانی دوم در ارتش اروپا خدمت کرد.
سپس با بورسیه تحصیلی در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۲ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۵۴ مدرک دکترای خود را گرفت؛ کیسینجر به مدت ۱۷ سال عضو هیئت علمی هاروارد بود.
کیسینجر آخرین بار در سال ۱۹۷۷ در دولت آمریکا کار کرد، اما رابطه وی با جورج دبلیو بوش همواره حفظ شد.
این دیپلمات آمریکایی پس از ترک دولت آمریکا، یک شرکت مشاورهای با دستمزد بالا در نیویورک تاسیس کرد.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، جورج دبلیو بوش، کیسینجر را به ریاست کمیته تحقیق برگزید، اما اعتراض دموکراتها که شاهد تضاد منافع با بسیاری از مشتریان شرکت مشاوره او بودند، کیسینجر را مجبور به کنارهگیری از سمت خود کرد.
ردپای کیسینجر بهعنوان یک دیپلماتیک آمریکایی که در سمتهای مشاور امنیت ملی و وزیر خارجه این کشور در دوران ریاست جمهوری ۲ رئیس جمهور آمریکا فعالیت کرده بود، در سیاست خارجی آمریکا قابل زدودن نیست؛ اما میراث سیاسی او با تحقیر حقوق بشر و تلاش برای محافظت از منافع شرکتهای آمریکایی به هر قیمتی، تعریف شد.
از این رو، مخالفان کیسینجر در سراسر جهان او را بهعنوان یک جنایتکار جنگی معرفی کردند، زیرا او از دیکتاتور نظامی اندونزی در تهاجم به تیمور شرقی حمایت کرد، از تهاجم رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی به آنگولا حمایت کرد، با سیا برای سرنگونی رئیسجمهور منتخب دموکراتیک شیلی همکاری کرد، او از نسلکشی در بنگلادش حمایت کرد و طرح بمباران مناطق مرزی میان ویتنام با کامبوج و لائوس را ارائه کرد که در نهایت ۹۰۰ هزار کشته برجای گذاشت؛ کیسینجر همچنین مجوز استراق سمع خبرنگاران و کارکنان خود را صادر کرد.
انتقادهای جدی به نقشآفرینی کیسینجر در مسائل مختلف سیاست بینالملل وجود دارد؛ یکی از مهمترین انتقادها به وی، نقشی بود که این دیپلمات آمریکایی در سرنگونی رئیسجمهور منتخب شیلی «سالوادور آلنده» ایفا کرد.
همه این موارد در کارنامه تاریک کیسینجر سبب تشدید درخواستها برای محاکمه وی بهعنوان جنایتکار جنگی شد.
او در طول دهه ۱۹۷۰ و در بحبوحه جنگ سرد، در بسیاری از رویدادهای جهانی نقش داشت.
پایههای قدرت این پناهنده یهودیالاصل آلمانی بر عرصه سیاست خارجی آمریکا در پی استعفای ریچارد نیکسون، رئیسجمهور آمریکا به دنبال «واترگیت» لرزان شد؛ با وجود این، کیسینجر در سمت خود بهعنوان وزیر خارجه آمریکا در دولت جرالد فورد، جانشین نیکسون نیز حضور داشت.
فعالیت کیسینجر در عرصه سیاست خارجی آمریکا، نوبل صلح جنجال برانگیزی را برای او به ارمغان آورد؛ این در حالی بود که این دیپلمات آمریکایی به دلیل موضع گیریها و تصمیمهای سیاسی خود بهعنوان جنایتکار جنگی نیز معرفی شده بود.
جایزه صلحی که در سال ۱۹۷۳ بهطور مشترک به او و یکی از اهالی ویتنام شمالی اعطا شد، یکی از بحث برانگیزترین جایزههای تاریخ بود؛ ۲ نفر از اعضای کمیته نوبل به دلیل این انتخاب از سمت خود کنارهگیری کردند؛ آنها تاکید داشتند که سوالهای زیادی درباره بمباران مخفی کامبوج از سوی آمریکا همچنان بیجواب ماندهاند.
تلاشها برای دستگیری و بازداشت و بازجویی از کیسینجر در رابطه با سیاست خارجی گذشته آمریکا سبب شده بود تا وی در چند دهه اخیر در سفرهای خارجی همواره نگران پیگیرد قانونی باشد.
در حالی که نزدیکان کیسینجر، تیزبینی و اعتماد به نفس وی را مورد تاکید قرار میدادند، منتقدان بر این باور بودند که این دیپلمات آمریکایی دچار پارانویا و خودپرستی بوده است.
تام لهرر، موسیقیدان معروف، میگوید: هنگامی که هنری کیسینجر جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، طنز سیاسی منسوخ شد.
انتهای پیام/