خبرگزاری میزان - متن کامل مصاحبه حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه با شبکه «المیادین» لبنان به شرح زیر است:
پرسش: اهداف شما از سفر به بیروت و ماحصل مذاکرات تا الآن چه بوده است؟
پاسخ: طبعا منطقه اکنون دارای شرایط خاصی است؛ ما با شرایط پیچیدهای در منطقه مواجه هستیم؛ بعد از گذشت حدود ۶ هفته از عملیات طوفان الاقصی که ما آن را اقدامی مطابق با حقوق بینالملل میدانیم و توسط حماس بر ضد اشغالگران و در پاسخ به جنایتهای آنها انجام شد، پس از آن شاهد جنایتهای وحشیانه رژیم صهیونیستی علیه ملت فلسطین در غزه و کرانه باختری و حتی غیرنظامیان در جنوب لبنان در طی ۶ هفته گذشته بودیم.
امروز ما در لبنان هستیم تا درباره آخرین تحولات با مقامات عالی رتبه لبنان رایزنی کنیم؛ گفتوگو با مقامهای لبنان و همتای اینجانب آقای بوحبیب و برخی دیگر از دوستان لبنانی درباره تحولات منطقه همواره برای ما مفید بوده و است؛ ما همواره با دوستان خود در منطقه و لبنان درحال رایزنی هستیم؛ من در هفته اول این بحران به صراحت در سازمان ملل اعلام کردم که این منطقه، منطقه ما و خانه ما است و در امنیت خانه با کسی تعارف نداریم.
پرسش: سوالها را از آتشبسی شروع میکنیم که خلال ساعات آتی به اجرا درخواهد آمد؛ آیا جمهوری اسلامی یکی از طرفهای مذاکرات منتهی به آتشبس بوده است؟
پاسخ: طبعا، حماس و مقاومت تصمیمگیرندهاند، اما از ساعات اولیه طرح موضوع امکان ایجاد آتشبس بشردوستانه ما با دوستانمان در قطر به شکل مستمر در این باره گفتوگو کردیم و گفتیم از هر تصمیمی که حماس بگیرد حمایت میکنیم و آن را محترم میشمریم، اما ۴۷ روز جنگ علیه غزه، نشان داد که اسرائیل از طریق جنگ نمیتواند اسرایش را آزاد کند؛ درباره وضعیت اسرای فلسطینی و اسرائیلی باید از طریق گفتوگو و دیپلماسی نوعی توافق صورت گیرد؛ همانطور که امروز شاهدیم آمریکا و اسرائیل قادر نیستند که حماس را در غزه نابود کنند؛ حماس جنبشی آزادی بخش و مشروع است و در فلسطین هم باقی خواهد ماند؛ پیروز این جنگ، ملت فلسطین و مقاومت هستند، تا امروز بازنده اصلی این جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی بودهاند.
پرسش: جناب وزیر ارزیابی تهران از این آتش بس و تأثیر آن در تغییر موازنه جنگ چیست؟ آیا جمهوری اسلامی ملاحظات یا هشدارهایی درباره این آتشبس خطاب به دوستان و همپیمانان خود در جنبشهای مقاومت فلسطینی دارد؟ آیا نگرانیها یا مخاطرات یا ملاحظاتی درباره این آتشبس دارید؟
پاسخ: طبعا ما به تصمیمی که حماس بهعنوان صاحب قرار (تصمیمگیرنده) اتخاذ میکند، احترام میگذاریم؛ ما معتقدیم که جنگ رژیم اسرائیل و آمریکا علیه فلسطین پایاندهنده این موضوع نخواهد بود، بلکه به توسعه دامنه جنگ منجر میشود؛ ما در روزها و هفتههای آغازین جنایتهای جنگی و نسلکشی اسرائیل علیه غزه، هشدار دادیم که در صورت ادامه جنگ، گشایش جبهههای جدید و گسترش دامنه جنگ اجتنابناپذیر است؛ امروز ما شاهد هستیم که جبهههای جدیدی در جنوب لبنان، یمن، سوریه و عراق به یاری غزه آمدهاند؛ من هفته گذشته در ژنو تصریح کردم که ما بهعنوان جمهوری اسلامی ایران هیچ گروه نیابتی در منطقه نداریم بلکه آنها خود تصمیم میگیرند که طبق مصالح کشورشان و مصالح امت عربی -اسلامی دست به اقدامهایی بزنند.
ملتهای عرب مسلمان عراق، یمن و سوریه نشان دادند نمیتوانند تنها شاهد کشتار غیرنظامیان در غزه باشند و نسبت به این موضوع بیتفاوت باشند؛ بنابراین ما معتقدیم آنچه امروز بهعنوان آتشبس بشردوستانه از آن یاد میشود، به این سبب است که طرف آمریکایی و اسرائیلی از طریق جنگ قادر به نابودی حماس نیست؛ در طول ۴۷ روز گذشته بخشی از منازل و مدارس و بیمارستانها را نابود کردند؛ این امر باعث گسترش دامنه جنگ شد؛ لذا آتشبسی که منجر به توقف جنایتهای جنگی رژیم صهیونیستی شود، مانع گسترش دامنه جنگ هم خواهد شد، اما من معتقدم آتشبس موقت، اگر ادامه نیابد، ادامه جنگ و تجاوزها علیه غیرنظامیان در غزه شرایط جدیدی را ایجاد خواهد کرد.
شرایط منطقه مانند شرایط قبل از آتشبس بشردوستانه باقی نخواهد ماند و دامنه جنگ بیش از گذشته گسترش خواهد یافت؛ لذا ما به صراحت به همه بازیگران و آمریکا گفتیم که شما از ایران و حزبالله و دیگر طرفها میخواهید که خویشتنداری کنند و پیامهایی را ارسال میکنید مبنی بر این که آمریکا خواستار گسترش جنگ نیست، اگر این را میخواهید باید عملا به دنبال توقف جنگ باشید نه این که بهطور کامل و همهجانبه از رژیم اشغالگر صهیونیستی جانبداری و در این جنایتها مشارکت کنید؛ ما در ایران به دنبال گسترش دامنه جنگ نیستیم، اما در صورت تداوم و تشدید جنگ علیه غزه و فلسطین، هر احتمالی برای گسترش بیشتر دامنه جنگ متصور است، اما در صورت استمرار آتشبس و طرح ابتکارات سیاسی که تضمینکننده حقوق مردم فلسطین باشد، میتوان از گسترش جنگ جلوگیری کرد و در نهایت هم تصمیمگیرنده اصلی مردم فلسطین و غزه هستند.
پرسش: جناب وزیر، ایران اظهار داشته که در طی هفتههایی که جنگ در جریان است، پیامهایی را از سوی آمریکا دریافت کرده است؛ آمریکا ایران را تهدید کرده و ناوهای هواپیمابر و سربازان و سلاحهای خود را به منطقه آورده و گفته است که این سلاحها به منظور ممانعت از گسترش جنگ یا بازداشتن طرفهای دیگر از مشارکت در این جنگ است؛ جناب وزیر، آیا امکانش وجود دارد که از برخی یا بخشهایی از پیامهایی که در این رابطه از سوی آمریکا به شما رسیده است، مطلع شویم؟
پاسخ: بله، ما مسئله پوشیدهای در این رابطه نداریم؛ آمریکا از روزهای اول هجوم وحشیانه رژیم صهیونیستی به غزه چندین پیام فرستاد؛ یکی از موضوعهای مورد اهتمام آمریکا، توصیه ایران به خویشتنداری بود؛ این درخواست اول آمریکا از ایران بود؛ موضوع دوم این است که آمریکا در پیامهایش تاکید میکند که آمریکا به دنبال توسعه دامنه جنگ نیست؛ تقریبا در همه این پیامها آمریکا از ایران میخواهد که به گروههای موجود در عراق و سوریه و یمن و منطقه توصیه کند که دست به اقدامی علیه اسرائیل و پایگاههای آمریکایی نزنند؛ اگر امروز در عراق و سوریه گروههایی هستند که طبق تشخیص و تصمیم خود علیه آمریکا عمل میکنند، آنها برای این کار از ما کسب اجازه نمیکنند؛ آنان تحت فرماندهی ایران نیستند.
ما به صراحت گفتیم که ایران هیچ گروه یا مجموعه نیابتی در منطقه ندارد؛ جوانان عراقی که طی سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ با داعش و اشغالگری آمریکا مبارزه میکردند و شاهد این بودند که بیش از یک میلیون و صد هزار عراقی از سال ۲۰۰۳ به شهادت رسیدند، از سال ۲۰۱۱ به بعد آماده مقابله با داعش شدند، امروز برای استقلال خود و برای دفاع از همنوعان و برادران عرب و مسلمان خود به پایگاههای آمریکا در عراق یا سوریه حمله میکنند؛ یمن هم تصمیم گرفت که برای دفاع از ملت مظلوم فلسطین اقدام به پرتاب موشک به سمت شهر اشغال شده ایلات کند و با موشکهای بالستیک و پهپادهای خود آن را هدف قرار دهد؛ آنچه در جنوب لبنان اتفاق میافتد نیز تصمیمی است که در داخل لبنان و توسط مقاومت لبنان اتخاذ شده است؛ بنابراین همگی برای امنیت ملی کشورشان و امنیت منطقه تلاش میکنند.
پرسش: جناب وزیر فرمایش شما صحیح است، اما طرفهای مقابل معتقد هستند که ایران این گروهها را مسلح کرده است؛ اگر نوار غزه را در سال ۱۹۸۷ یعنی هنگام شعلهور شدن انتفاضه اول در نظر بیاوریم، فلسطینیها با سنگ با تانکها و نیروهای نظامی اسرائیلی مقابله میکردند؛ درست است که اقدام این روزها نتیجه شجاعت و تصمیم مستقل مقاومت فلسطین است، اما اسلحهای که به وسیله آن تانکهای اسرائیلی مورد هدف قرار میگیرند، موشکهایی که به شهرهای اسرائیلی پرتاب میشود، ... نشان میدهد که نحوه دفاع فلسطینیها از خود متفاوت شده است، نحوه دفاع عراقیها از خود متفاوت شده است؛ حزبالله در مقابل تهاجم ۱۹۹۶ از کاتیوشا استفاده کرد، اما الان موشکهای نقطهزن در اختیار دارد و قدرت مقابله آن تقویت شده است؛ آنان (رژیم صهیونیستی و طرفهای غربی) میگویند که مسئولیت این امر بر عهده ایران است و رئیسجمهور ایران در اجلاس سران کشورهای اسلامی بهوضوح خواستار تسلیح فلسطینیها و ارسال سلاح به غزه شد.
پاسخ: بله، آقای دکتر رئیسی، رئیسجمهور، در سخنرانی خود به صراحت اعلام کردند که اگر کشتار، جنایت و نسلکشی در غزه متوقف نشود و ادامه یابد، کشورهای اسلامی برای دفاع از ملت فلسطین و صیانت از زنان و کودکان فلسطینی باید مقاومت فلسطین را تسلیح کنند، اما ما داریم از امروز صحبت میکنیم؛ امروز مقاومت امکانات و سلاحهای مورد نیاز را خود تولید و تامین میکند؛ مقامهای غربی در گزارشهای خود اعلام میکنند که دستکم ۳۰ درصد از سلاحهایی که در بیش از ۲ سال گذشته به اوکراین ارسال کردهاند، در بازار سیاه و قاچاق اسلحه در مناطق مختلف جهان در حال خرید و فروش است؛ لذا تامین و تولید سلاح برای مقاومت کار بسیار سادهای است؛ امروز خود مقاومت راسا هم اقدام به تولید سلاح میکند.
پرسش: درباره کمکهای ارسالی ایران به نوار غزه و ملت مصیبتزده فلسطین، ایران همواره در بحرانهای مختلف در زمینه ارسال کمکها به کشورهای مختلف پیشگام است، اما ارسال کمک به فلسطین با برخی موانع مواجه شد؛ آیا کار به اینجا ختم شد که ایران از طریق مرز رفح مجاز به ارسال کمکهای امدادی به نوار غزه نیست؟ آیا این موضوع قطعی است؟
پاسخ: ما از هفته اول جنایتهای جنگی رژیم صهیونیستی علیه غزه کمکهایی بشردوستانه و مردمی گستردهای را آماده و از طریق دریا به مصر ارسال کردیم؛ مقامهای مصری برای ارسال کمکهای ما مجوزهای لازم را دادند.
من شخصا با وزیرامور خارجه مصر جناب سامح شکری در این باره صحبت کردم؛ آنها کمکهای ما را به آنروا رساندند، اما به دلیل حساسیت رژیم اسرائیل، آنروا گفت که اجازه ورود ژنراتورهای برق به غزه داده نشد؛ ما هم اکنون در حال پیگیری این موضوع از برادران مصری هستیم؛ درخواست فوری ما از برادران و مقامهای مصری این است که بدون توجه به این محدودیتها، اقدام به گشایش مرز رفح کرده و اجازه دهند تا کمکهای انسانی گسترده کشورهای مسلمان به دست ملت مظلوم، مقاوم و مقتدر فلسطین برسد.
پرسش: درباره سلاحهای هستهای رژیم صهیونیستی؛ به دنبال تهدیدهای وزیر اسرائیلی در مورد حمله به غزه با استفاده از سلاح هسته ای، ایران نسبت به این موضوع واکنش نشان داده است؛ آیا این موضوع را دنبال خواهید کرد؟ خصوصا اینکه ترکیه نیز به همین میزان نسبت به این موضوع اهتمام دارد و وزیر خارجه ترکیه و حتی رئیسجمهور اردوغان صراحتا در این باره صحبت کردند و براساس اعتراف اسرائیل مبنی بر در اختیار داشتن این نوع سلاح، خواستار گشایش پرونده این موضوع در آژانس بینالمللی شدند؛ آیا شما به همراه دیگر کشورهای منطقه این موضوع را از آژانس پیگیری خواهید کرد؟
پاسخ: جامعه جهانی باید بهطور ویژه بر ۲ موضوع متمرکز شود، موضوع اول، خلع سلاح اتمی رژیم جنگ طلب صهیونیستی؛ خصوصا این که این رژیم قصد و اراده استفاده از سلاح اتمی را دارد؛ آژانس بینالمللی انرژی اتمی باید بهطور جدی وارد این پرونده شود و رژیم اشغالگر اسرائیل را خلع سلاح اتمی کند؛ موضوع دوم که به برقراری امنیت و ثبات در منطقه غرب آسیا کمک میکند، این است که دادگاه بینالمللی رسیدگی به جنایتهای جنگی این رژیم و محاکمه افرادی که در طی این جنگ مرتکب جنایتها شدند و غیرنظامیان را هدف قرار دادند، تشکیل شود تا درسی برای دیگر مجرمین باشد.
یکی از مسئولان غربی به من گفت که نوهاش از او پرسیده که «پدربزرگ، چه توضیحی برای آن چه در غزه و اوکراین در حال وقوع است، وجود دارد؟» او گفت که به دلیل تناقض موجود در رفتار ما در غرب درباره اوکراین و غزه و استانداردهای دوگانه، از پاسخ دادن به این سوال درماندم.
ببینید سال گذشته به خاطر فوت غمانگیز یک دختر جوان ایرانی، آمریکا و برخی از کشورهای غربی تلاش کردند، ایران را درگیر اغتشاش و آشوب کنند؛ یک کمیته حقیقتیاب برای این موضوع در شورای حقوق بشر تشکیل دادند؛ من هفته گذشته به کمیسرعالی حقوق بشر در ژنو گفتم که به دلیل درگذشت یک دختر جوان ایرانی – که ما هم طبعا از آن متاثر شدیم – در شورای حقوق بشر چه کردند! و اکنون برای کشتار ۱۴ هزار و پانصد زن و کودک و غیرنظامی و نسلکشی در فلسطین نه قطعنامه محکمی در شورای امنیت صادر و نه نشستی در شورای حقوق بشر برگزار میشود و نه کمیته حقیقتیابی برای بررسی و تصمیمگیری درباره نسلکشی و جنایتهای جنگی رژیم صهیونیستی تشکیل میشود؛ این واقعیت تلخ جهان امروز ماست!
لذا مقاومت مشروع و منطبق با حقوق بینالملل علیه رژیم اشغالگر تنها زبان قابل فهم برای جنگطلبان اسرائیلی است.
پرسش: جناب وزیر، با توجه به این که جنابعالی به موضوع زیر پا گذاشتن حقوق بینالملل و عرفهای بینالمللی و ارزشهای جهانی و به سخره گرفتن حقوق بینالملل و هنجارهای بینالمللی و سازمانهای بینالمللی مرتبط با موضوع جنایتهای جنگی در طی این مدت اشاره کردید، با وجود تلاشهایی که از سوی برخی قدرتها برای تشکیل جهانی عادلانهتر صورت گرفته است، آیا اینطور فکر نمیکنید که جنگ ۴۶ روز گذشته غزه ثابت کرد که شرکای بینالمللی ایران مثل روسیه و چین حضور یا دیپلماسی قدرتمندی در منطقه خاورمیانه یا غرب آسیا نداشتند و عرصه در اختیار غربیها بود که همگی در کنار هم و در همبستگی با اسرائیل به میدان آمده و از آن حمایت کنند و خواستار ادامه جنگ شوند؟ آیا فکر نمیکنید که عملکرد شرکای بینالمللی شما در جریان این جنگ ناامیدکننده بوده است؟
پاسخ: در ۷۵ سال گذشته عملا آمریکا تلاش کرده رژیم اسرائیل را بهعنوان یک طفلی که باید همواره از آن حمایت کند، مورد حمایت قرار دهد، اما (رویدادهای) دهههای مختلف در مورد فلسطین نشان داد که هیچ طرح آمریکایی نمیتواند بدون رعایت حقوق ملت فلسطین کمکی به حل این بحران قدیمی در منطقه کند؛ آنچه در روز ۷ اکتبر اتفاق افتاد، به جهانیان و نظریهپردازان روابط بینالملل و علوم سیاسی در جهان ثابت کرد که وجود بحرانهای جدیدی مثل جنگ در اوکراین، هیچگاه بحرانهای عمیق و تاریخی و زخمهای قدیمی در جهان را به فراموشی نخواهد سپرد.
زخم فلسطین یک زخم تاریخی است که با هیچ طرح آمریکایی تاکنون حل نشده است؛ چین و روسیه هم تاکنون اساسا هیچ ورود فعال و نتیجهبخشی به پرونده فلسطین نکردهاند، ما از مواضع چین و روسیه در وتوی قطعنامههایی که با ابتکار آمریکا قرار بود در شورای امنیت به تصویب برسد، قدردانی کردیم، اما مطالبه ما از چین، روسیه و دیگر کنشگران بینالمللی این است که واقعیات را ببینند و ماهیت و پیامدهای اشغال را بشناسند؛ ریشه وضع کنونی در منطقه ۷ اکتبر نیست؛ بلکه ۷۵ سال اشغالگری اسرائیل است.
جمهوری اسلامی ایران در سطوح مختلف از جمله با اتخاذ یک رویکرد فعال دیپلماسی سران تلاش کرد برای توقف جنایتهای جنگی، ارسال کمکهای مستمر انساندوستانه، جلوگیری از کوچ اجباری فلسطینیها و ساکنان غزه اقدامهای فعالی را انجام دهد؛ ابتکارات و پیشنهادهایی که با کمک دیگر کشورها منجر به نشست سران سازمان همکاری اسلامی و اتحادیه عرب و نشست سران بریکس شد و ابتکارات دیگری در این چارچوب همچنان در دست پیگیری جدی ما است؛ ما معتقد هستیم که سرزمین اشغالی تا زمانی که ساکنان آن منطقه از اشغال خارج نشوند و جغرافیای سرزمین تاریخی خود را به دست نیاورند، قاعده یک سرزمین اشغال شده در مورد آن حاکم است؛ الجزایر دهها سال تحت اشغال فرانسه بود، اما بالاخره روزی از اشغال فرانسه خارج شد و مردم الجزایر استقلال خود را به دست آوردند؛ زمانی که برخی تلاش میکردند جنایتهای اسرائیل در غزه را حق دفاع مشروع اسرائیل بنامند و جای ظالم و مظلوم را عوض کنند، ما به صراحت گفتیم آیا روزی که آلمان، فرانسه را اشغال کرد، شما برای آلمانی که فرانسه را اشغال کرد حق دفاع مشروع قائل شدید یا برای فرانسه حق دفاع مشروع قائل شدید؟ نمیشود در یک جا با یک منطق واحد عملی را انجام داد و در جای دیگر نقطه مقابل آن را انجام داد.
اکنون ۲ مسیر فراروی منطقه و کنشگران اصلی قرار دارد؛ مسیر اول: آتشبس بشردوستانه به یک آتشبس پایدار تبدیل شود، محاصره انسانی لغو شود و در چارچوب توافق سیاسی که صورت میگیرد، مردم فلسطین و مردم غزه نسبت به آینده خود تصمیم بگیرند؛ من در این برنامه شما به صراحت میگویم: آمریکا و اسرائیل قادر نخواهند بود به جای مردم فلسطین تصمیم بگیرند؛ به همین دلیل جمهوری اسلامی ایران معتقد است راهحل ریشهای و اساسی بحران در فلسطین برگزاری رفراندوم بین ساکنان اصلی فلسطین با مشارکت یهودیان، مسیحیان و مسلمانان است؛ یک بار بعد از ۷۵ سال از اشغال فلسطین باید جامعه جهانی این فرصت را به فلسطینیها بدهد که سرنوشت خود را خود تعیین کنند؛ فلسطینیهای یهودی، فلسطینیهای مسیحی و فلسطینیهای مسلمان؛ راهکار جنگ نیست؛ هرگز جنگ نخواهد توانست رویای نتانیاهو در محو حماس را محقق کند.
بله، اگر آتشبس ادامه پیدا کند، سقوط نتانیاهو، بنابر پیشبینی مراکز مطالعاتی یهودیان، قطعی است؛ ما به دنبال توسعه دامنه جنگ نیستیم، اما نسبت به ادامه جنگ، افزایش شدت جنگ توسط آمریکا و اسرائیل و افزایش گستره دامنه جنگ هرگز بیتفاوت نخواهیم بود؛ توصیه میکنیم اکنون همه طرفها از این فرصت استفاده کنند و ابتکارات سیاسی جایگزین جنگ، جنایت و نسلکشی در غزه و جایگزین گسترش بیشتر دامنه جنگ در منطقه شود.
پرسش: دیدگاه ایران را در مورد راه حل نهایی در فلسطین مطرح کردید. تقریبا همه کشورها از راه حل دوکشوری سخن میگویند، حتی بایدن رئیس جمهور آمریکا سال گذشته وقتی به منطقه آمد، گفت ما از راه حل دوکشوری سخن خواهیم گفت، اما نه در آینده نزدیک. صرف نظر از این که موضع اسرائیل چیست و یا چگونه با موضوع راه حل دوکشوری برخورد میکند، همه از راه حل دوکشوری سخن میگویند، اما اکنون شما موضوعی را مطرح کردید که ایران در سالهای گذشته نیز از آن سخن گفته بود. گفتید که راه حل تشکیل کشور واحد است مرکب از قومیتهای متعدد و مبتنی بر دموکراسی و انتخابات. آیا جناب وزیر توصیه میکنند که فلسطینیان، نخبگان سیاسی و گروههای فلسطینی راه حل تک کشوری را در پیش گیرند؟ آیا شما به عنوان نماینده ایران به فلسطینیان توصیه میکنید که به دنبال راه حل دوکشوری نباشند و راه حل کشور واحد را در پیش گیرند؟
پاسخ: اولا، رژیم اسرائیل سالها و دههها رؤیای از نیل تا فرات را در سر میپروراند و دنبال میکرد. در سالها و ماههای اخیر بر اساس مدارک موثق موجود اسرائیل ایده کوچ اجباری ساکنان غزه به صحرای سینای مصر و کوچ اجباری ساکنان کرانه - از طریق شهرک سازیهای گسترده - به بخشهایی از اردن و تشکیل دولت واحد فلسطینی در بخشهایی از اردن و مصر را دنبال میکرد. آقای رئیس جمهور السیسی در نشست بین المللی قاهره به صراحت با آن مخالفت کرد و گفت که فلسطینیها باید در سرزمین خود بمانند، اما تا این لحظه نیز رژیم اسرائیل به دنبال کوچ اجباری است. همین الآن در غزه سیاستی را دنبال میکند که گام تکمیلی آن با کوچاندن ساکنان از شمال غزه به جنوب غزه و در گام بعدی از جنوب غزه به داخل صحرای سینای مصر است.
ثانیا، اسرائیل در ۷۵ سال گذشته نشان داده است که جز زبان قدرت، زبان دیگری را نمیفهمد.
ثالثا، در طول تاریخ، اشغال پدیده پایداری نبوده و نیست. نمیتوان به یک سرزمین اشغال شده و قدرت اشغالگر مشروعیت بخشید.
یک رسانه معروف غربی به من گفت: چرا در شرایطی که بیشتر دولتهای جهان اسرائیل را به رسمیت شناخته اند، ایران به رسمیت نمیشناسد؟ پاسخ من این بود: سرزمین فلسطین متعلق به بیشتر دولتهای جهان نیست؛ متعلق به مردم فلسطین است؛ مردم فلسطین باید نسبت به آینده سرنوشت خود تصمیم بگیرند؛ ما به هر تصمیم که مردم فلسطین نسبت به آینده سرنوشت خود بگیرند، احترام میگذاریم؛ راهکار ایران هم یک راهکار کاملا دموکراتیک، مبتنی بر رفراندوم، زیر نظر سازمان ملل و با مشارکت جهانی است؛ ما در راهکار خود میگوییم، رفراندوم برگزار شود، قبل از برگزاری رفراندوم بین همه فلسطینیهای اصیل در هر جای دنیا اعم از یهودی و مسیحی و مسلمان توسط سازمان ملل سرشماری انجام شود؛ صندوقی در سازمان ملل تشکیل شود به منظور تامین هزینههای سرشماری و رفراندوم توسط دولتهای داوطلب؛ در این رفراندوم نظر مردم فلسطین، اعم از یهودیان، مسیحیان و مسلمانان، هر چه بود، هر نتیجهای که رقم زده شد و مورد احترام مردم فلسطین بود، جمهوری اسلامی ایران به آن مسیر دموکراتیک و انتخاب دموکراتیک احترام خواهد گذاشت، اما رژیم اسرائیل بعد از هفتاد و چند سال اشغالگری، در ۴۶ روز گذشته نشان داد که همان قدرت اشغالگر جنایتکار نسلکش توسعهطلب است و ژستهای دموکراتیک و صحبت از دموکراسی برای رژیم اسرائیل طنز تلخ تاریخ معاصر است.
پرسش: سؤال پایانی جناب وزیر، مسأله فلسطین که جمهوری اسلامی همواره از آن حمایت کرده و به خاطر این حمایت، تحت تحریم قرار گرفته و به سبب دشمنی با اسرائیل متحمل تمام این مشقتها شده، امروز مسأله فلسطین در حال تبدیل شدن به یک مسأله جهانی و به موضوع عدالت انسانی است؛ میبینیم که بسیاری از ملتهای جهان تظاهرات میکنند، بسیاری از نخبگان جهان شروع به تغییر عقیده داده اند، اکنون نسل جدیدی در اروپا و آمریکای لاتین در حال ظهور است که درخصوص عدالت در موضوع فلسطین سخن میگوید، سیاستمداران و هنرمندان و... نگاه ایران نسبت به این موضوع چیست؟ زمانی همه جهان از حمایت از موضوع فلسطین دست کشیده بودند و ایران به همراه برخی از کشورها در تصمیم خود مبنی بر حمایت از مقاومت و مبارزه مسلحانه فلسطینیان در اقلیت قرار داشت. الآن موضوع فلسطین به یک مسأله انسانی و جهانی تبدیل شده و نوع نگاه به آن شبیه به نگاهی است که نسبت به وقایع دوران رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی وجود دارد. آیا این تحول را یک دستاورد استراتژیک تلقی میکنید یا آن را یک واکنش احساسی ناشی از جاری شدن سیل خون در غزه میدانید؟
پاسخ: طبعا امروز بار دیگر مسئله فلسطین تبدیل به یک موضوع بینالمللی شده است؛ جنایتها و نسلکشی ۴۶ روز گذشته اسرائیل علیه غزه و کرانه و همراهی مستقیم، علنی و آشکار آمریکا با اسرائیل در این جنایتها آثار سنگین فراوانی را بر منطقه و بر عرصه بینالمللی برجای خواهد گذاشت؛ تردید نکنید که موضوع فلسطین پس از جنایتها گسترده اخیر اسرائیل در غزه با قبل از آن تفاوت بسیار زیادی خواهد داشت؛ این گونه نخواهد بود که از فردا بتوان گفت تعداد معدودی از دولتها و ملتها با فلسطین هستند بلکه طیف گستردهای از مردم، نخبگان، افکار عمومی و دولتها نسبت به حمایت از حقوق حقه مردم فلسطین حرکت کردند.
کشتن ۶ هزار کودک و چند هزار زن هیچ مفهومی جز نسلکشی ندارد؛ آثار آن در عرصه بینالمللی و پرونده فلسطین شدیدا به نفع فلسطین و به ضرر رژیم اسرائیل و حامیان آن است؛ من مایلم از طریق برنامه شما به آمریکا بگویم که تا دیر نشده مسیر خود را از این جنایتها و نسلکشی جدا کند و باخت نتانیاهو و جنایتها او را بیش از این به پای خود ننویسد؛ بخشی از آن چه در هفتم اکتبر گذشت، نتیجه تندرویهای دولت افراطی و شخص نتانیاهو است؛ آنها خود باید تاوان این رفتار را بدهند؛ اگر آمریکا مایل است تاوان رفتار نتانیاهو را بدهند، این انتخابی است که باید پیامدهای آن را هم بپذیرند؛ من بار دیگر تاکید میکنم آتشبس کنونی یک فرصت سیاسی برای دوری منطقه از جنگ را فراهم کرده است و آمریکا باید بین استمرار این وضعیت و دوری منطقه از جنگ و یا ادامه یک وضعیت بدتر در منطقه دست به انتخاب بزند؛ اگر آمریکا طبق پیامهایی که به ایران داده، به دنبال گسترش دامنه جنگ نیست، باید گزینه نخست را انتخاب کند، در غیر این صورت چنانچه مسیر حمایت بیچون و چرا از ادامه نسلکشی اسرائیل را انتخاب کند، باید تبعات سخت آن را هم متحمل شود.
انتهای پیام/