خبرگزاری میزان - پرستاران از موثرترین افراد جامعه هستند و نیاز به آنها در تمام حوادث طبیعی نظیر سیل و زلزله و حوادث غیرطبیعی مانند جنگ و تصادفات وسایل نقلیه احساس میشود اما با وجود نقش مهم و زحمات بیدریغ و از خودگذشتگی بسیار آنها که در دوران شیوع ویروس کرونا بیش از هر زمان دیگری نمایان شد، این قشر از جامعه با مشکلات بسیاری از جمله مسائل معیشتی و فشار کاری زیاد به سبب کمبود نیروی کار مواجهاند.
هر ساله همزمان با روز پرستار مسئولان مرتبط با این حوزه قولهایی درباره حل مشکلات این مدافعان سلامت میدهند اما این سوال مطرح است که اصلیترین دغدغههای پرستاران چیست و چه میزان از قولهای مسئولان در رابطه با حل مشکلات این گروه شغلی تحقق پیدا کرده است؟ و برای جواب این سوالها به سراغ پرستاران رفتیم تا دغدغههای اصلی را از زبان خودشان بشنویم.
تغییر قانون سختی کار برای پرستاران
در این رابطه سرپرستار بخش جراحی ارتوپد بیمارستان لاله گفت: ۲۱ سال است که در حرفه پرستاری مشغول فعالیت هستم. قطعا مشکلات بسیار زیادی بر سر راه پرستاران وجود دارد، اما معتقدم هنگامی که این شغل را پذیرفتیم باید تمام توانم را برای بیماران بگذارم.
وی ضمن اشاره به قانون مشاغل سخت و زیانآور برای پرستاران که طی آن افراد میتوانند با ۲۰ سال کار کردن بازنشسته شوند، ادامه داد: این قانون تغییر پیدا کرده اما اجرای این قانون حق پرستاران است.
این سرپرستار با بیان اینکه کار کردن در بیمارستان خصوصی بر خلاف آنچه تصور میشود بسیار دشوار است چرا که بیماران هزینه بیشتری پرداخت میکنند و با وجود اینکه این مبلغ به پرستاران داده نمیشود، اما توقع بیمار از پرستار بالا میرود، افزود: حقوق و مزایای پرستاری نسبت به مشاغلی در این رده در پایینترین حد قرار دارد که کارانه هم آن را جبران نکرده و طرح طبقهبندی مشاغل هم چندان در بیمارستانهای خصوصی اجرا نمیشود بهعلاوه اینکه امنیت شغلی نیز وجود ندارد.
وی با اشاره به مشکلاتی که بین پرستاران و همراه بیماران اتفاق میافتد، بیان کرد: معمولا دیواری کوتاهتر از پرستاران وجود ندارد.
یک پرستار بازنشسته بیمارستان روانپزشکی صدر هم درباره دغدغههایش گفـت: با ۳۲ سال خدمت بازنشسته شدم و دغدغه ام عدم اجرای قانون مشاغل سخت و زیان آور برای پرستاران است و درخواست دارم پرستاری به عنوان شغل سخت و زیانآور محسوب شود و حق و حقوق پرستاران به آنها داده شود.
مشکلات معیشتی
پرستار بیمارستان امام زمان (عج) نیز در این رابطه گفت: اصلیترین دغدغه ما حقوق کم و مشکلات معیشتی است. پایه حقوق پرستاران تنها ۶ میلیون تومان است و با کارانه و اضافهکار به حدود ۱۲ میلیون تومان میرسد.
یک پرستار دیگر نیز با تاکید بر اینکه مسائل مالی برایمان دغدغه است و نسبت به کاری که انجام میدهیم دریافت بسیار ناچیزی داریم، بیان کرد: ۲۵ سال سابقه کار دارم و با توجه به تغییر قانون سختی کار پرستاران و مصوبه مجلس باید چند سال دیگر نیز کار کنم.
یک سرپرستار بازنشسته هم توضیح داد: ۳۱ سال سابقه کار دارم و از آنجایی که نمیتوانم با حقوق بازنشستگی زندگی کنم مجددا در بیمارستان خصوصی مشغول به کار شدم اصلیترین دغدغهام مشکلات معیشتی است چرا که حقوق پرستاران با حقوق کارگران برابر است و این در حالیست که بیمارستانهای خصوصی درآمد بسیار خوبی دارند.
وی ضمن اشاره به فرسودگی ساختمان و تجهیزات بیمارستانها افزود: این مسئله فشار کار و استرس را برایمان دو چندان میکند چرا که نگرانیم در حین کار تجهیزات مورد نیازمان خراب شود.
شیوع کرونا و قولهایی که عملی نشد
در روزهای شیوع کرونا به ما قولهای فراوانی داده شد که هیچکدام عملی نشد و تسهیلات خاصی به پرستاران شاغل در بخش کرونا اختصاص نیافت، این شکایت یک پرستار از وضعیت خود بود که پس از گرامیداشت یاد و خاطره شهید مدافع سلامت، «صفرلو» که به دلیل ابتلا به کووید ۱۹ به شهادت رسید عنوان شد.
سرپرستار سابق بیمارستان امام خمینی (ره) نیز در همین رابطه بیان کرد: در دوران شیوع ویروس کووید ۱۹ در بخش کرونا کار میکردم و به سبب ابتلا به این بیماری یک ماه در بیمارستان بستری بودم و ۳ مرتبه جواب آزمایشم مثبت شد اما هیچ مزایایی به من تعلق نگرفت.
وی افزود: ۳۸ سال سابقه کار دارم و هم در روزهای سخت جنگ تحمیلی و هم در دوران شیوع کرونا مشغول به کار بودم و هماکنون به سبب پایین بودن حقوق بازنشستگی در بیمارستان خصوصی با دریافتی ۷ میلیون تومان مشغول به کار هستم.
انتهای پیام/