حامد نصرآبادیان کارگردان نمایش «جامپ کات» در گفت‌وگو با خبرگزاری میزان در مورد مشکلات هنرمندان در عرصه تئاتر گفت: بی‌شک یکی از مشکلات عمده عرصه هنر و تئاتر عدم استقبال مخاطبان از تئاتر است. وقتی نمایشی روی صحنه می‌رود، بیشتر صندلی‌ها خالی است. از سوی دیگر حمایتی از گروه‌های تئاتر که در سالن‌های خصوصی اجرا دارند، انجام نمی‌شود.

وی اشاره‌ای به هزینه‌های سنگین سالن‌ها داشت و افزود: در شرایط کسادی بازار تنها بخشی که بیشترین سود را کسب می‌کند، سالن‌داران هستند. سالن‌ها از شبی 6 تا 10 میلیون تومان در اختیار هنرمندان قرار داده می‌شود و این هزینه برای گروه‌هایی که حمایت مالی و یا اسپانسری ندارند، بسیار زیاد است. اسپانسرها تنها برای برنامه‌های خاصی حاضر به سرمایه‌گذاری می‌شوند که بازیگران آن را سلبریتی‌ها تشکیل می‌دهند، زیرا مطمئن هستند که سرمایه آنها برگشت خواهد داشت.

نصرآبادیان به رویکرد وزارتخانه‌های ذی‌ربط در حوزه هنرمندان اشاره و بیان کرد: وزارتخانه‌ها و دولت دغدغه چندانی در مورد هنر تئاتر ندارد. این مهم حتی از سوی خانه تئاتر و یا سینما نیز همین‌گونه دنبال می‌شود، بنابراین بحران‌های اقتصادی در حوزه هنر بسیار است. در چنین شرایطی هنرمندان تنها به امید دیده شدن فعالیت‌های خود را ادامه می‌دهند و به خوبی می‌دانند که  از این حوزه عایدی مالی دست آنان را نخواهد گرفت.

وی کیفیت تولیدات عرصه تئاتر را مورد بررسی قرار داد و بیان کرد: بسیاری از دانشجویان عرصه هنر تنها یک نمایشنامه انتخاب می‌کنند و به دنبال اجرای آن می‌روند و به جنبه کیفی اثر توجه ندارند. وزارتخانه‌های متولی هم به حمایت کاغذی بسنده می‌کنند و هیچ‌گاه از حد شعار فراتر نرفته و حمایت‌ها را به اجرا نمی‌گذارند. 

نصرآبادیان در مورد آخرین کار خود بیان کرد: نمایش «جامپ کات» روایتگر آسیب‌های مخرب و جبران‌ناپذیر جنگ‌ بر جسم و روح مردم جهان به‌ویژه زنان و کودکان را بیان می‌کند. این اثر با زبان جهانی پانتومیم به ستایش صلح می‌پردازد و از شنبه در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه خواهد رفت.

این کارگردان به رویکرد اخیر شکل‌گرفته در جهان خصوصا غزه اشاره و بیان کرد: خودخواهی برخی حکام در جهت کشورگشایی و اجرای خواسته‌های خود سبب می‌شود تا جنگ‌ها شکل بگیرند و دود آن به چشم کودکان و در درجه بعدی زنان برود. کودکان بزرگ‌ترین قربانیان مظلوم جنگ‌ها در سراسر دنیا هستند و این نکته‌ای است که در رویدادهای اخیر یعنی جنگ غزه هم دیده می‌شود.

وی افزود: این گروه از اردیبهشت سال ۱۳۸۰ و با اجرای نمایش «دل من خواب پروانه شدن می‌بیند» در تالار وحدت تهران کار خود را آغاز کرد و تا امروز با زبان بدن، تئاتر فیزیکال و پانتومیم آثار زیادی با محوریت صلح در کشورهایی همچون فرانسه، هند، مالزی، کانادا، ارمنستان، ترکیه و ایران اجرا کرده است.

 انتهای پیام/