خبرگزاری میزان – چهلوهفت روز از آغاز دور جدید حملات رژیم صهیونیستی به نوار غزه میگذرد؛ محلههای بسیاری در این منطقه تحت محاصره بر اثر این بمبارانها با خاک یکسان شدند.
از آنجا که مناطق غیرنظامی و سختمانهای مسکونی بخش اصلی کارزار جنایتهای ۲۰۲۳ رژیم صهیونیستی علیه غزه بودند، شمار بیسابقه و تکاندهندهای از غیرنظامیان جان خود را از دست دادند.
بیش از ۱۴ هزار فلسطینی بر اثر این حملات به شهادت رسیدند، اما شمار شهدا احتمالا بیشتر از این رقم است، زیرا هنوز پیکر بسیاری از شهدا به دلیل نبود امکانات و استمرار حملات از زیر آوار خارج نشده است.
آنچه رژیم صهیونیستی علیه غزه در بیش از یک ماه گذشته رقم زد، جنگ یا درگیری نبود، بلکه یک نسلکشی تمامعیار بود تا برنامه پاکسازی قومی این رژیم از طریق گزینههای مرگ یا آوارگی اجباری اجرا شود.
پیکر هزاران شهید غزه همچنان زیر آوار
با بمباران هر منطقه غزه یک داستان تکرار میشود؛ در ساعتهای اولیه پس از بمباران غزه، بازماندگان در خیابانهایی که به گورستان تبدیل شدهاند، با دست آوارها را کنار میزنند تا نشانی از اعضای خانوادههای خود بیابند؛ نبود خودروهای آواربرداری و استمرار و تعدد حملات این تلاشهای محدود را پس از چند ساعت به بنبست میکشاند.
در اغلب موارد، بازماندگان تا روزها با سادهترین امکانات مانند میلههای آهنی یا با دست خالی آوارها را به امید یافتن عزیزان خود زیر و رو میکنند.
این تلاشها در هکتارها آوار به جا مانده از حملات رژیم صهیونیستی در موارد معدود به نتیجه میرسد؛ پایان این روایت بوی کسالتآوری است که خرابههای غزه را فراگرفته، اما بازماندگان همچنان برای یافتن پیکرها جهت دفن مناسب عزیزانشان تلاش میکنند.
جستوجو برای یافتن پیکر شهدا از زیر آوار در شمال غزه عملا ناممکن است؛ جایی تانکها و تک تیراندازهای رژیم صهیونیستی حتی به سمت بیمارستانها و بیماران در مسیر امن شلیک میکنند.
از زمان آغاز جنگ ۲۰۲۳ رژیم صهیونیستی علیه غزه بیش از ۳۰ نفر از کارکنان سازمان دفاع شهری غزه بهعنوان نیروهای جستوجو و نجات، به شهادت رسیده و بیش از ۱۰۰ نفر مجروح شدهاند؛ اتمام سوخت نیز از هفتهها پیش تجهیزات سنگین از جمله بولدوزرها، چرثقیلها و خودروهای آواربرداری را از کار انداخته است.
یک مقام فلسطینی میگوید که دستکم پنج بولدوزر فقط برای جستوجوی مجموعهای از ساختمانهای بلند فروریخته در شهر دیرالبلح در مرکز غزه مورد نیاز است.
حجم فاجعه انسانی در غزه به حدی گسترده است که دیگر پیکرهای زیر آوار مانده در کانون توجه نیستند؛ مقامهای فلسطینی میگویند که اگرچه بازیابی پیکرهای شهدا اهمیت دارد، اما به دلیل شرایط موجود این موضوع در اولویت نیست.
در نتیجه جستوجو برای یافتن پیکرهای شهدا به دست بستگان و داوطلبانی انجام میشود.
یکی از اهالی غزه که شماری از اعضای خانواده اش زیر آوار ماندهاند، میگوید: آیا اجساد تا پایان جنگ زیر آوار باقی میماند؟
مفقودشده یا زیر آوار ماندهها؟
براساس آمارهای سازمان ملل حدود ۳ هزار نفر از ساکنان غزه مفقود شدهاند؛ بیش از نیمی از مفقودشدگان کودکان هستند که گمان میرود زیر آوارها مدفون شدهاند.
مفقود شدن به معنای اضافه شدن به درد و رنج خانوادههایی است که خواهان اجرای سریع مراسم تدفین عزیزان جان باخته خود هستند.
تلاش بیحاصل کودکان فلسطینی زیر آوار مانده برای زندگی
صندوق نجات کودکان، میگوید که کودکانی که در غزه زیر آوار زنده هستند، احتمالا از آسیبهای شدید جسمی، کمآبی و مشکلات روحی شدید رنج میبرند.
براساس اعلام این صندوق، کودکان مذکور حتی پس از نجات یافتن نیز نمیتوانند خدمات درمانی یا پزشکی را دریافت کنند، زیرا زیرساختهای پزشکی و درمانی غزه فروپاشیده است.
یکی از مقامهای صندوق نجات کودکان، تاکید کرد: اینکه تیم نجاتی برای نجات جان کودکان زیر آوار مانده، وجود ندارد، بیوجدانی بزرگی است.
ماندن زیر آوار؛ کابوس مردم غزه
اهالی غزه هفتههای گذشته را با کابوس ماندن زیر آوار گذراندند؛ بسیاری از این افراد در جنگهای پیشین رژیم صهیونیستی علیه غزه زیر آوار ماندن خود یا اعضای خانوادهشان را تجربه کردند.
برخی از افراد نجات یافته از زیر آوار میگویند که هولناکترین روزهای زندگی خود را تجربه کردند؛ وقتی منتظر نجات یافتن بودند و ناله زنان و کودکان زیر آوار مانده را میشنیدند.
یک مرد ۵۵ ساله اهل غزه، میگوید: همه چیز تاریک بود؛ صدای ناله پسر کوچکم را میشنیدم، اما نمیتوانستم کاری کنم؛ بچههایم گریه میکردند؛ ترس از دست دادن اعضای خانوادهام آن گونه که برای بسیاری از اهالی غزه رخ داده بود، من را به شدت میترساند.
وی همچنین، گفت: وقتی در بیمارستان به هوش آمدم، باور نمیکردم که هنوز زندهام و اعضای خانوادهام هم زنده ماندهاند.
غزه در آستانه یک اپیدمی مرگبار
گروهها و نهادهای حقوق بشری مختلف هشدار میدهند که باقی ماندن اجساد در زیر آوارهای ساختمانهای ویران شده در ترکیب با کمبود آب و مراقبتهای بهداشتی، میتواند به بروز یک فاجعه بهداشتی در نوار غزه منجر شود.
ناظر حقوق بشر اروپا مدیترانه، هشدار داد: خطر ابتلا به بیماریهایی مانند وبا و اختلالها در سیستم ایمنی در سراسر غزه بسیار جدی است؛ تجزیه طولانیمدت اجساد منجر به انتقال بیماریهای واگیر دار جدی مانند سل میشود؛ عفونتهای گوارشی مانند وبا نیز به راحتی شیوع پیدا میکنند؛ ضمن اینکه دفن نامناسب و گورهای دستهجمعی نیز میتوانند سبب بروز مشکلات مذکور شوند؛ برخی از حیوانات، پرندگان، جوندگان و حشرات که از اجساد تغذیه میکنند، میتوانند عامل گسترش بیماریهایی مانند مالاریا باشند.
به گفته این سازمان، این یک تهدید خطرناک برای سلامت عمومی و محیط زیست است و ممکن است غزه را نه تنها به محل پرورش بیماریهای عفونی و مسری، بلکه به محل بروز مشکلات پوستی و تنفسی نیز تبدیل کند.
ناظر حقوق بشر اروپا – مد، تاکید دارد که رژیم صهیونیستی بهصورت سیستماتیک همه جنبههای زندگی در نوار غزه را هدف قرار داده است؛ این رژیم با سلاحهای مرگبار خود شهروندان غزه را به قتل میرسد، یکی از این سلاحها، تجمع اجساد زیر آوار است؛ این جنایت نقض قوانین بینالمللی بشردوستانه و بیتوجهی آشکار به اصول مذهبی و فرهنگی درباره احترام به مردگان است.
سازمان جهانی بهداشت نیز میگوید که شمار بالای پیکرهای زیر آوار مانده و کمبود آب، غزه را در پرتگاه شیوع بیماریهای همهگیر قرار داده است.
این سازمان با اشاره به محاصره طولانی مدت غزه که مشکلات بهداشتی متعددی را برای این منطقه رقم زده، اعلام کرد در اوایل سال ۲۰۲۳، تخمین زده میشد که ۹۷ درصد از آب منطقه برای نوشیدن مناسب نبود و بیش از ۱۲ درصد از موارد مرگومیر کودکان ناشی از بیماریهای ناشی از آب، مانند تب حصبه، وبا و هپاتیت A است.
در عین حال بررسیها نشان میدهند که در سالهای اخیر اشکال دیگری از گسترش بیماریهای عفونی نیز گزارش شده است؛ غزه چندین شیوع مننژیت - التهاب بافتهای اطراف مغز و نخاع که معمولا بر اثر عفونت ایجاد میشود – را بهویژه در سالهای ۱۹۹۷، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۳ تجربه کرده بود.
در اواخر سال ۲۰۱۹، شیوع محدود سرخک - یک ویروس بسیار مسری و هوابرد - در غزه گزارش شد که تقریبا نیمی از موارد گزارش شده در افراد واکسینه نشده بود.
شیوع کرونا نیز بهشدت نوار غزه را تحت تاثیر قرار داد؛ شیوع این بیماری به دلیل پیامدهای ناشی از محاصره که واردات تجهیزات حفاظت شخصی حیاتی، کیتهای آزمایش و واکسنها را ممنوع میکرد، تشدید شد.
سازمان جهانی بهداشت از اواسط اکتبر ۲۰۲۳ روند نگرانکنندهای را گزارش کرده است که شامل ثبت بیش از ۴۴ هزار مورد اسهال در غزه میشود؛ اسهال یک خطر خاص برای کودکان خردسالی است که مستعد کمآبی شدید هستند؛ اسهال دومین عامل مرگومیر در کودکان زیر ۵ سال در سراسر جهان است؛ نیمی از موارد اسهال گزارش شده در غزه از زمان آغاز بمباران رژیم صهیونیستی در کودکان زیر ۵ سال بوده است.
نزدیک به ۹ هزار مورد گال - بثورات پوستی ناشی از کنه - و بیش از هزار مورد آبله مرغان در غزه گزارش شده است؛ بیش از ۷۰ هزار مورد عفونتهای تنفسی فوقانی نیز در غزه ثبت شده است.
گزارشهای مربوط به شیوع آبله مرغان و عفونتهای دستگاه تنفسی فوقانی مانند آنفولانزا و کرونا بهویژه خطرناک هستند، زیرا خدمات درمانی و پزشکی در غزه باقی نمانده است.
عفونتهای دستگاه تنفسی فوقانی نیز به دلیل وجود گردوغبار و دیگر آلایندههای موجود در هوا به دلیل تخریب ساختمانها در هنگام بمباران تشدید میشود.
کمبود آنتی بیوتیک - به دلیل محاصره و تخریب امکانات بهداشتی - به این معنی است که پزشکان قادر به درمان هزاران بیمار با زخمهای باز یا نیازمند به عملهای پزشکی از جمله قطع عضو نیستند.
آوارهای غزه؛ نتیجه آوار شدن قوانین بلااستفاده بینالمللی
آوارهای غزه و پیکرهای باقی مانده زیر این آوارها، نتیجه فروریختن اصول، قوانین و حقوق بینالمللی، بشردوستانه و بشری هستند.
مردم غزه زیر آوار استانداردهای دوگانه و رویکردهای ریاکارانه حقوق بشری و بشردوستانه مدعیان غربی گرفتار شده و به سختی نفس میکشند.
آنچه سبب شد تا مردم غزه زیر آوار بمانند، فروریختن اصول و ارزشهای اخلاقی است که نسلکشی، قتلعام، آوارگی اجباری، ... مردم غزه را میبیند و سکوت میکند.
بخش گستردهای از غزه در پی اقدام رژیم صهیونیستی به ریختن هزاران تن بمب و مواد منفجره به ویرانه تبدل شده است؛ این ویرانی را میتوان با همه درد و رنجی که وجود دارد، آواربرداری کرد، اما آوار اصول اخلاقی، قوانین و حقوق بینالمللی، حقوق بری و بشردوستانه تا مدتها مدعیان غربی حقوق بشر و ادعاهای آنان را زیر خود خواهد گرفت.
انتهای پیام/