خبرگزاری میزان - نمایندگی ایران در سازمان ملل در پاسخ به نامه مورخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳ نمایندگان دائمی فرانسه، آلمان و انگلیس در سازمان ملل که نمایندگان تروئیکا اتهامهای بیاساسی را علیه ایران مطرح کرده و ادعا کردند که ایران قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) شورای امنیت سازمان ملل را نقض کرده، نامهای به شورای امنیت ارسال کرده است.
متن نامه نمایندگی ایران به شورای امنیت به شرح زیر است:
این نامه در پاسخ به نامه مورخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳ نمایندگان دائمی فرانسه، آلمان و انگلیس در سازمان ملل تهیه شده است؛ در نامه مزبور، نمایندگان تروئیکا اتهامات بیاساسی را علیه ایران مطرح کردند و ادعا کردند که قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) شورای امنیت سازمان ملل را نقض کرده در حالی که نقض آشکار قطعنامه از سوی خودشان را نادیده گرفتهاند؛ در رد این ادعاها به نکات زیر اشاره میکنم:
۱) تروئیکا در نامه مشترک خود عمدا اطلاعات گمراهکننده و نادرست را در مورد تعهدات ایران ذیل برجام و برنامه صلحآمیز هستهایاش منتشر کرده است؛ تروئیکا به دروغ ایران را به عدم پایبندی به تعهدات برجام متهم کرده و تعمدا دلایل اصلی وضعیت فعلی برجام را نادیده گرفته است؛ تصمیم ایران برای انجام اقدامهای اصلاحی کاملا مطابق با حقوق ذاتی آن طبق بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام و پاسخی به خروج غیرقانونی یکجانبه آمریکا از توافق در ۸ مه ۲۰۱۸ و متعاقب آن عدم رعایت تعهدات توسط تروئیکا بود؛ هدف تصمیم ایران که یک سال کامل پس از خروج غیرقانونی آمریکا و ناتوانی اتحادیه اروپا/E۳ در اجرای تعهدات لغو تحریمها اتخاذ شد، کاملا واضح بود: بازگرداندن تعادل در تعهدات متقابل و منافع تحت برجام؛ این امر زمانی ضروری شد که برجام در قبال تعهدات مرتبط هستهای ایران در ازای لغو همهجانبه تحریمها، میبایست تحریمهایی را که بهطور غیرقانونی از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا اعمال شدهاند، رفع کرده و همچنین موانع همکاریهای بینالمللی اقتصادی، تجاری و مالی ایران را برچیند؛ ماهیت آشکار این واقعیت به هیچوجه توجیه یا مبنای معتبری برای E۳ برای خودداری از اجرای تعهدات خود فراهم نمیکند.
۲) جمهوری اسلامی ایران همواره به تعهدات خود ذیل موافقتنامه پادمان جامع (CSA) پایبند بوده و حداکثر همکاری را داشته است تا آژانس بینالمللی انرژی اتمی بتواند فعالیتهای راستیآزمایی خود را در ایران به نحو احسن اجرا کند؛ درباره کد اصلاحی ۳.۱ ترتیبات فرعی، یادآور میشود که پذیرش اجرای کد اصلاحی ۳.۱ از جمله اقدامهای شفافسازی و اعتمادسازی بود که در بند ۶۵ پیوست یک برجام منعکس شده است؛ بهعنوان بخشی از تصمیم ایران برای توقف اجرای تمام اقدامهای شفافیت داوطلبانه فراتر از توافقنامه پادمان، اجرای کد اصلاح شده ۳.۱ متوقف شد؛ با این حال، باید تاکید کرد که ایران به اجرای کد ۳.۱ ترتیبات فرعی با همکاری کامل آژانس بینالمللی انرژی اتمی ادامه میدهد.
۳) ایران به هیچوجه اورانیوم بالای ۶۰ درصد غنیسازی نکرده است؛ همکاری ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی در روشنسازی منش ذرات اورانیوم حاوی ۸۳.۷ درصد U-۲۳۵، آژانس را قادر ساخت تا تایید کند که هیچگونه انحرافی در این زمینه صورت نگرفته است؛ مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی در گزارش سپتامبر ۲۰۲۳ خود (Gov/۲۰۲۳/۳۹)، توضیح ایران درباره منشا چنین ذرات را تایید کرد و آژانس نیز تایید کرد که هیچ نشانهای مبنی بر انباشت و جمعآوری مواد هستهای غنیشده بالای ۶۰ درصد پیدا نکرده است.
۴) در نوامبر ۲۰۲۲، ایران به آژانس بینالمللی انرژی اتمی از قصد خود برای غنیسازی اورانیوم در فردو از طریق سانتریفیوژهای پیشرفته اطلاع داد؛ این تصمیم در چارچوب اقدامهای اصلاحی ایران در واکنش به عدم پایبندی دیگر طرفها به تعهدات برجام و مطابق با حقوق خود بر اساس NPT و CSA اتخاذ شد؛ علاوه بر این، همانطور که قبلا از سوی ایران به آژانس اعلام شده است، تولید فلز اورانیوم بخشی از سوخت راکتورهای تحقیقاتی با اهداف پزشکی است.
۵) جمهوری اسلامی ایران قویا تاکید میکند که کشورهای طرف معاهده NPT نباید از اعمال و بهرهمندی از حقوق مسلم خود براساس این معاهده برای توسعه تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هستهای برای مقاصد صلحآمیز بدون تبعیض و مطابق با مواد اول و دوم معاهده منع شوند.
۶) شکست E۳ در اجرای تعهدات لغو تحریمهای خود که در بند ۲۰ ضمیمه V برجام در روز انتقال (۱۸ اکتبر ۲۰۲۳) مشخص شده است، اقدامی یکجانبه و غیرقابل توجیه است؛ این اقدام غیرقانونی بهعنوان یک نمونه واضح و صریح از عدم اجرای قابل توجه تعهدات آنها به حساب میآید و در نتیجه هر ۲ برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۱۵) را نقض میکند.
۷) استناد E۳ به مکانیسم حل اختلاف برجام (DRM) با استناد به نامه مورخ ۱۴ ژانویه ۲۰۲۰، در پاسخ به اقدامهای اصلاحی ایران از می ۲۰۱۹ به بعد، کاملا گمراهکننده و بیربط است؛ همانطور که قبلا گفته شد، تصمیم ایران با توجه به حقوقش براساس بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام، پاسخی قانونی و مشروع به خروج یکجانبه آمریکا از برجام و اعمال مجدد تحریمهای غیرقانونی این کشور بود؛ بنابراین، توصیف تصمیم E۳ برای انجام ندادن تعهدات خود در مورد لغو تحریمها در روز انتقال بهعنوان واکنشی به اقدامهای اصلاحی قانونی ایران، کاملا غیرمنطقی و غیرقابل توجیه است.
۸) ناتوانی اتحادیه اروپا/E۳ در پایبندی به تعهدات خود بر اساس بند ۲۰ ضمیمه V برجام، همراه با ناتوانی آمریکا در انجام تعهدات خود همانطور که در بند ۲۱ ضمیمه V ذکر شده است، به دلیل خروج غیرقانونی یکجانبه آن در ۸ می ۲۰۱۸، باعث شده است جمهوری اسلامی ایران از حقوق مشروع خود طبق بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام استفاده کند؛ ایران پس از آن هیچ گزینه دیگری جز خودداری از اجرای تعهدات خود بر اساس بند ۲۲.۱ ضمیمه V برجام نداشت.
۹) همانطور که دبیرخانه در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳ به کلیه نمایندگان دائمی و ناظران کشورهای عضو سازمان ملل ابلاغ کرد، تمام محدودیتهای غیرموجه در فعالیتهای مرتبط با موشکهای بالستیک و نقل و انتقالات به/از ایران، از جمله مسدود کردن داراییهای افراد و نهادهای فهرستشده در ۲۲۳۱، بهطور خودکار خاتمه یافت؛ در نتیجه، هرگونه محدودیت اعمال شده در سطح ملی یا منطقهای بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) اکنون باطل و بیاعتبار است.
۱۰) جمهوری اسلامی ایران آماده است تا پس از اجرای تعهدات دیگر اعضا، اجرای کامل تعهدات خود ذیل برجام را پس از اجرای کامل تعهدات خود از سر بگیرد؛ ایران با حسن نیت و مذاکرات جدی برای به نتیجه رساندن مذاکرات وین وارد مذاکره شد؛ متاسفانه آمریکا و E۳ به دلیل سیاست داخلی و سیاستهای متناقض ضد ایرانی خود و همچنین خواستههای غیرواقعی خود، نتوانستند از این فرصت استفاده کنند.
انتهای پیام/