خبرگزاری میزان - «باید به آنجا رفت و منظورم این است که واقعا وارد آنجا شوند؛ من میخواهم هر چیزی که میتواند پرواز کند به آنجا برود و آنها را از بین ببرند. هیچ محدودیتی در مسافت پیموده شده و محدودیتی در بودجه وجود ندارد. آیا روشن است؟»؛ این دستوری بود که «ریچارد نیکسون»، رئیسجمهور آمریکا به مشاور امنیت ملی خود، یعنی «هنری کیسینجر»، در ۹ دسامبر ۱۹۷۰ داد.
دقایقی بعد، «کیسینجر» این دستور را به «الکساندر هیگ»، معاون خود ابلاغ کرد: او میخواهد بمباران گسترده در کامبوج انجام شود. این یک دستور است، باید انجام شود. متوجه شدی؟
بیش از پنج دهه پیش، نیروی هوایی آمریکا حملاتی را برای ریشهکن کردن «ویت کنگ»، ارتش ویتنام در کامبوج اجرا کرد.
این حملات بر بمباران مناطق وسیعی از زمین برای از بین بردن مسیر «هوشیمین» متمرکز بود. «هوشیمین» شبکه بزرگی از مسیرها و تونلهایی بود که از سوی ویتنامیهای شمالی از طریق جنگلی که شمال را به ویتنام جنوبی وصل میکند، ساخته شده بود.
بمباران کامبوج قبلاً در سال ۱۹۶۵ در زمان دولت «جانسون» آغاز شده بود. «نیکسون» فقط بمبارانها را افزایش داد. بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۳، آمریکا ۲.۷ میلیون تن بمب بر سر مردم منطقه فروریخت. در مقایسه، متفقین در طول جنگ جهانی دوم حدود ۲ میلیون تن بمب پرتاب کرده بودند.
بنابراین، کامبوج ممکن است به شدت بمباران شدهترین کشور تاریخ باشد. با این حال، با در نظر گرفتن مساحت به کیلومتر مربع و ارزش حرارتی، ممکن است رکورد ثبت بمباران مربوط به غزه باشد.
در روز بیستوپنجم جنگ علیه غزه «یوآو گالانت»، وزیر رژیم صهیونیستی اذعان کرد که بیش از ۱۰ هزار بمب و موشک تنها بر شهر غزه پرتاب شده است.
بر اساس گزارش یک ناظر حقوق بشری مستقر در ژنو، مواد منفجرهای که در دوم نوامبر (۱۱ آبان ماه) علیه نوار غزه استفاده شد ممکن است ۲ برابر از یک بمبهستهای قویتر باشد؛ این میزان از TNT معادل بمب اتمی ۱۵ کیلوتنی «لیتل بوی» که در ششم آگوست ۱۹۴۵ بر روی هیروشیما انداخته شد، بیشتر است.
در پنجم نوامبر (۱۴ آبان)، یکی از وزیران کابینه رژیم صهیونیستی به نام «آمیچای الیاهو»، پیشنهاد استفاده از سلاح هستهای در غزه را بهعنوان یک گزینه مطرح کرده بود.
تفاوت بمباران کامبوج و غزه
اولین تفاوت آشکار بین بمباران کامبوج و بمباران غزه این است که اولین مورد از کنگره آمریکا، مردم آمریکا و جهان مخفی نگه داشته شده بود. البته واضح است که این بمبارانها برای کامبوجیها مخفی نبود.
با این حال، بمباران بیوقفه غزه در مقابل چشم جهانیان قرار دارد و از سوی آمریکا و دیگر کشورهای غربی تشویق شده و حمایت مادی دریافت میکند.
تفاوت دوم این است که در حالی که غیرنظامیان کامبوج میتوانستند از صدای غرش هواپیماهای B-۵۲ فرار کنند، اما فلسطینیهای غزه جایی برای فرار ندارند.
دروغپردازیهای آمریکا
به طور عجیبی، «جو بایدن»، رئیسجمهور آمریکا، صحت آمار تلفات منتشر شده از سوی وزارت بهداشت فلسطین را مورد تردید قرار داده و ادعاهای مشابه رژیم صهیونیستی را تأیید میکند. این در حالی است که کارمندان خود او به این اعداد اعتقاد دارند و حتی تخمین میزنند که ممکن است تلفات بیشتر هم باشد.
«آنتونی بلینکن»، وزیر خارجه آمریکا نیز روایت ادعایی رژیم صهیونیستی را تکرار کرده است که مقاومت فلسطین از مدارس، بیمارستانها، مساجد و کلیساهای سازمان ملل بهعنوان مراکز فرماندهی و کنترل، انبارهای مهمات و تسلیحات استفاده میکند. آنها میگویند که این ادعا این مراکز را به اهداف نظامی قانونی تبدیل میکند.
نقض قوانین بینالمللی
با این حال، قوانین بینالملل بشردوستانه چیز دیگری را پیشنهاد میکند؛ حتی اگر ادعاهای اثبات نشده رژیم صهیونیستی ثابت شده باشد، حمله به اماکنی که غیرنظامیان در آن حضور دارند ممنوع است.
زمانی که بیش از ۱۱ هزار غیرنظامی فلسطینی از جمله بیش از ۴ هزار و ۵۰۰ کودک و نوزاد به شهادت رسیدهاند و هزاران نفر دیگر در زیر آوار محبوس هستند، رژیم صهیونیستی نمیتواند ادعاهای واهی را مطرح کند.
بدتر از آن، مقامهای کابینه و فرماندهان نظامی رژیم صهیونیستی بارها با اعلام اینکه «هیچ بیگناهی» در غزه وجود ندارد، قصدشان برای نسلکشی را نشان دادهاند.
این رژیم حتی رانندگان آمبولانس، کادر پزشکی و امدادگران سازمان ملل را به عضویت در حماس متهم کرده و تلاش میکند قتل بیش از ۱۰۰ نفر از کارکنان از این قبیل و هدف قرار دادن مستقیم و عمدی بیمارستانهای غزه را توجیه کند.
با توجه به جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت و نسلکشی، بیشتر دولتهای جهان به طرز شرمآوری سکوت کردهاند.
حال برخی از کارشناسان با اشاره به نتایج بمباران گسترده کامبوج از سوی امریکا و در نهایت شکست واشنگتن در رسیدن به اهدافش، عنوان میکنند که بمباران امروز رژیم صهیونیستی علیه غزه نیز محکوم به شکست است.
انتهای پیام/