خبرگزاری میزان - یک هفته پس از قتلعام در شهر «لویستون» در ایالت «مین»، که ۱۸ کشته و ۱۳ زخمی برجای گذاشت، صنعت اسلحهسازی آمریکا به سود بالای خود فکر میکرد.
«کریستوفر کیلوی»، مدیرعامل شرکت اسلحهسازی «روگر»، سود شرکت و افزایش فروش محصولات جدید مانند SFAR این شرکت را تبلیغ کرد. SFAR یک سلاح اتوماتیک کوچک است که میتواند گلولههای تعداد بالا و کالیبر بزرگ را شلیک کند.
افسران پلیس یک سلاح SFAR شرکت «روگر» را از خودروی فرد آموزش دیده نظامی فراری به نام «رابرت آر. کارت» کشف کردند. این فرد همان کسی بود که قتلعام ایالت «مین» را انجام داد.
«کیلوی» مستقیما به قتلهای انجام شده با این سلاح اشاره نکرد اما او به سهامداران شرکت اطمینان داد که نشانههایی از افزایش تقاضا برای خرید این سلاح به این شرکت رسیده است.
ماموریت صنعت اسلحهسازی آمریکا واضح است: سود بردن از فروش سلاحهایی که میتواند افراد را به قاتلان و تیراندازان جمعی، یا نارضایتیهای مسلحانه را به تهدیدی برای امنیت داخلی تبدیل کند.
اسناد موجود از این صنعت حتی نشان میدهد که این شرکتها به دنبال وقوع تیراندازیهای جمعی از این فرصت استفاده کرده و به اصطلاح «خریداران مضطرب» را برای خرید سلاح و «مراقبت از خودشان» تحریک میکنند. آنها به این افراد توصیه میکنند: تا دیر نشده سلاح تهیه کنید.
تحقیقات بازار نشان میدهد که سلاحهای تهاجمی از گزینههای اصلی برای این خریداران احتمالی اسلحه هستند.
پایگاه «رولینگ استون» در مقالهای در این رابطه نوشت: تیراندازی جمعی در «لویستون» یک تراژدی به حساب میآید، اما یک تصادف نبود؛ این یک انتخاب است.
این یکی از مواردی است که صنعت اسلحهسازی آمریکا ساخته و عامل افزایش آن است؛ فروش دهها میلیون سلاح آماده کشتار به مردم آمریکا.
براساس گزارش خود صنعت اسلحهسازی آمریکا، زرادخانه تسلیحات تهاجمی داخلی آمریکا بیش از ۲۴ میلیون اسلحه را شامل میشود. این صنعت همچنین توانست رکورد فروش ۲.۷ میلیون اسلحه تنها در سال ۲۰۲۰ را به دست آورد. این یعنی تقریباً یک اسلحه به ازای هر ۱۰ بزرگسال در آمریکا.
تیراندازی «لویستون» بیان منطقی چیزی بود که سازندگان اسلحه اکنون تفنگهای تهاجمی را برای آن به بازار عرضه میکنند؛ سلطه مرگبار.
این صنعت تفنگهای تهاجمی پلتفرم AR را با تصاویری از نیروهای ویژه ارتش و شعارهایی مانند «در میان نبرد»، «از آنچه استفاده میکنند، استفاده کنید» و «ماموریت در انتظار شما است» برای غیرنظامیان ارائه میکند.
چنین شعارهایی با بازاریابی حتی بیپرواتر از سوی سازندگان لوازم جانبی تاکتیکی سلاحها با عناوینی مانند «تجهیزات برای درگیری روزانه شما»، «بستههای تهاجمی» و حمل کیفهایی با نامهایی مانند «جنگ شهری» و حتی «تابوت» آماده میکنند، همراه است.
بازارهای این صنعت به خریداران این امکان را میدهد که سرنوشت خود را کنترل کنند. این صنعت به طور فزایندهای تسلیحاتی را به غیرنظامیان تحمیل میکند که رقیب یا حتی فراتر از قدرت سلاحهایی است که معمولاً به اعضای ارتش سپرده میشود.
مخالفان صنعت اسلحه، بازاریابی این صنعت را به یک فراخوان به خشونت تشبیه میکنند.
«رولینگ استون»، در بخشی دیگر نوشت که تفنگهای تهاجمی هرگز برای دفاع شخصی یا شکار نبودند؛ آنها برای جنگ پیاده نظام و از بین بردن سربازان دشمن طراحی شدهاند.
انتهای پیام/