امیرزندهدلان تهیهکننده برنامه تلویزیونی «دلبرونه» در گفتوگو با میزان درباره فضای تولیدات فرهنگی برای کودکان، گفت: برنامههایی که برای کودکان ساخته میشود، به نوعی تلاش دارد تا فرهنگ را از دوران کودکی در درون افراد نهادینه کند. این امر مهم فواید بسیاری را برای جامعه در بردارد. گام نخست درونی کردن فرهنگ و در گام بعدی انتقال فرهنگ از همان دوران کودکی به نسل آینده است. در این شرایط از هزینههای اضافی آموزش کاسته میشود، پس هرگونه سرمایهگذاری برای کودکان و نوجوانان به نوعی رشد جامعه را دربردارد.
وی اختصاص بودجه برای تولید آثار فرهنگی را یک رویکرد ارزشمند برای هر جامعه دانست و بیان کرد: سیاستگذاران چنانچه توجه داشته باشند، انجام کارهای فرهنگی هم ارزانتر است و هم زودتر به نتیجه میرسد. از این رو علاوه بر رسانه ملی، سایر نهادها و یا وزارتخانهها که به دنبال فرهنگسازی هستند میتوانند به سرمایهگذاری در تولیدات ویژه گروه سنی کودک و نوجوان بپردازند و به اهداف خود در جهت تولید فرهنگ دست یابند.
زندهدلان با اشاره به برنامه «دلبرونه» که برای گروه سنی کودک و نوجوان تولید شده و توانسته مخاطبان بسیاری را به خود جذب کند، افزود: برنامههایی همانند برنامه «دلبرونه» که هم گروه سنی کودک و هم بزرگسالان را پوشش میدهد، بر پایه گفتوگو با کودکان استوار شده و دو محور آموزش ارتباطگیری موثر والدین با کودکان و نگاه به دنیای کودکان و افکار آنان را مطرح میکند. این در حالی است که دغدغه امروز سبب شده تا ارتباط با کودکان از نگاه بزرگترها سخت و در عین حال غیرممکن به نظر بیاید، در صورتی که آنها دنیای زیبا و بسیار سادهای دارند.
این تهیهکننده در مورد ویژگی برنامه «دلبرونه»، تصریح کرد: حال و هوای برنامه «دلبرونه» مبتنی بر گفتوگوی مستند و صمیمانه با رویکرد طنز است و تلاش دارد تا فضای شاد، که همراه با زبان شیرین کودکانه و صداقتهای مثالزدنی آنهاست، به تصویر بکشد. به عبارت دیگر هسته اصلی «دلبرونه» گفتگو با بچهها است و بر این اساس آیتمهایی همچون موشنگرافی، معرفی کتاب، کاردستی با دورریختنیها و معرفی بازی فکری را دارد که همه این گزینهها توسط دو روانشناسی که مشاوران برنامه هستند، مورد سنجش قرار میگیرد.
وی در مورد سوژههایی که در برنامه «دلبرونه» مطرح میشود، توضیح داد و تاکید کرد: تجربیات زندگی کودکان عمدهترین سوژهها را در اختیار من که مجری برنامه «دلبرونه» نیز هستم، قرار میدهد. این مقوله وامگرفته از روحیات کودکان بوده و وقتی به زبان آورده میشود، بسیار جذاب است. در عین حال در مورد راستگویی و یا ترس که عمدتا بچهها با آن دستبهگریبان هستند و نقش موثری را در آینده آنان دارد، صحبت میکنیم.
زندهدلان درباره چالشی که در تولید برنامه «دلبرونه» وجود دارد، بیان کرد: بچهها عموما غیرقابل پیشبینی هستند. از سوی دیگر آنها نمیتوانند همانند بزرگسالان در ضبط برنامه توجه و دقت داشته باشند، به همین دلیل یک پلاتو را نمیتوان دو بار فیلمبرداری کرد. از این رو من همیشه در این مورد به همکاران پشتصحنه یادآوری میکنم که حواسشان جمع باشد و لحظهها را از دست ندهند. ارتباط برقرار کردن با کودکان شیوهای خاص دارد، اگر در همان گفتوگوی ابتدایی نتوانی با کودک ارتباط بگیری امکان ارتباط در گفتگوها بعدی هم نخواهد بود.
تهیهکننده برنامه «دلبرونه» عنوان کرد: سال ۸۷ تا ۹۱ به صورت روتین آیتمی داشتم به اسم «انجمن بچههای گنده» که از شبکه دو سیما به مدت پنج دقیقه پخش میشد. این برنامه با استقبال روبهرو شد و بدین ترتیب تصمیم گرفتم تا آن را بهعنوان یک برنامه مستقل اجرا کنم که تبدیل به برنامه «دلبرونه» شد. هدف نامحسوس و زیرپوستی ما رواج جوانی جمعیت است و ستادهای مختلفی هستند که به دنبال ترویج جوانسازی جمعیت هستند و در این مسیر برنامههایی دارند، چنانچه این بخشها سرمایه و بودجههای خود را برای توسعه برنامههایی همانند «دلبرونه» هزینه کنند و بهعنوان اسپانسر در توسعه برنامهها همراهی داشته باشند، در این مسیر قطعا تلاش آنها بیشتر و بهتر دیده میشود و نتایج قابلقبولتری را در برخواهد داشت.
زندهدلان کمبود بودجه را مشکل عمده تولید برنامه دانست و افزود: کمبود بودجه در بخش تولید اثر، جفا در حق فرهنگ است و همراهی سازمانها و نهادها و همگرایی برای اجرای برنامههای فرهنگی دستاوردهای ارزشمند و اثرگذاری را در بر خواهد داشت.
وی در ادامه شکلگیری تولیدات فرهنگی همانند فیلم و سریالهای فاخر را مهم دانست و تصریح کرد: سالهاست که در زمینه تولیدات کودک و نوجوان شاهد آثاری همانند «مدرسه موشها» نیستیم؛ آثاری که به صورت همزمان مورد توجه و علاقه کودکان و بزرگسالان قرار گیرد و جذاب باشد.
زندهدلان در مورد فاصله گرفتن مخاطبان از تلویزیون، گفت: مسئولان باید توجه بیشتری را نسبت به تولیدات باکیفیت و ارزشمند برای گروه سنی کودک و نوجوان داشته باشند. رسانه ملی باید در راستای ذائقه مخاطبان به تولید اثر و سرمایهگذاری روی تولیدات هنری بپردازد. اگر بقالی کالاهایی غیر از آنچه مردم نیاز دارند، در مغازه خود قرار دهد، قطعا ورشکسته خواهد شد، بنابراین توجه به ذائقه و خواسته مردم بسیار مهم است.
انتهای پیام/