خبرگزری میزان – وزارت بهداشت فلسطین جدیدترین آمار شهدای غزه را در پی تجاوزهای رژیم صهیونیستی در بیش از ۳ هفته اخیر اعلام کرد.
براساس گزارش وزارت بهداشت فلسطین بیش از ۸ هزار نفر از ساکنان غزه به شهادت رسیدهاند که از این تعداد بیش از ۳ هزار نفر کودکان هستند.
شهادت بیش از ۳ هزار کودک، تنها در طول ۳ هفته، عمق فاجعه و بحرانی را که کودکان غزه با آن مواجه هستند، آشکار میکند.
کشتار کودکان غزه لکه ننگی بر وجدان جمعی جهان
تقریبا همه کودکان نوار غزه در معرض حوادث و ترومای بسیار ناراحت کنندهای قرار گرفتهاند که با تخریب گسترده، حملات بیامان، آوارگی و کمبود شدید لوازم ضروری مانند غذا، آب و دارو مشخص شده است.
«ادل خدر»، مدیر منطقهای یونیسف برای خاورمیانه و شمال آفریقا، میگوید: کشتن و معلول کردن و ربودن کودکان، حمله به بیمارستانها و مدارس و محرومیت از دسترسی بشردوستانه، نقض شدید حقوق کودکان است؛ یونیسف فورا از همه طرفها درخواست میکند که با آتشبس موافقت کنند، اجازه دسترسی بشردوستانه را بدهند و همه گروگانها را آزاد کنند.
این مقام ارشد یونیسف تاکید کرد که حتی جنگها هم قوانینی دارند، غیرنظامیان باید محافظت شوند –بهویژه کودکان- و همه تلاشها باید برای نجات آنها در هر شرایطی انجام شود.
کرانه باختری نیز شاهد افزایش نگرانکننده قربانیان بوده است و بنا بر گزارشها، بیش از ۱۰۰ فلسطینی از جمله ۲۸ کودک در هفتههای اخیر به شهادت رسیده و دستکم ۱۶۰ کودک مجروح شدهاند.
حتی پیش از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳، کودکان در کرانه باختری با بالاترین سطح خشونت ناشی از درگیری در دو دهه گذشته دستوپنجه نرم میکردند.
«ادل خدر»، گفت: وضعیت در نوار غزه لکه ننگی روبهرشد بر وجدان جمعی ماست، میزان مرگ و جراحت کودکان حیرتآور است، وحشتناکتر این واقعیت است که اگر از تنشها کاسته نشود و کمکهای بشردوستانه از جمله غذا، آب، تجهیزات پزشکی و سوخت مجوز ورود نداشته باشد، آمار روزانه قربانیان همچنان افزایش خواهد یافت.
کودکان فلسطینی بیشترین آسیب را از تبعیض میبینند
بیشتر جمعیت ساکن در اراضی اشغالی فلسطین کودکان و جوانان هستند؛ دههها درگیری و اشغال نظامی و محاصره غزه مانع از حق تعیین سرنوشت میشود و در نتیجه، تأثیرهای نامطلوبی بر توسعه جوامع فلسطینی دارد و آسیبپذیری کودکان، بهویژه کودکانی که بیشترین تأثیر را از نابرابری و تبعیض دارند، به شدت افزایش میدهد.
کودکان فلسطینی و خانوادههای آنها همچنان در محیطی زندگی میکنند که مشخصه آن خشونت، فقر و ناامنی است؛ براساس گزارش سازمان ملل، ۲.۱ میلیون فلسطینی در اراضی اشغالی فلسطین به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند که تقریبا نیمی از آنها کودک هستند.
در کرانه باختری، محدودیتهای رفتوآمد و دسترسی، تخریب خانهها و جابهجایی اجباری تأثیر مهمی بر زندگی کودکان دارد؛ چالشهای زندگی، امنیت و کرامت انسانی برای کودکانی که در مناطق بسیار آسیبپذیر زندگی میکنند واقعیتهای روزمره است.
در غزه، تأثیرهای طولانیمدت ۵ تنش نظامی در حالی که تحت محاصره مداوم بیش از ۱۶ سال است، کودکان را در معرض خشونت و محرومیت مداوم در زندگی روزمره خود قرار میدهد و دختران و پسران را به طرق مختلف تحت تأثیر قرار میدهد؛ محدودیتهای شدید رفت و آمد در تمام مناطق و تداوم بیثباتی سیاسی، توانایی خانوادهها را برای مقابله با بحران کاهش داده و دسترسی آنها به خدمات از جمله مراقبتهای بهداشتی، سلامت روان و خدمات آموزشی را به میزان قابل توجهی ضعیف کرده است.
ترس والدین فلسطینی درباره از دست دادن همه کودکان
نوشتن نام کودکان بر روی بازوها یا پاهای آنها تلاشی از سوی خانوادهها در صورت کشته شدن فرزندانشان است تا بتوانند آنها را در گورهای مشخص شده به جای گورهای دستهجمعی دفن کنند.
برخی از پزشکان تاکید کردهاند سوختگیهایی که بر روی پیکر شهدای فلسطینی دیدهاند، شبیه سوختگیهایی نیست که تاکنون مشاهده کرده بودند، و این نشان میدهد که رژیم صهیونیستی احتمالا از مهمات ممنوعه بینالمللی استفاده کرده است.
پیکرهای دیگر نیز در حملات هوایی رژیم صهیونیستی به خانههایشان تکهتکه شده و شناسایی آنها برای بستگان بازمانده دشوار است.
هر ۱۵ دقیقه یک کودک در غزه شهید میشود
به گفته یک سازمان غیردولتی فلسطینی، هر ۱۵ دقیقه یک کودک بر اثر بمباران غزه از سوی رژیم صهیونیستی به شهادت میرسد و این آماری است که جنگ فعلی بر کودکان تحمیل کرده است.
بیش از ۱۰۰ کودک از زمانی که رژیم صهیونیستی در ۷ اکتبر (۱۵ مهر) شروع به بمباران مناطق تحت محاصره خود کرده، در هر روز به شهادت میرسند.
سخنگوی سازمان بینالمللی دفاع از کودکان گفت: ما در زمان واقعی شاهد یک نسلکشی هستیم.
قوانین بینالمللی درباره کودکان در زمان جنگ چه میگویند؟
قواعد پذیرفته شده بینالمللی درباره درگیری مسلحانه براساس کنوانسیون ژنو در سال ۱۹۴۹ تصویب شد که طبق آن کودکان باید تحت حمایت و رفتار انسانی قرار گیرند.
رژیم صهیونیستی این کنوانسیونها را در سال ۱۹۵۱، تصویب کرد، اما چهارمین کنوانسیون ژنو را به رسمیت نمیشناسد؛ این کنوانسیون از غیرنظامیانی که با یک اشغالگری میجنگند، محافظت میکند.
رژیم صهیونیستی کنوانسیون چهارم ژنو را به رسمیت نمیشناسد و مدعی است فلسطین سرزمینی اشغال شده نیست.
جنگ چه تأثیری بر کودکان غزه دارد؟
والدین در غزه سعی میکنند راههایی بیابند تا فرزندان خود را از بمبارانها و ویرانیهای اطراف در امان نگه دارند؛ کودکان غزه با اثرات روانی جنگ زندگی میکنند.
یک مقاله تحقیقاتی که از سوی «ایمان فرجالله»، روانشناس فلسطینی نوشته شده است، نشان میدهد کودکانی که از جنگ جان سالم به در میبرند، بدون آسیب نمیمانند و ممکن است بهای زیادی را از نظر روانی، عاطفی و رفتاری بپردازند.
برخی از کودکان بیقراری، ترس یا رفتار خشونتآمیز نشان میدهند؛ برخی دیگر ممکن است نخواهند مادرشان را رها کنند و آنها حتی اتاق یا آشپزخانه را بدون مادرشان ترک نمیکنند.
با جدیدترین کمپین بمباران بیامان رژیم صهیونیستی، آموزش بار دیگر به حالت تعلیق درآمد، زیرا مدارس غزه به پناهگاههای موقت تبدیل شده و بقا تنها درس است.
سازمان ملل در حال حاضر حدود ۴۰۰ هزار آواره غزه را در مدارس و دیگر تأسیسات خود پناه داده است، اما آژانس سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی، آنروا، که ۲۷۸ مدرسه در غزه را اداره میکند، گفته که دستکم ۴ مدرسه در اثر بمباران رژیم صهیونیستی آسیب دیدهاند.
محاصره کامل غزه از سوی رژیم صهیونیستی به این معنی است که هیچ غذا یا آب نمیتواند وارد این منطقه شود، اما مقامهای صهیونیست مدعی هستند که آبرسانی به جنوب غزه را از سر گرفتهاند. فلسطینیها گفتهاند که بدون برق، قادر نیستند پمپهای آب را راهاندازی کنند و بحران آب همچنان ادامه دارد.
با روبهاتمام شدن سریع آب و غذا، ساکنان غزه هر مقدار اندکی از منابع آبی را که برای فرزندان خود دارند در اولویت قرار میدهند؛ کودکان بیشتر در معرض خطر کمآبی هستند و سوءتغذیه میتواند اثرات بیآبی را تسریع کند.
یک متخصص تغذیه مستقر در قدس اشغالی در برنامه جهانی غذا (WFP)، گفت که بهداشت نامناسب آب میتواند به خطر بالای ابتلا به بیماریهای اسهالی در کودکان منجر شود، که شایعترین علت کمآبی بدن و عامل اصلی مرگ کودکان در سطح جهان نیز است.
کمبود غذا نیز در بهترین حالت بر عملکرد شناختی و سطح انرژی کودکان تأثیر میگذارد و در بدترین حالت میتواند به مرگ منتهی شود.
انتهای پیام/