گروهک تروریستی منافقین که از روزهای ابتدایی انقلاب مسیری متفاوت با مردم ایران را انتخاب کردند پس از خرداد ۱۳۶۰ با عملیاتهای تروریستی متفاوت و کشتار فراوان مردم انقلابی سعی داشتند تا نظام نوپای اسلامی را از میان بردارند، منافقین با ترور مسئولان رده بالای نظام میخواستند تا مردم را از آینده انقلاب اسلامی ناامید کنند، یکی از مسئولینی که قربانی گروهک تروریستی منافقین شد شهید آیتالله علی قدوسی، دادستان کل انقلاب اسلامی بود.
آیتالله علی قدوسی در ۱۲ مرداد ۱۳۰۶ شمسی در شهرستان نهاوند در یک خانواده روحانی متولد شد و پس از طی کردن دورس ابتدایی در سال ۱۳۲۱ وارد حوزه علمیه شد.
شهید قدوسی با آغاز فعالیت فدائیان اسلام به صف مبارزین این گروه پیوست و در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت در مخالفت با حزب توده فعالیت زیادی داشت؛ اما پس ازپیروزی کودتاچیان از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، تا سال ۱۳۴۱، مشغول تکمیل دروس حوزوی شد و به درجه اجتهاد رسید.
پس از ماجرای کاپیتولاسیون در ۴ آبان ۱۳۴۳ و دستگیری و تبعید امام خمینی (ره) به ترکیه، جامعه مدرسین با اعتراض شدید اعلامیهها و نشریات مخفی را منتشر کرد. برخوردهای شدید حکومت با هواداران امام تعدادی از شاگردان را به تشکیل گروهی مخفی از مدرسین و اساتید حوزه ترغیب کرد. این گروه مخفی به بهانه بررسی و اصلاح امور حوزه تشکیل جلسه میداد، ولی در حقیقت به طراحی مبارزه با رژیم شاه میپرداخت اما پس از کشف این جمعیت در سال ۱۳۴۴ از سوی ساواک، تمام روحانیونی که در آن عضو بودند از جمله شهید قدوسی دستگیر و به زندان قزلقلعه منتقل شدند.
پس از آزادی از زندان یکی از فصول درخشان شهید قدوسی تاسیس مدرسه حقانی بود که با همیاری جمعی از اساتید با محوریت شهید آیتالله دکتر بهشتی انجام گرفت.
شهید قدوسی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی یکی از اعضای فعال کمیته استقبال از امام خمینی (ره) بود و به فرمان امام ماموریت پیدا کرد تا در دادگاههای انقلاب حضور یافته و متصدی مقام قضاوت شود و پس از گذشت چند ماه طی حکمی توسط امام خمینی (ره) به سمت دادستانی کل کشور منصوب شد.
از اصلیترین فعالیتهای شهید قدوسی پس از انتصاب به سمت دادستانی کل کشور، مبارزه با گروهکهای مسلح منافقین و ضدانقلاب بود. او به همراه افرادی، چون شهید آیتالله دکتر بهشتی و شهید لاجوردی توانست اقدامات موثری در سرکوب جریانات ایجاد شده از سوی منافقین و ضدانقلاب انجام دهد. از جمله اقدامات شهید قدوسی در سرکوب منافقین و ضدانقلاب انتشار اطلاعیهای در ۱۹ فروردین ۱۳۶۰ بود. این اطلاعیه شامل ۱۰ماده بود که با امضای شخص آیتالله قدوسی منتشر گردید. بر اساس مفاد این اطلاعیه، انتشار روزنامه بدون مجوز وزارت ارشاد، انجام متینگهای غیر قانونی و بدون مجوز وزارت کشور، مسلح بودن احزاب و گروههای مسلح غیر رسمی و... ممنوع اعلام شد. از مفاد دیگر این اطلاعیه تسلیم اسلحههای بدون مجوز در دست گروهکهای ضد انقلاب و منافقین به دولت بود. بعد از این اطلاعیه، مقاومت سازمان منافقین در تحویل سلاح باعث شد به مرور نقاب از چهره آنان فرو افتد.
سرانجام در ۱۴خرداد۱۳۶۰ پس از آخرین اخطار شهید قدوسی به منافقین مبنی بر تحویل سلاح به دولت و ممانعت آنها، اقدام نظامی برای خلع سلاح منافقین صورت گرفت. طی این اقدام گروهک منافقین تصمیم به جنگ مسلحانه گرفتند. پس از این جریان اقدامات شهید قدوسی برای شناسایی و دستگیری عوامل نفوذی منافقین در ارگانهای دولتی باری دیگر خشم منافقین را برانگیخت.
گروهک تروریستی منافقین پس از اینکه قاطعیت آیت الله قدوسی را در مقابل خود دید، تصمیم گرفت که اقدام تلافی جویانه خود علیه دادستان انقلاب را در قالب پروژه نفوذ دنبال کند، از همین رو «محمود فخارزاده کرمانی» عضو نفوذی خود در دادستانی انقلاب را مامور ضربه زدن به دادستان کل کشور کرد و سرانجام آیتالله قدوسی در روز شنبه ۱۴ شهریور ۱۳۶۰ براثر انفجار بمب آتشزایی در ساختمان دادستانی به شهادت رسید.
مرحوم «احمد قدیریان» از یاران نزدیک شهید لاجوردی در این باره گفت: «شهادت شهید قدوسی بسیار عجیب بود. آقای قدوسی به آقای فخارزاده کرمانی مشکوک شده بود. بعدها دیدیم که با مسعود رجوی عکس داشت. فخار در دادستانی نفوذ کرده بود. آقای قدوسی چندین بار به مسئولان پرسنلی تذکر داده بود که مراقب او باشند؛ من به این شخص مشکوکم. روز سه شنبه یا چهارشنبه صحبت شده بود که فخار به گزینش برود تا با او صحبت کنند، آمد و با او صحبت کردند و یک برگه تسویه حساب به او دادند و قرار شد از شنبه یا یکشنبه نیاید اما روز پنجشنبه و جمعه وارد دادستانی شد و زیر میز شهید بزرگوار آقای قدوسی و در سقف مواد منفجره کار گذاشت و به محض اینکه آقای قدوسی وارد دادستانی شد و پشت میزش قرار گرفت، مواد را از بیرون منفجر کرد و دیوار خراب و آقای قدوسی به پایین پرت شد. کنار آقای قدوسی هم تعدادی از دوستان و برادران مجروح شدند. آقای قدوسی را به بیمارستان بردند و تا ساعت دو، سه بعد از ظهر در اتاق عمل بودند، ولی موفق نشدند و ایشان به درجه رفیع شهادت نائل آمد»
انتهای پیام/