مجتبی میناوند در گفت‌وگو با خبرگزاری میزان در مورد آخرین تحولات از تجمع عراقی‌ها در مرز اردن به منظور حمایت از غزه گفت: از زمانی که حملات اسرائیل به غزه شدت گرفت، حمایت مردم مسلمان سراسر دنیا از فلسطین خود را بیش از هر زمان دیگر نشان داده است. پس از حرکت اثرگذار و قابل‌توجه مردم غزه و حماس پیش‌بینی می‌شد که تجمعات و فشارهای مسلمانان و محور مقاومت به اسرائیل نیز شکل گسترده‌ای یابد، از این ‌رو شاهد اعلام حمایت‌های نظامی و همچنین درخواست اعزام به غزه و کمک به مردم فلسطین بودیم. 

وی ادامه داد: از آنجا که گروه‌های رسانه‌ای نیز همواره برای این مهم اعلام آمادگی کرده بودند و حرکت از طریق لبنان به دلیل شرایط و فضای حاکم بر این منطقه کاری سخت بود، اعزام به غزه مسکوت مانده بود، اما هفته گذشته متوجه شدیم که تجمعات بزرگی در بغداد شکل‌ گرفته است. بنابراین پیشنهاد شد تا برای پوشش این برنامه‌ها حرکت کنیم، ولی از آنجا که اطلاعات لازم در مورد این تجمع‌ها وجود نداشت و در مورد نوع پوشش خبری و یا مستندسازی نیز امکان تصمیمی نبود، بنابراین به همراه یکی از دوستان عازم این سفر شدم.

میناوند در مورد زمان حرکتش به ‌سوی مرز اردن بیان کرد: پس از حرکت از ایران شنبه ساعت پنج عصر به نجف و سپس به بغداد آمدیم. از آنجا که جاده‌های غربی عراق امنیت لازم را ندارد و داعش به‌صورت پراکنده در آنجا حضور دارد، بنابراین شبانه راه افتادیم و به سمت مرز اردن حرکت کردیم. بر اساس برنامه‌ریزی قرار بود تا در اولین سیطره، شب را بگذرانیم و بعد از آن به‌ طرف طربیل حرکت کنیم و به پشتیبانی نیروی نظامی و حشد الشعبی به منطقه مرز اردن برسیم. بنابراین ساعت ۱۰ از بغداد به سمت ارمادی حرکت کردیم. هدف‌گذاری سیطره آخر قرار داده شد، اما در منطقه ناحیه الوفا و در ایست بازرسی دوم ما را به علت ناامنی جاده نگه داشتند. حتی دو ساعتی در آنجا منتظر ماندیم تا شرایط بهبود یابد، اما ظاهراً وضعیت ناامنی وخیم‌تر شد، بنابراین نیرویی نظامی از سمت بغداد برای بازگرداندن ما و دور کردنمان از آن منطقه وارد عمل شده و شبانه به منطقه‌ای بیابانی در فلوجه که مسیری بسیار طولانی داشت، بازگردانده شدیم. در ساعت ۴ صبح بعد از ۱۴ ساعت از ماشین پیاده شدیم، بنابراین تنها یک ساعت توانستیم استراحت کنیم، در ادامه ماشین را عوض کردیم و به منطقه دیگر رفتیم.

وی ادامه داد: برای رسیدن به مرز طربیل همراه چند ماشین دیگر به مرز اردن عازم شدیم. این بار اسکورت نیروهای نظامی با شدت بیشتری انجام شد. فاصله بغداد تا طربیل حدود ۵۶۰ کیلومتر بود که یک مسیر استراتژیک محسوب می‌شد. این مسیر برای ارتباط زمینی با اردن در نظر گرفته‌ شده بود، بنابراین یک جاده چند بانده بود که اطرافش را بیابان‌ها احاطه کرده بودند. ساعت ۶ بود که به مرز اردن رسیدیم، بدین ترتیب ۲۷ یا ۲۸ ساعت از تهران تا مرز اردن طول کشید.

میناوند در مورد منطقه مرزی طربیل گفت: اولین چیزی که در مرز عراق و اردن خودنمایی می‌کرد، حضور نیروهای نظامی و پلیس عراق بود. آن‌ها روی سکوهای گیت مخصوصی که در دو طرف مرز در نظر گرفته ‌شده بود، ایستاده بودند تا تجمع‌های شکل‌گرفته را کنترل کنند. سمت راست و چپ مرز هم تا چشم کار می‌کرد، بیابان بود. نکته قابل‌توجه دیگر اینکه در این خط مرزی تعداد بسیاری از مردم در حال برپا کردن چادر بودند، گویا پیش از رسیدن ما امکانات چندانی وجود نداشته و مردم مجبور بودند بر روی خاک‌ها و یا پارچه‌های که همراه داشتند، بخوابند، اما در نهایت موکب‌هایی برپا شده بود. چادرهایی در قالب موکب، سرویس بهداشتی، آب و غذا و همچنین اینترنت و همه این‌ها در اختیار آنان قرار داده ‌شده بود. عمده مردمی که در منطقه مرزی طربیل حضور داشتند، از عشایر بزرگ و کوچک عراقی بودند. در این زمان برخی از آنان می‌رفتند و برخی دیگر تازه ‌وارد منطقه می‌شدند و اقدام به برپا کردن چادر می‌کردند.

این مستندساز اظهار کرد: در این تحصن عشایر عراق نقش پررنگی دارند. آنها خودشان چادرها را برپا کرده‌اند و به نوعی مسئولیت کار را برعهده گرفته‌اند. جمعیتی نزدیک به 2هزار نفر از عشایر گوناگون به اینجا آمده‌اند و اگر بخواهم نام چند عشیره مهم را بگویم باید به عشيرة الدلفية، عشيرة المياح، عشيرة البهادل، عشيرة العامری، عشيرة بني الام، عشيرة السواعد، عشيرة الدراجي، عشيرة البو محمد، عشيرة الساده الموسوي و عشیرة بنی مالک اشاره کنم. البته طبق شنیده‌های ما قرار است جمعیت بسیار بیشتری از عشایر و مردم عراق در آینده نزدیک اینجا حضور پیدا کنند، ولی به عنوان تاثیرگذارترین لحظه تا به این لحظه اقامت ما در مرز طربیل میتوانم به لحظه برقراری ارتباط زنده با غزه در تجمع عشایر اشاره کنم که برای چند لحظه مرز را در سکوتی عمیق فرو برد.

وی به اهداف شکل‌گرفته توسط تجمع‌های مردمی در مرز طربیل اشاره کرد و افزود: یکی از مهم‌ترین دلایل حضور مردم تحت‌ فشار گذاشتن و ایجاد حرکت‌های رسانه‌ای در حمایت از مردم غزه بود. در ابتدای هفته افرادی همانند مقتدی صدر و برخی از بلندپایگان عراقی بیانیه‌هایی داده بودند که طی آن از مردم خواسته‌ شده بود، به سمت مرزهای اردن بروند و این امر در جهت تحت ‌فشار گذاشتن همسایگان به‌منظور نشان دادن حمایت مردم از مردم فلسطین بود. منطقه طربیل تنها نقطه‌ای بود که در آن تجمع شکل‌گرفته بود، زیرا فاصله آن تا فلسطین تنها ۳۷۰ کیلومتر است که مسافت زیادی محسوب نمی‌شود.

میناوند در مورد مردم بخشی از مردم اردن گفت: بخش بزرگی از مردم اردن فلسطینی تبارها هستند که در سال ۱۹۴۷ و بعد از جنگ‌های فلسطین و اسرائیل به اردن مهاجرت کردند و طی سال‌ها بخش بزرگی از جمعیت این کشور را تشکیل دادند اگرچه به‌ظاهر تابعیت اردن رادارند اما اصالتا فلسطینی محسوب می‌شوند و در آمارهای بین‌المللی نیز به این نکته اشاره‌شده است.

وی در مورد وضعیت آب‌وهوای منطقه مرزی عراق و اردن تصریح کرد: وضعیت هوایی خوبی در منطقه مرزی طربیل وجود ندارد. باد و طوفان شدید و در برخی مواقع رگبار و تگرگ، همچنین شب‌های سرد و روزهای گرم شرایطی سختی را رقم‌ زده است، اما هیچ یک از این موانع سبب نشده که مردم عراق حمایت از مظلومان غزه را رها کنند.

کارگردان و تهیه‌کننده مستند «جاسوسان صنعتی» به پیش‌بینی‌هایش در مورد حضور تجمع‌کنندگان اشاره و تاکید کرد: برعکس آنچه پیش‌بینی می‌کردم جمعیت در منطقه مرزی طربیل روزبه‌روز افزایش پیدا می‌کند. حتی نماینده انصارالله یمن نیز در اینجا حاضر شد و طی سخنرانی زمینه شور و شوق فراوان را در بین جوانان تجمع‌کننده ایجاد کرد. او پشت میکروفون رفت و صحبت‌هایش حرکت‌ها و حمایت‌های مردمی را پرشورتر کرد. نکته دیگر اینکه شب‌ها نیز جوانان جمع می‌شوند و با شعارهایی در دفاع از غزه و فلسطین حرکتی را تا لب مرز انجام می‌دهند، حتی در برخی مواقع رقص‌کنان و پای‌کوبان اشتیاق خود را برای حمایت از مظلومان غزه نشان می‌دهند، به‌طوری‌که پلیس مستقر در آنجا مجبور می‌شود تا از محل استقرار خود حرکت کرده و صفی را در مقابل تجمع‌کنندگان ایجاد کند و به محافظت آنان و کنترل جمعیت بپردازد. در یکی از همین شب‌ها جوانان مشعل به دست به لب مرز رفتند و حرکت بسیار جالبی را ایجاد کردند.

وی تصریح کرد: عراقی‌ها بدون امکانات و صرفا برای ارسال پیام به اسرائیل و اردن و همچنین به نشانه همراهی با محور مقاومت حرکت‌های خوبی را انجام داده‌اند. جنایات در غزه گسترده و هولناک است، بنابراین تجمع‌های عراقی‌ها برای هشدار به اسرائیل شکل‌ گرفته است، در حالی ‌که در ایران تنها طی چند روز تجمع‌هایی را در میدان فلسطین شاهد بودیم.

میناوند به برخی حرکت‌های رسانه‌ای اشاره کرد و افزود: حرکت رسانه‌ای که در عراق شکل گرفت بسیار خوب و بسیار تأثیرگذار در فضای بین‌الملل عمل کرد. آنان در فضای مجازی و رسانه‌ها کارهای بسیار خوبی را انجام دادند و این امر فشار بر اسرائیل را به تصویر کشید همچنین تلنگری نیز به اردن زدند و آمادگی خود را برای حضور در کنار مردم غزه و مقابله با صهیونیسم و اسرائیل نشان دادند. در چهره این افراد می‌بینیم که اگر برای لحظه‌ای مرز اردن باز شود، حرکتی عظیم شکل می‌گیرد، بدین ترتیب حرکت آنها برای همراهی با انسان‌های مظلوم از شعار به عمل بدل می‌شود.

 انتهای پیام/