طاهره کوهکن نویسنده کتاب «دارزن» در گفتوگو با میزان در مورد این کتاب گفت: کتاب نامبرده شده، زندگینامۀ داستانی اصغر اقلیدی را از روزهای انقلاب تا اسارت در زندانهای منافقین و حزب کومله روایت میکند. روزهای سختی که نشان میدهد منافقین چه رویکردی را در پیش گرفتهاند و برای رسیدن به آن از هیچ جنایتی روگردان نیستند.
وی ادامه داد: کتاب «دارزن» روایت داستانی است که از زبان اول شخص بیان شده است. زندگیای که سال ۶۲ را مانند خط کش، به دو قسمت تقسیم کرد. بخش اول، مربوط میشود به حوادث مختلف منطقه سیوند در قبل از انقلاب و تلاشهای اقلیدی به همراه پدر و برادرش برای گذران زندگیشان در برابر ظلمهایی که از طرف مالک و جنگلبانی به آنان تحمیل میشد و بعد همراه با اقلیمی به جبهه و جانبازی و گذراندن دوره تکاوری میپردازد. بخش دوم در جبهه شمال غرب سیر میکند؛ آن شهرهای کوهستانی و پر پیچ و خم با گروهکهای کومله و دموکرات و در کنار آنان منافقین که میخواستند سر به تن نظام نباشد.
کوهکن به بخشهایی از کتاب «دارزن» پرداخت و بیان کرد: در قسمتهایی از کتاب بیان شده است که اقلیمی به همراه ارتش کلاه سبزها، سینهبهسینه دشمنان خانگی میایستد، اما در یکی از مأموریتها به خاطر لو رفتن عملیات از خطر جان سالم به درمیبرد و از خط عبور میکنند، اما افرادی که جزو نفرات آخر گردان بودند، ناچار به تسلیم میشوند. این آزاده هم یکی از آنان است. بخش اصلی و جذاب کتاب متعلق به زمانی است که اقلیمی دربند منافقین و کومله است. در این شرایط زندگی روی دیگری از خود را به او نشان میدهد. خاطرات این بخش از زندانهای دوله تو و آلواتان نکاتی را بیان میکند که روند رشد شخصیت نخست داستان را بهخوبی نشان میدهد.
وی به جذابترین بخش کتاب «دارزن» پرداخت و افزود: زمانی که کومله اقلیمی را اسیر میکند و به زندان میاندازد، متوجه میشوند که کومله به پشتوانه منافقین جنایات و اقدامات خود را پیش میبرد و با برنامههایی که در پیش گرفتهاند، به دنبال نابودی مردم ایران هستند و از هیچ کاری برای ظلم در حق مردم ایران کم نمیگذارند. آنها با شعارهای زیبا به دنبال فریب جوانان هستند، در صورتی که گذشتهای تاریک دارند.
نویسنده کتاب «دارزن» در مورد نوع نگارش این کتاب تصریح کرد: کتاب به شیوه مستند داستان نوشته شده است و هر بخش از داستان جذابیت خاص خود را دارد. کتاب «دارزن» داری پنج فصل دارد که هرکدام بخشی از زندگی اصغر اقلیمی را مطرح میکند.
این نویسنده کتاب به علت نامگذاری کتاب «دارزن» اشاره و اظهار کرد: در زمانی که اقلیمی در اسارت بود، مجبور بود همراه عدهای به دنبال تهیه هیزم باشد و چون در زبان کردی به چوب «دار» میگویند، شخصیت نخست کتاب با عنوان «دارزن» لقب گرفته بود. این نام برای مدتها روی او باقی ماند و بدین ترتیب نام کتاب را از لقب جدید او گرفتم. بیان خاطرات افرادی همانند اصغر اقلیمی و تاریخچه عملکرد منافقین که خبر از اهداف پشت پرده آنها دارد، چنانچه برای نسل جوان مطرح شود، چهره واقعی آنها را معرفی خواهند کرد و بدین ترتیب جوانان فریب منافقین را نمیخورند.
کوهکن در مورد پیام کتاب تاکید کرد: زمانی که نگارش کتاب را در دست گرفتم، مصادف بود با اغتشاشاتی که از سوی دشمنان برنامهریزی شده بود. در آن زمان منافقین دایه بهتر از مادر شده بودند و ادعاهای فراوانی مبتنی بر حمایت از آزادی را سر میدادند، در حالی که چنانچه نگاهی به عقبه تاریخی آنها و اهداف و برنامههای این گروه داشته باشیم، متوجه میشویم که منافقان چه بلاهایی بر سر افراد آزاده میآوردند و با به اسارت کشیدن گروهی چگونه به دنبال دست یافتن به اهداف خاص خود بودند. آنها افراد زیادی را از زندگی ساقت کردند و اکنون بار دیگر با ادعاهای کذب به دنبال جذب نیرو از بین جوانان هستند.
انتهای پیام/