خبرگزاری میزان - فلسطین الگوی زنده قربانی استعمار و شهرکسازی است.
تاریخ نشان میدهد که پروژه شهرکسازی صهیونیستها در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد؛ از آن زمان، اجرای آن بهتدریج و در پی برگزاری نخستین کنگره صهیونیستی و اعلام هدف تشکیل کشور یهودی در فلسطین تسریع شد.
بعدا مهاجرت یهودیان تحت قیمومیت انگلیس تسهیل شده و مهاجران در سال ۱۹۴۸ زمینه تشکیل کابینه صهیونیست را فراهم کردند؛ متعاقب آن پس از تجاوز سال ۱۹۶۷، سرزمینهای فلسطینی بیشتری اشغال شد که فراتر از اصول حقوق بینالملل و حتی طرح تقسیم بود.
«میدل ایست آی» در مقالهای مینویسد که تاریخ به ما نشان میدهد که هر پدیده استعماری با مقاومت مواجه شده است؛ مقاومت غالبا بهدلیل عوامل مختلف از جمله اعتقاد به علت، حمایت مردمی و گاه کمکهای خارجی، ضعیف شروع شده و به تدریج رشد میکند.
بنابراین، روشهای مقاومت در طول زمان به چیزی تبدیل شدهاند که امروزه بهعنوان جنگ نامتقارن میشناسیم، جایی که نیروهای نامنظم با ارتشهای منظم مقابله میکنند.
چرا عملیات طوفان الاقصی در این برهه زمانی آغاز شد؟
کابینه کنونی رژیم صهیونیستی افراطگرایی را نشان میدهد که قبلا دیده نشده است؛ همچنین وزیرانی (مانند ایتامار بنغفیر و بزالل اسموتریچ) از ایدههای افراطی حمایت میکنند و به دنبال گسترش شهرکسازی و بیتوجهی به مقدسات مذهبی مسلمانان و مسیحیان هستند.
این تشدید اقدامهای استعماری بهطور قابل توجهی بر مسئله فلسطین تاثیر گذاشته و مسیر آن را تغییر داده است.
علاوه بر این، فعالیتهای شهرکسازی رژیم صهیونیستی بهطور گستردهای گسترش یافته است؛ از همان ابتدا کابینه فعلی رژیم صهیونیستی قرار بود، نقش بیشتری در دستیابی به شهرکسازی و اجرای اصل «زمین در برابر صلح» ایفا کند.
با گذشت بیش از ۳۰ سال از توافق «اسلو» بدون هیچ پیشرفتی، این وضعیت جنبشهای مقاومت فلسطین را برانگیخت تا در واکنش به تشدید تنشهای ایجاد شده از سوی رژیم صهیونیستی در استراتژی خود تجدید نظر کنند.
بنابراین، عملیات طوفان الاقصی بخش جداییناپذیری از یک سلسله درگیریهای تاریخی طولانی بین فلسطینیها و صهیونیستها است؛ انتخاب این زمان برای آغاز طوفان الاقصی منعکسکننده تنشهای فزاینده و شرایط در حال تحول در منطقه است.
بنابراین، زمانی که درهای دیپلماتیک بسته میشود و تلاشهای صلح با بنبست مواجه میشود، بررسی راههای جایگزین ضروری میشود.
در این شرایط باید عوامل حمایتی برای عملیاتی مانند طوفان الاقصی وجود داشته باشد؛ اجرای چنین عملیاتی معمولا نیاز به برنامهریزی و محرمانه بودن دارد و زمان آغاز آن که به «ساعت صفر» معروف است، معمولا محرمانه نگه داشته میشود.
میتوان از تاریخ جنگهای قبلی درس گرفت؛ مانند جنگ اکتبر ۱۹۷۳، جایی که مصر از استراتژی فریب برای سردرگمی تلاشهای اطلاعاتی رژیم صهیونیستی استفاده کرد.
کابینه کنونی رژیم صهیونیستی بیش از هر کابینه قبلی تندرو شده بوده و این موضوع باعث تشدید مقاومت شده است؛ کابینه «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر رژیم صهیونیستی به قوانین بینالمللی بیتوجهی کرده و به فعالیتهای شهرکسازی خود ادامه داده و در عین حال حساسیتهای مذهبی را برانگیخته است.
از این رو، طوفان الاقصی نباید برای فلسطینیها غافلگیرکننده تلقی شود؛ وضعیت موجود حاکی از ادامه الگوی تاریخی در سرزمینی اشغالی است.
آرمان فلسطین باید محوری باقی بماند، زیرا تداوم نادیده گرفتن حقوق فلسطین تنها به واکنشهایی منطبق بر میزان این بیتوجهی منجر خواهد شد؛ این پیامی است که از «گیدئون لوی»، روزنامهنگار صهیونیست، در مقالهای که در هشتم اکتبر (۱۶ مهرماه) در «هاآرتص» منتشر شد و سعی کرد این پیام را به شهرکنشینان منتقل کند.
انتهای پیام/