خبرگزاری میزان- شبکه نمایش خانگی و برخی پلتفرمهای معروف و گمنام در این حوزه، در حال حاضر بیقانونترین موسسات و درگاههای فرهنگی و هنری در کشور هستند. شبکه نمایش خانگی میخواهد برای فرهنگ و هنر این کشور تولید محصول کند، اما کمتر محصول فرهنگی و یا هنری را در این پلتفرمها شاهد هستیم.
محصولاتی که در برههای توانسته بودند به خوبی مخاطبان را با خود همراه کنند، به دلایل معلوم یا نامعلوم به بیراههای رفتهاند که از نظر فرهنگی هیچ دغدغهای در آنها وجود ندارد و صرفا به نفع جیب پلتفرمها و سینماگرانی است که در این پلتفرمها برنامه تولید میکنند. اصلیترین پلتفرم شبکه نمایش خانگی این روزها به شدت در حال پاسخگویی در فضای مجازی به کارمندان، اعضای هیئت مدیره و جدیدا یکی از سرمایه گذارانی است که در مصاحبه با یک خبرگزاری ازعدم شفافیت مالی درباره این پلتفرم صحبت کرده است.
درست یا غلط و صحت و سقم این مسئله به عهده خود فردی است که این مصاحبه را انجام داده است، اما چه اتفاقی رخ داده که در کمتر از یک ماه چند مصاحبه علیه یک پلتفرم روی خط خبرگزاریها رفته است. درباره این موضوع هم مدیران پلتفرم مذکور میتوانند پاسخگو باشند که چرا بعد از نزول سطح کیفی تولیداتشان این بار باید دست به گریبان حاشیههای دیگر درباره پلتفرم خود باشند.
جدا از نظر منتقدان یا دوستدارن پلتفرمها، باید قبول کرد که شبکه نمایش خانگی نیمی از مخاطبان هدف را در برگرفته و اکثر کسانی که دسترسی به اینترنت دارند، از برنامهها و سریالهای تولیدی در شبکه نمایش خانگی استفاده میکنند. حال که این استقبال گسترده از این پلتفرمها صورت گرفته است، چرا با تولید محصولات درست فرهنگی و سینمایی در پی ارتقای سطح سواد سینمایی و فرهنگی مخاطبان نیستند و فقط میخواهند با تولید سریال هر چند تلخ، تاریک و یا هجو به پول بیشتری دست پیدا کنند.
مخاطب امروز سینما، تلویزیون و شبکه نمایش خانگی یک مخاطب آگاه است و میداند که برای استفاده از این پلتفرمها باید چه قوانینی از دو طرف رعایت شود. اینکه مشترکین هم حق اشتراک با قیمت بالا میخرند و هم باید در ابتدا و انتهای یک سریال یکساعته چند دقیقه و چند تبلیغ را ببینند، نکته قابل ذکری است که باید از طرف پلتفرمها رعایت شود.
اینکه یک پلتفرم خود را قائل به قانون نمیداند و از هر طریقی در صدد کسب درآمد است، موضوعی دیگر است که باید در مبحثی جدا به آن پرداخته شود.
نهادهای نظارت بر محتوای تولیدات شبکه نمایش خانگی تاکنون کاری از پیش نبردهاند و اینطور که از ظواهر امر هم پیداست از این پس نیز اینگونه است و برخی پلتفرمها کلا اعتنایی به این نهاد تنظیمگر ندارند. حال اینکه این نهاد چقدر رسمیت دارد هم امری است که میتوان درباره آن بحث کرد و گزارش نوشت.
در پایان باید گفت کهعدم اطلاع از قانون باعث این نوع اختلافات بین سرمایه گذار و موسسه و شرکتهای فیلمسازی و هنرمندان و مخاطبان شده است و میتوان با کمی کسب اطلاعات حقوقی قبل از بستن قرارداد از سمت دو طرف بسیاری از مشکلات را حل کرد تا به مصاحبههای حق به جانب از سمت ضرر دیده بدل نشود.
انتهای پیام/