خبرگزاری میزان - نیاز به اصلاح ساختار سازمان ملل و شورای امنیت مدت‌ها مورد بحث بوده است.

به گفته برخی دیپلمات‌ها، این موضوع از مدت کمی پس از تاسیس آن مطرح شده است.

حال در ۷۸ سال پس از تاسیس سازمان ملل، دوباره عنوان‌های رسانه‌ای را با تمرکز بر این موضوع می‌شنویم؛ اما باید گفت که دیدگاه‌ها درباره موضوع اصلاح ساختار این سازمان متفاوت است. 

به‌عنوان مثال، «جو بایدن»، رئیس‌جمهور آمریکا پیشنهاد می‌کند که اعضای دائمی جدید مانند هند، برزیل، آلمان، ژاپن و آفریقای جنوبی در شورای امنیت گنجانده شوند.

پیشنهاد مشابهی نیز از سوی «آنالنا بوربوک»، وزیر خارجه آلمان، «جوزپ بورل»، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و حتی روسیه ارائه شد.

«دیمیتری پسکوف»، سخنگوی کرملین چند روز قبل، گفت که گفت‌وگو‌ها برای اصلاح ساختار سازمان ملل باید آغاز شود، اما گفت که این گفت‌وگو‌ها نیاز به اجماع همه شرکت‌کنندگان دارد؛ بنابراین مذاکرات بسیار دشوار و احتمالاً طولانی پیش‌رو خواهد بود.

«آنتونیو گوترش»، دبیرکل سازمان ملل نیز در سخنرانی خود در هفتادوهشتمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل خواستار اصلاح در نهاد‌های چندجانبه مانند شورای امنیت شد. 

به گفته وی، زمان آن فرا رسیده است که نهاد‌های چندجانبه مبتنی بر واقعیت‌های اقتصادی و سیاسی قرن بیست‌و‌یکم، که ریشه در برابری، همبستگی و جهان‌شمولی داشته و بر اصول منشور سازمان ملل و حقوق بین‌الملل تثبیت شده‌اند، تجدید شوند.

این اظهارات دبیرکل سازمان ملل به معنای نیاز به اصلاح شورای امنیت مطابق با دنیای امروز است. 

«گوترش»، افزود که این به معنای بازطراحی معماری بین‌المللی به‌ شکلی است که به‌عنوان یک شبکه ایمنی جهانی برای کشور‌های در حال توسعه که دچار مشکل هستند، عمل کند.

دبیرکل سازمان ملل اظهار کرد: من می‌دانم که منافع و برنامه‌های رقابتی زیادی وجود دارد، اما این منافع جایگزینی برای اصلاح وضعیت موجود نیست. 

سازمان ملل باید اصلاح شود

در همین ارتباط، «کارنیج یورو» در مطلبی به نقل از یک کارشناس، نوشت: سازمان ملل، به‌ویژه شورای امنیت آن، به شدت نیازمند اصلاح است. این سازمان باید برای مقابله با بحران‌های متعددی که با آن مواجه است، کارآمدتر و کمتر سیاسی شود.

این کارشناس در پاسخ به این سوال که «آیا ساختار سازمان ملل هنوز برای رسیدن به اهدافش مناسب است؟،» گفت: پاسخ به هدف تخصیص‌ داده شده بستگی دارد.

وبه گفته وی، بدون شک، سازمان ملل از تنش‌های ژئوپلیتیکی رنج می‌برد و بسیاری از کشور‌های عضو با منافع متفاوت، نظم بین‌المللی را به چالش می‌کشند. 

«دنیس فرانسیس»، رئیس مجمع عمومی، موضوع هفتادوهشتمین جلسه را «بازسازی اعتماد و احیای مجدد همبستگی جهانی» انتخاب کرد. 

با این حال، سازمان ملل می‌تواند هنجارگذار موفقی باشد، البته اگر کشور‌های عضو اجازه دهند.

ناکارآمدی شورای امنیت

وقتی مردم می‌پرسند که آیا سازمان ملل امروز کارآمد است یا خیر، معمولا شورای امنیت سازمان ملل را در نظر دارند. شورای امنیت قطعاً یکی از ناکارآمدترین بخش‌های سازمان ملل است. ناکارآمدی آن عمدتاً به دلیل شکاف ایدئولوژیک گسترده بین پنج عضو دائمی دارای حق وتو است. 

بار‌ها و بارها، شورای امنیت در انجام اقدامات لازم درباره موضوعات روز مانند اقدامات رژیم صهیونیستی، موضوع سودان و بحران‌های بی‌شمار دیگر شکست خورده است، زیرا یک یا چند عضو این شورا جلوی انجام کار‌های لازم را می‌گیرند.

تقریباً همه از وضعیت سازمان ملل ناراضی هستند، اما دلایل ناراضی بودن آن‌ها متفاوت است. در حالی که اروپایی‌ها می‌گویند شکست اصلی این سازمان ناتوانی آن در محدود کردن روسیه است، کشور‌های درحال توسعه شکایات متفاوتی دارند. 

برای کشور‌های موسوم به جهان جنوب، شکست کشور‌های ثروتمند در سرمایه‌گذاری در تحقق اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDGs) بزرگترین نگرانی است. 

از آنجایی که شوک‌های اقتصادی مرتبط با همه‌گیری کووید-۱۹ و جنگ روسیه علیه اوکراین، دولت‌های فقیرتر را دچار مشکل کرده است، این احساس روبه‌رشد وجود دارد که اعضای غربی و غیرغربی سازمان ملل به‌طور اجتناب‌ناپذیری با هم اختلاف دارند. 

سازمان ملل نیاز مبرمی به بازنگری اساسی ریشه‌ای و ساختاری دارد. سیستم این سازمان قدیمی بوده و به طرز ناامیدکننده‌ای منسوخ شده است.

این به دورانی دیرینه بازمی‌گردد که چند کشور به سرکردگی آمریکا و برخی از کشور‌های اروپایی این نمایش را اجرا می‌کردند.

ساختار حال حاضر این سازمان واقعیت‌های پیچیده دنیای چندقطبی امروزی را منعکس نمی‌کند.

انتهای پیام/