خبرگزاری میزان – رژیم صهیونیستی با وجود درگیری‌های تاریخی با کشور‌های همسایه، متحدی ثابت قدم و قابل توجه در آمریکا دارد؛ در طول سال‌ها، دولت‌های مختلف آمریکا به طور مداوم بر اهمیت روابط خود با این رژیم تأکید کرده و اغلب سیاست‌های خاورمیانه‌ای خود را درباره آن شکل می‌دهند.

حمایت بی‌دریغ آمریکا از رژیم صهیونیستی منجر به جلوگیری از صدور قطعنامه‌هایی در محکومیت خشونت علیه فلسطینیان، ایجاد شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری اشغالی از سال ۱۹۶۷، و حتی تحقیق در مورد جنایات مختلف علیه فلسطینیان شده است.

مخالفان استدلال می‌کنند که حمایت بی‌قید و شرط واشنگتن از رژیم صهیونیستی، به کارگیری نامتعادل و بیش از حد خشونت علیه فلسطینیان را ترویج می‌کند و فلسطینیان را در سرزمین‌های اجدادی‌شان به حاشیه می‌راند.

چشم‌پوشی مداوم از جنایات و وتو ۳۵ قطعنامه

آمریکا همواره به دلیل چشم‌پوشی از اقدامات رژیم صهیونیستی و حمایت از آن بدون توجه به ماهیت جنایات مورد انتقاد بوده است. 

این موضوع نقش آن‌ها را به عنوان یک «کشور بی‌طرف» زیر سوال می‌برد؛ در طول ۵ دهه گذشته، آمریکا دستکم ۵۳ قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در انتقاد از رژیم صهیونیستی را وتو کرده است.

بسیاری از مقامات آمریکا ادعا می‌کنند که واشنگتن تعهد اخلاقی برای محافظت از رژیم صهیونیستی دارد که منجر به ارائه کمک‌های سیاسی، نظامی و مالی می‌شود.

رژیم صهیونیستی از زمان تاسیس حدود ۱۵۰ میلیارد دلار کمک دوجانبه و بودجه تسلیحات موشکی از آمریکا دریافت کرده است؛ همانطور که به وسیله سرویس تحقیقات کنگره (CRS) تایید شده است، این رژیم بزرگترین ذی‌نفع انباشته کمک‌های خارجی آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم است.

تحویل تسلیحات آمریکا از زمانی که درگیری‌ها بین رژیم صهیونیستی و همسایگانش آغاز شد، بسیار مهم بوده است.

آپارتاید قومی

بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، در ماه می ۲۰۲۱، خانواده‌های فلسطینی در شیخ جراح، محله‌ای در قدس شرقی اشغالی، به طرح رژیم صهیونیستی برای بیرون راندن اجباری آن‌ها از خانه‌هایشان برای شهرک‌نشینان اعتراض کردند. این خانواده‌ها که بسیاری از آن‌ها پناهنده هستند، پس از آواره شدن در جریان تأسیس رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸، در شیخ جراح ساکن شده بودند.

از زمان اشغال قدس شرقی و کرانه باختری از سوی رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۶۷، ساکنان فلسطینی شیخ جراح تحت قوانین تبعیض‌آمیز مقام‎های صهیونیست قرار گرفته‌اند تا آن‌ها را از زمین‌ها و خانه‌هایشان به نفع صهیونیست‌ها خلع کنند.

در همبستگی با خانواده‌های شیخ جراح، هزاران فلسطینی در سرتاسر سرزمین‌های اشغالی فلسطین (OPT) اعتراضات خود را علیه تجربیات مشترک تجزیه، سلب مالکیت و جداسازی برگزار کردند.

با این حال، این تظاهرات با خشونت بیش از حد و مرگبار مقامات صهیونیست مواجه شد که منجر به مجروح شدن، دستگیری و بازداشت‌های متعدد شد.

وقایع می ۲۰۲۱ به عنوان نمونه بارز ظلم و ستم فلسطینی‌ها برای چندین دهه بود؛ اعمال تبعیض‌آمیز، تصرف زمین، سرکوب مخالفان و خشونت علیه فلسطینی‌ها، همه بخشی از سیستمی است که به صهیونیست‌ها امتیاز می‌دهد و در عین حال فلسطینی‌ها را به حاشیه می‌برد و این آپارتاید است.

جداسازی و نژادپرستی غیرقانونی

رژیم صهیونیستی قوانین و سیاست‌هایی دارد که از سوی کارشناسان و منتقدان تبعیض‎آمیز تلقی می‌شود؛ به عنوان مثال، قانون اراضی این رژیم تصریح می‌کند که مالکیت زمین‌ها تنها می‌تواند بین کابینه و سازمان‌های صهیونیستی که زمین را منحصرا به صهیونیست‌ها اجاره می‌دهد، منتقل شود.

علاوه بر این، قانون شهروندی و ورود به اراضی اشغالی، فلسطینیانی را که در کرانه باختری و غزه هستند با مشکلات بسیاری مواجه کرده است.

به گفته دیده‌بان حقوق بشر، نژادپرستی از سوی صهیونیست‌ها علیه عرب‎های مسلمان در اراضی اشغالی در سیاست‌های نهادی، نگرش‌های شخصی، رسانه‌ها، آموزش، حقوق مهاجرت، مسکن، زندگی اجتماعی و سیاست‌های قانونی وجود دارد.

بر اساس گزارش سال ۲۰۰۱ دیده‌بان حقوق بشر، سیستم مدارس رژیم صهیونیستی برای کودکان عرب مجزا است و شرایط نابرابر دارد که به ضرر کودکان عرب‌تبار است که یک چهارم دانش‌آموزان را تشکیل می‌دهند.

رژیم صهیونیستی عضو کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض نژادی است و کنوانسیون مبارزه با تبعیض در آموزش را امضا کرده، اما هرگز به آن پایبند نبوده است.

در آوریل ۲۰۱۵ یک سرباز اتیوپیایی در ارتش رژیم صهیونیستی قربانی یک حمله غیرقانونی و نژادپرستانه از سوی یک پلیس صهیونیست شد و این حمله به صورت ویدئویی ضبط شد اما هیچ پیگردی در پی این حادثه صورت نگرفت

انتهای پیام/