خبرگزاری میزان - در ماه مارس گذشته «لوید آستین»، وزیر دفاع آمریکا، گفت که در نتیجه حمایت قابل توجه غرب، حمله بهاری ارتش اوکراین شانس بسیار خوبی برای موفقیت خواهد داشت.
«ریچارد دانات»، رئیس سابق ستاد کل ارتش انگلیس هم تا آنجا پیش رفت که ادعا کرد: حمله اوکراین به قدری موفقیتآمیز خواهد بود که در نتیجه «ولادیمیر پوتین» ممکن است از کرملین خارج شود.
با این حال واقعیت رزمی اکنون این ادعاهای خوشبینانه غربیها را از بین برده و حقیقت را آشکار کرده است؛ بعید است که اوکراین بتواند روسیه را به صورت نظامی از قلمرو خود بیرون کند.
به همان اندازه که برای همه حامیان اوکراین ناخوشایند است، عاقلانهترین راه برای «ولودیمیر زلنسکی»، رئیس جمهور اوکراین اکنون ممکن است جستوجوی یک راه حل از طریق مذاکره باشد که تا حد امکان قلمرو کییف را حفظ کند.
پایان دادن به جنگ اکنون به مرگ و زخمی شدن دهها هزار نظامی اوکراین پایان میدهد.
همان ماهی که «آستین» مدعی شد اوکراین «شانس بسیار خوبی» برای شکست روسیه در حمله بهاری کییف دارد، برخی کارشناسان گفتند که پذیرش این مفهوم که «روسیه در جنگ شکست خواهد خورد» همه و حتی خود غرب را غافلگیر خواهد کرد.
آنها دلایل بسیار عملی را توضیح دادند که چرا ضدحمله اوکراین تقریباً به طور قطع در دستیابی به دستاوردهای ناچیز نیز شکست خواهد خورد.
عوامل شکست کییف در عملیات نظامی
اوکراین برای موفقیت در عملیات قطع پل زمینی روسیه به کریمه باید به کمربندهای متعدد دفاعی پیچیده روسیه حمله کنند، اما این کشور دارای قدرت هوایی تهاجمی محدود، دفاع هوایی محدود، مقادیر ناکافی گلولههای توپخانه و نیرویی که مجهز به انبوهی از زرههای مدرن و قدیمی است.
همه این عوامل اکنون به طور قابل پیشبینی برای خنثی کردن حمله کییف دست به کار شدهاند و پس از ۶ هفته تلاش برای نفوذ به اولین کمربند خطوط دفاعی اصلی روسیه شکست خوردهاند.
مقامهای اوکراینی و غربی با ادعای اینکه پیشرفت ضدحمله صرفا آهسته است، سعی کردهاند چهره خوبی از این موضوع نشان دهند، که همه باید صبر داشته باشند، تا با گذشت زمان نیروهای مسلح اوکراین به موفقیت دست یابند.
برخی از تحلیلگران استدلال کردهاند که اوکراین در به کارگیری عملیات تسلیحاتی ترکیبی که ارتشهای ناتو از آنها استفاده میکنند و در اوایل امسال به نظامیان اوکراینی آموزش داده شد، کار ضعیفی انجام داده است.
تجربه شکست از همان زمان آغاز ضدحمله
از حدود پنجم ژوئن (۱۵ خرداد)، نیروهای مسلح اوکراین حمله بزرگی را در منطقه زاپروژیا با هدف شکستن منطقه امنیتی روسیه انجام داد.
فرماندهی اوکراین این حمله را با ۲ تیپ مکانیزه، یعنی تیپهای ۴۷ و ۳۳ مکانیزه که بیشترین آموزش ناتو و تجهیزات ناتو را دریافت کرده بودند، با تانکهای آلمانی لئوپارد ۲ و خودروهای جنگی «بردلی» آمریکایی هدایت کرد.
این ۲ تیپ از همان ابتدا متحمل شکستهای کوبنده شدند و نتوانستند بیش از چند کیلومتر پیشروی کنند و در ۴ روز اول تعداد زیادی از خودروهای زرهی مدرن خود را از دست دادند.
در ۲ هفته اول، اوکراین به طور کلی ۲۰ درصد خودروهای زرهی غربی را که برای حمله جمع آوری کرده بود و همچنین بیش از ۳۰ درصد از نیروی ضربتی خود را از دست داد.
دلایل این خسارتها و تلفات با توجه به شرایط موجود کاملاً قابل درک بود؛ روسیه بیش از ۶ ماه را صرف ساخت کمربندهای دفاعی دقیق و قدرتمند کرده بود و همچنین از مزیت قابلتوجهی در قدرت هوایی، دفاع هوایی و توپخانه و ظرفیت قابل توجهی در میدانهای مین، موشکهای هدایت شونده ضد تانک، توپخانه موشکی، جنگ الکترونیک (برای شکست پهپادهای اوکراینی و موشکهای هدایت شونده دقیق) و پهپادهای تهاجمی برخوردار بود.
به گزارش «ریسپانسیبل استیت کرفت»، مشکل کییف این است که این رویکردی که در پیش گرفته عملاً شکست خواهد خورد.
از آنجایی که روسیه دارای برتری هوایی بوده و ظرفیت هواپیماهای بدون سرنشین قابل توجهی دارد، هر زمان که نظامیان اوکراینی در فضای باز حرکت کنند، بلافاصله در معرض آتش توپخانه یا خمپاره قرار میگیرند. اگر هر وسیله نقلیه زرهی در فضای باز حرکت کند، به همین ترتیب به سرعت نابود میشود.
این در حالی است که «سابرینا سینگ»، معاون سخنگوی پنتاگون گفت که اوکراین قدرت رزمی برای موفقیت در میدان جنگ را دارد.
به گفته او، آنها آنچه را که برای موفقیت در ضد حمله لازم است، دارند.
نگارنده در پایان مینویسد: چنین خوش بینی به شدت با واقعیتهای جنگی فاصله دارد. آمریکا باید از ابراز چنین اظهارات آشکارا نادرستی دست بردارد.
انتهای پیام/