مسعود نصیری، کارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با میزان در مورد روز ششم محرم گفت: روز ششم را به عنوان حضرت قاسم بن حسن (ع) نامگذاری کردند. ایشان از جمله نوجوانانی بودند که همراه با کاروان کربلا در این مسیر قدم برداشتند و در نهایت در روز عاشورا به شهادت رسیدند.
وی ادامه داد: از جمله ویژگیهای قاسم بن حسن (ع) شجاعت و شهادتطلبی در راه حق بود. وقتی امام حسین (ع) سخن از شهادت یارانشان به میان آوردند، حضرت قاسم نوجوان ۱۳ ساله کربلا از عمو پرسیدند: عمو جان آیا من نیز به فیض شهادت نائل میشوم؟ سیدالشهدا (ع) ایشان را به سینه چسباندند و فرمودند: فرزندم مرگ را چگونه میبینی؟ حضرت قاسم پاسخ دادند: از عسل شیرینتر! شهادتطلبی حضرت قاسم (ع) و پافشاری ایشان برای رسیدن به مقصود، زیباترین الگو را برای رهروان خط سرخ شهادت رقم زد.
نصیری به روز شهادت حضرت قاسم (ع) اشاره و بیان کرد: از آنجایی که حضرت قاسم (ع) به سن قانونی نرسیده و تازه به نوجوانی قدم گذاشته بودند، برای میدان رفتن از امام حسین (ع) اجازه خواستند. امام حسین (ع) به ایشان نگاه کردند و فرزند برادر، این سرباز کوچک سپاه حق را به آغوش کشیدند و گریه کردند. سپس اجازه دادند، تا به میدان بروند.
این کارشناس علوم قرآنی به شیوه تربیت جوانان و نوجوانان در بین ائمه معصومین (ع) اشاره و اظهارکرد: قاسم بن حسن (ع) در کنارعموی خود امام حسین (ع) رشد کردند و تحت نظر ایشان مراحل تکامل روحی و فکری را گذراندند، به همین دلیل با معنای ولایت و امامت به خوبی آشنا بودند. این نوجوان احترام و ادب را به خوبی میشناختند و در سپاه سیدالشهدا (ع) به خوبی از حقیقت دفاع کردند. حضرت قاسم بن الحسن فریاد «هل من ناصر ینصرنی» را به خوبی شناختند و درک کردند؛ نکتهای که بسیاری از افراد در سپاه مقابل شنیدند و آن را درک نکردند.
نصیری به جایگاه حضرت قاسم بن حسن (ع) اشاره و تاکید کرد: اگرچه حضرت قاسم بن حسن (ع) نوجوان بودند، اما جایگاه ایشان به قدری بلند است که در زیارت ناحیه مقدسه از حضرت قاسم یاد شده و چنین بیان شده است: «درود بر قاسم بن الحسن (ع) که شمشیر بر فرقش وارد شد و زرهاش را به غارت بردند. هنگامی که عمویش حسین را صدا زد، امام حسین (ع) مانند باز شکاری خود را به قاسم رسانید. مشاهده کرد قاسم در حال جان دادن پاها را بر زمین میساید. فرمود: از رحمت خدا دور باد آن مردمی که تو را کشتند و در قیامت جد و پدرت دادخواه آنان باد!»
وی مناظر ثبت شده در کربلا را مورد بررسی قرار داد و تصریح کرد: وقتی میگویند واقعه کربلا یک تابلوی شگفتانگیز است، به عبارتی لحظههای خاصی از مظلومیت سیدالشهدا (ع) و یاران و فرزندان ایشان به تصویر کشیده شده است و پیام واضحی دارد که اگر انسانیت در وجود انسانها نابود شود، انسان از هر حیوان درندهای خطرناکتر خواهد شد. لحظه شهادت حضرت قاسم بن حسن (ع) منظره بسیار عجیبی است وعاطفه و عشق امام حسین (ع) به این نوجوان را نشان میدهد و درعینحال فداکاری او و فرستادن این نوجوان به میدان جنگ، عظمت روحی این جوان و جفای آن مردمی که با این نوجوان چنین برخورد کردند، نشان میدهد.
این کارشناس علوم قرآنی به رویدادهای روز پنجم ورود کاروان کربلا به این منطقه اشاره و بیان کرد: اگرچه هر روز از روزهای ابتدایی ماه محرم با عنوان یک شخصیت نامگذاری شده است، اما در این میان از وقایع روز ششم کاروان کربلا نیز نباید غافل شد. دراین روز اولین محاصره رود فرات در کربلا انجام شد، اما جوانان بنیهاشم با اقتدار و ذکاوت صف دشمنانی که اجازه بردن آب از رود را به کاروان کربلا نمیدادند، شکستند و نکته دوم در این روز تراکم لشگر یزید در کربلا و صفآرایی گسترده سربازان ابن زیاد در مقابل امام حسین (ع) بود که به شدت افزایش یافت.
نصیری الگوپذیری از شهدای کربلا و قیام خونین امام حسین (ع) را درسی با ابعاد وسیع انسانی برشمرد و خاطرنشان کرد: وجود حضرت قاسم (ع) به عنوان یک سرباز نوجوان و تبعیت از امام زمانش درسی بزرگ برای جامعه خصوصا جوانان امروز است. توجه به نکات اخلاقی و تمرکز بر فلسفه شکلگیری واقعه کربلا نکاتی ارزشمند و درسهایی بزرگ را برای جوانان و نوجوان در بر دارد.
انتهای پیام/