خبرگزاری میزان - آیت شریفی در گفت‌وگو با روابط عمومی فدراسیون وزنه‌برداری درباره کار با کادر فنی جدید تیم ملی بزرگسالان، اظهار داشت: بعد از اینکه سجاد انوشیروانی آمد خیلی از دغدغه‌های‌مان کم شده و همه عوامل فدراسیون سعی کردند تا دغدغه‌های ما را کم کنند تا ما با تمرکز بیشتری به وزنه زدن بپردازیم. یکی از کار‌های خوب فدراسیون انتخاب کادر فنی عالی و با تجربه برای تیم ملی بود. نواب نصیرشلال که خودش از قهرمانان المپیک و از بدنه وزنه‌برداری است، سرد و گرم کشیده و می‌داند ورزشکار چه می‌خواهد و چه دغدغه‌هایی دارد. بهمن زارع هم که با خیلی از قهرمان‌های المپیک و جهان کار کرده، کهنه کار و کوله باری از تجربه است. وحید ربیعی هم که یک ورزشکاری حرفه‌ای بوده است.
 
وی در مورد وضعیت آمادگی‌اش عنوان کرد: وزنه ۲۱۰ کیلوگرم را که زدم انگیزه‌ام بیشتر شده است. کار‌هایی که همه فکر می‌کنند نمی‌شود را می‌خواهم، انجام بدهم. انسان متولد شده تا کار‌های غیر ممکن را انجام بدهد. من از همه چیز راضی هستم. خیلی از دغدغه‌ها در این چند ماه کم شده است. همه چیز حرفه‌ای بوده از کمپ گرفته تا رسیدگی به ملی‌پوشان. ما از روز هفتم عید در اردو هستیم. شاید خیلی‌ها بگویند که دارد آب و تاب می‌دهد، اما من هدف‌هایی برای خودم ترسیم کرده‌ام که دارم به یکی یکی آن‌ها می‌رسد. همه آن‌ها را نوشته‌ام و موجود است. من در ذهنم به یکضرب ۲۳۰ و دوضرب ۲۷۰ فکر می‌کنم و باید به آن برسم.

ملی‌پوش وزنه‌برداری افزود: خودم خیلی امیدوارم. من برای اینکه بهتر بشوم به زدن این وزنه‌ها نیاز دارم. باید سال‌ها در اوج باشم. می‌خواهم بشوم آیت شریفی بزرگ. شرایط تمرینی که عالی است و اصلا کم نمی‌گذارم.

وزنه‌بردار فوق سنگین ایران با اشاره به اینکه قطعاً می‌جنگم با رقبایی که دارم تا بتوانم بهترین باشم، تصریح کرد: باید بهترین باشم تا بتوانم بهترین نتایج را در مسابقات عربستان، چین، ازبک و بعد از آن المپیک بگیرم. من هدفم این است که در هر مسابقه‌ای از مسابقه قبلی خودم آماده‌تر باشم. من برای ۲۱۰ کیلوگرمی که زدم برنامه داشتم. اطرافیانم شاید این فکر را نمی‌کردند، اما قبل از خواب به آن فکر می‌کردم، از خواب بیدار می‌شدم به آن فکر می‌کردم و خدا را شکر که توانستم پیش خودم شرمنده نشوم و خودم را به خودم ثابت کنم.

شریفی در مورد دو وزنه‌بردار دسته ۱۰۹+ کیلوگرم ایران گفت: علی داوودی و علیرضا یوسفی از بزرگان این ورزش و الگوی من هستند. فکر نکنم در مقابل مدال‌هایی که آن‌ها آورده‌اند حرفی برای گفتن داشته باشم. با این حال رقیب اصلی من در وهله اول خودم هستم. الان دارم برنامه ریزی می‌کنم برای زدن وزنه ۲۲۵ و ۲۶۵ کیلوگرم.

وی درباره مسابقات جهانی عربستان تاکید کرد: قطعاً مسابقه‌ای با سطح بالا در کلاس جهانی است. این مسابقات به نسبت جهانی کلمبیا از اهمیت بالاتری برخوردار است. همه مدعی‌ها برای حضور درالمپیک به این مسابقه می‌آیند. تالاخادزه که دارد آمادگی‌اش را به رخ می‌کشد. گور میناسیان هم که وزنه‌های خوبی زده است. معن‌اسد در چند مسابقه نبود و به نظرم با توپ پر به جهانی خواهد آمد. اینجا هم که علی داوودی را داریم. من می‌بینم که دارد چطور وزنه می‌زند. با برنامه و بدون شک مدعی جهانی و المپیک است.

وزنه‌بردار فوق‌سنگین تیم ملی در خصوص هدفش گفت: برای المپیک ۲۰۲۰ من تازه به اردو دعوت شده بودم. روز‌های اول تمرینم بود و علی داوودی و علی هاشمی داشتند خودشان را برای المپیک آماده می‌کردند. من همان جا به خودم قول دادم که در المپیک بعدی حضور داشته باشم و یکی از مدعیان فوق سنگین باشم. کم نگذارم و از جان دل برایش تلاش کنم. برنامه‌ام این است، پیش به سمت جلو با تمام قوا و یک مدال در المپیک بگیرم.

وی درباره رسیدن به رکورد‌های تالاخادزه بیان کرد: آن زمانی که بهداد سلیمی وزنه می‌زدند و بعد از آن علی داوودی و علیرضا یوسفی و دادرس من آرزو داشتم که بتوانم روزی با این نفرات تمرین و رقابت کنم. قطعا کار سختی برای من بود. تا همین دو – سه سال پیش آیت شریفی را کسی نمی‌شناخت و فقط بچه محل هایش او را می‌شناختند. شاید کمتر کسی فکرش را می‌کرد که روزی من بشوم رقیب نفراتی که نام بردم. خدا را شکر کم نیاوردم و توانستم پای خودم را محکم بگذارم. من نمی‌گویم از این نفرات بهتر هستم، اما می‌خواهم در سطح آن‌ها باشم تا کارد فنی بتواند در مسابقات پیش رو، روی من هم حساب کند. برای من باعث افتخار است که با علی و علیرضا تمرین و از تجربیات آن‌ها استفاده می‌کنم. به طور حتم اگر این دو عزیز نبودند کار من سخت می‌شد، چون باید خیلی چیز‌ها را تجربه می‌کردم. دوست دارم یک روزی طلای جهانی، آسیایی و المپیک را بگیرم. دوست دارم وزنه‌هایی بیشتر از تالاخادزه بزنم و یک روزی دوباره مدال طلای فوق سنگین را به ایران بیاورم. الان می‌گویند تالاخادزه غول گرجستان و جهان است، اما من می‌خواهم پادشاه وزنه‌برداری باشم.

شریفی در پایان خاطرنشان کرد: دوست دارم از یک سری‌ها تشکر کنم. از روز‌هایی که کسی کنارم نبود. اول خدا، دوم خدا و سوم خدا. من همه حرف‌هایم را با خدا می‌زنم. پدرم با اینکه کشاورز بود تمام زندگی‌اش را برای من گذاشت، تلاش کرد تا من برای اهدافم بجنگم. از مادرم که شبانه روز برای من زحمت کشیده ممنونم. از بهمن حبیب و کاوه سلیمانی هم تشکر می‌کنم. در روز‌هایی که هیچ کس مرا نمی‌شناخت، بهداد سلیمی و آیدین نصرتی روی من سرمایه‌گذاری کردند و علم‌شان را در اختیار من گذاشتند تا بتوانم اینجا باشم. از همسرم تشکر می‌کنم، وقتی نامزد کردیم فقط دو ماه پیش هم بودیم و بعد اردو‌های تیم ملی شروع شد. او سختی‌ها زیادی را تحمل کرده، بهترین روزهایش را از او گرفتم و ان‌شاءالله روزی برسد که بتوانم زحماتش را جبران کنم. از خدا می‌خواهم سایه این عزیزان همیشه بالای سرم باشد.

انتهای پیام/