علیرضا احمدی کارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با میزان در مورد روز پنجم ماه محرم گفت: روز پنجم محرم را با عنوان روز حبیب بن مظاهر و عبدالله بن حسن نوجوان کوچک امام مجتبی(ع) نامگذاری کردهاند. حبیب بن مظاهر یکی از مسنترین افراد کاوران کربلا محسوب میشد، وی یکی از برجستهترین قاریان قرآن کریم بود و در رکاب امام حسین (ع) با دشمنان مبارزه کرد و در نهایت به شهادت رسید.
وی ادامه داد: حبیب بن مظاهر از ابتدا به عنوان شجاع اهل بیت(ع) شناخته میشد. این شخصیت بزرگوار در شب عاشورا خود را بیشتر نشان داد. ایشان زمانی که متوجه شد که حضرت زینب(س) از وفاداری یاران و سپاه اطمینان ندارد، تمام افراد وفادار به امام حسین(ع) را جمع کرد و به طرف خیمههای بنیهاشم و حضرت زینب(س) رفت و در مقابل آن ایستاد. سپس به نمایندگی از جمع با صدای بلند گفت: «سلام و درود بر شما ای سروران ما! ای خاندان رسالت! این شمشیرهای جوانان و غلامان شماست که سوگند خوردهاند تیغ در غلاف نبرند مگر اینکه بر گردن دشمنان شما فرود بیایند. این هم نیزههای جوانان و غلامان شماست که قسم خوردهاند آن را در سینه دشمنان شما بنشانند.» همان موقع امام حسین(ع) از خیمه بیرون آمده و از حبیب و همه سپاهیان تشکر و برایشان دعای خیر کرد.
احمدی به رویکرد حبیب بن مظاهر در روز واقعه عاشورا اشاره و بیان کرد: قبل از حبیب، دوستش مسلم بن عوسجه به میدان رفت و بعد از مبارزه بر خاک افتاد. امام حسین(ع) و حبیب بن مظاهر بالای سر او رفتند و مسلم به حبیب وصیت کرد که: «با امام حسین(ع) باش و تا دم مرگ در رکاب او بجنگ تا به شهادت برسی» و او نیز همین کار را کرد. حبیب بن مظاهر تا انتها در مقابل دشمنان ایستاد و به قول خود در مقابل حضرت زینب(س) وفادار ماند. در نهایت و پس از اتمام واقعه کربلا عبیدالله برای سر بریده شده حبیب بن مظاهر صد درهم جایزه تعیین کرد و آن گاه سر را در شهر گرداندند.
وی ویژگیها و سبک زندگی حبیب بن مظاهر را مورد ارزیابی قرار داد و بیان کرد: حبیب بن مظاهر از جمله افراد ولایتمدار بود. وی در کنار امیرالمومنین(ع) در جنگها حضور داشت و از یاران امام حسن(ع) بود. در زمان امام حسین(ع) نیز به عنوان یاری وفادار و از خود گذشته در رکاب ایشان قرار گرفت. نکته قابل تامل دیگر علاقه وی به قرائت قرآن کریم بود و همین انس او با قرآن کریم سبب شده بود تا در کنار اهل بیت(ع) قرار گیرد.
این کارشناس علوم قرآنی به سخنان پیامبر اسلام(ص) در مورد حبیب بن مظاهر اشاره کرد و افزود: زمانی پیامبر اسلام(ص) همراه با یارانش از محلهای میگذشتند، در آنجا تعدادی کودک حضور داشتند که مشغول بازی بودند، خاتم النبیین(ص) یکی از این کودکان را که حبیب بود، در آغوش کشید و نوازش کرد. یاران پیامبر اسلام(ص) پرسیدند: «علت انتخاب این کودک و نوازش او چیست؟» حضرت محمد(ص) فرمودند: «این کودک از یاران صدیق اسلام است. او در کربلا و در دفاع از حسین به شهادت خواهد رسید.»
احمدی در مورد حبیب بن مظاهر اظهار کرد: حبیب بن مظاهر ارادت خود را نسبت به امام حسن(ع) با وجود خفقانی که معاویه به اجرا گذاشته بود، ادامه داد و در دورانی که تبلیغات امویان بر ضد آل علی(ع) گسترده میشد، حبیب از وفاداران خط امامت بود و در کوفه او را به خوبی میشناختند.
وی در ادامه به شهادت عبدالله(ع) بن حسن اشاره کرد و گفت: عبدالله بن حسن در شمار آخرین شهیدانی بودند که پیش از شهادت امام حسین(ع) در ظهر عاشورا به شهادت رسیدند. اگر چه یک نوجوان در زمان قیام عاشورا بودند. اما ارادت ایشان به امام حسین(ع) قابل توجه بود. حضرت عبدالله وقتی دید سیدالشهدا(ع) در گودال کربلا بر زمین افتاده است، برای دفاع از عمو به سوی میدان شتافتند و در دفاع از عموی مظلومشان جنگیدند و به شهادت رسیدند. دشمنان با شمشیر، دست او را که در آغوش عمویشان امام حسین(ع) بود، قطع کردند و در ادامه ایشان را به شهادت رساندند.
وی ولایتمداری را مورد تحلیل قرار داد و تاکید کرد: ولایتمدار بودن زمان مکان و یا سن ندارد، این درسی بزرگ بود که عبدالله بن حسن به همه ما داد؛ در هر شرایط باید ولایتمداری را در نظر داشته باشیم و از ولایت دفاع کنیم.
این کارشناس علوم قرآنی، به تربیت عبدالله بن حسن اشاره و اظهار کرد: اگرچه در زمان شهادت امام حسن(ع) عبدالله کودک بود، اما در زیر سایه عمو رشد کرده و تربیت شده بود، بدین ترتیب مرحله رشد و آموزش را در کنار عموی بزرگوار خود امام حسین(ع) مشق کرده و در واقعه عاشورا به خوبی درس پس داد. اگرچه او نیز تشنه بود اما در زمان واقعه تشنگی را فراموش کرد و به دنبال حقیقت حرکت کرد.
احمدی وظیفه نوجوان امروز را مورد بررسی قرار داد و خاطرنشان کرد: سعادت مسیری مشخص دارد. اگر جامعه امروز ما با چالشهایی روبهرو شده، به دلیل آن است که بسیاری از نکات تربیتی و در عین حال آموزشی از نوجوان امروز دریغ شده است. نگاه به هشت سال دفاع مقدس و شناسنامههایی که دستکاری میشد تا به سن قانونی اشاره کند و نوجوان سالهای ابتدایی انقلاب برای دفاع از خاک خود راهی جبهه شود، بیانگر این نکته است که برای تربیت جامعه آینده باید برنامهریزی کنیم.
انتهای پیام/