علیرضا رضوی کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگو با میزان درباره نام‌گذاری روز اول ماه محرم گفت: روز اول ماه محرم را با عنوان حضرت مسلم بن عقیل نامگذاری کرده‌اند. این کار توسط مداحان و ذاکرین اهل بیت انجام شده و بر اساس جایگاه شهدای کربلا، نزدیکی هر یک از آن‌ها به نقطه وحدت کربلا یعنی امام حسین(ع) و هماهنگی آن‌ها، شور و التهاب مراسم و روضه آنان با مرکز شورآفرین شب عاشورا صورت گرفته است.  

وی در مورد مسلم بن عقیل بیان کرد: مسلم بن عقیل پسر عموی امام حسین(ع) بود و سید الشهداء(ع) به ایشان لقب ثقه داده بودند که به معنای مورد وثوق و مورد اطمینان معنا می‌شود. ایشان نخستین شهید واقعه کربلا محسوب می‌شود.  

رضوی چگونگی شهادت حضرت مسلم بن عقیل(ع) را مورد تاکید قرار داد و اظهار کرد: اعلام آمادگی گستردۀ کوفیان و ارسال نامه‌های فراوان، به امام حسین(ع) از یک سو و فشار حاکم مدینه برای بیعت گرفتن برای یزید از سوی دیگر سبب شد تا امام حسین(ع)، حضرت مسلم بن عقیل را به کوفه بفرستد تا در یک ارزیابی، صحت و سقم آمادگی کوفیان برای حضور در کوفه را بسنجد. هنگامی‌که حضرت مسلم بن عقیل(ع) به کوفه رسید و مردم از ورود او آگاه شدند، در ابتدا ۱۲هزار نفر با او بیعت کردند. همین امر سبب شد تا او پیکی را به سوی امام حسین(ع) بفرستد و آمادگی آنان را اعلام کند. حضرت مسلم بن عقیل، سیدالشهدا(ع) را از دعوت کوفیان آگاه ساخت و از ایشان خواست تا به کوفه بیاید. 

وی ادامه داد: ورود مسلم(ع) به کوفه و بیعت گستردۀ مردم سبب شد تا عبیدالله بن زیاد از طرف یزید و به منظور کنترل اوضاع به نفع حاکم وقت حکومت کوفه را بر عهده او بگذارد. عبیدالله نیز برای اینکه مردم را از بیعت با امام حسین(ع) دور کند، فضای وحشت و ترس را بر کوفه حاکم کرد و در ادامه مسلم بن عقیل را دستگیر کرد و به شهادت رساند. 

این کارشناس علوم قرآنی به سیره شخصیتی حضرت مسلم اشاره و اظهار کرد: حضرت مسلم بن عقیل(ع) بر ولایت ثابت قدم بود و این مهم‌ترین رمز ماندگاری نام مسلم ابن عقیل(ع) در حادثه کربلا محسوب می‌شود. نخستین شهید واقعه کربلا در کنار اهل بیت(ع) و پیامبر اسلام(ص) تربیت و بزرگ شده و معنای ایثار و گذشت را از همان دوران آموخت. این مرد بزرگ در جنگ‌های بسیاری همراه امام علی(ع) حضور داشت و جوانمردی خویش را در عرصه سنگر و جهاد نشان داده بود. 

وی انتخاب را یکی از سخت‌ترین مسیرهای زندگی انسان دانست و افزود: حضرت مسلم بن عقیل(ع) مسیر حقیقت و ولایت را انتخاب کرد، ایشان با شناخت درست از اسلام و رویکرد ائمه معصومین(ع) راه درست را برگزید، اما کوفیان در یک چرخش معنادار، نشان دادند که بصیرت حقیقی و لازم نسبت به پیامبر اسلام(ص) و دین مبین را نداشتند. آنان بیعت خود با نوه خاتم النبیین(ص) شکستند و به سرعت مسلم را با سربازان عبیدالله تنها گذاشتند، البته شهادت هانی و خدعه عبیدالله نقشی اساسی در شهادت حضرت مسلم بن عقیل(ع) داشت. 

رضوی در مورد شهادت حضرت مسلم بن عقیل(ع) بیان کرد: عبیداللّه با شنیدن خبر مخفی شدن مسلم، به فرمانده خود محمد بن اشعث دستور داد به همراه 70 نفر حضرت مسلم بن عقیل را دستگیر کنند که مسلم در درگیری با سربازان عبیداللّه، نزدیک ۴۵ نفر از آنان را از پای درآورد ولی به دلیل زخم و جراحت، تن به امان داد و بعد مسلم را به بام دارالاماره ببرند و گردنش را زدند و پیکرش را بر زمین انداختند. 

وی رویکرد حضرت مسلم(ع) را مورد بررسی قرار داد و خاطرنشان کرد: حضرت مسلم تا آخرین لحظه به مولای خود امام حسین(ع) وفادار بود و در ماجرای نهضت عاشورا فرزندان وی یاری‌کننده امام حسین(ع) شده و در این زمینه از خودگذشتگی فوق‌العاده‌ای به خرج دادند. در کتاب بحارالنوار جلد ۴۵ صفحه ۳۴ بیان شده است، فرزندان حضرت مسلم بعد از شهادت پدرشان همچنان یاور سیدالشهدا(ع) شدند و مورد تمجید و تحسین امام حسین(ع) قرار گرفتند. حضرت در برابر ایستادگی و ایثار آن‌ها فرمود: «خاندان عقیل! شکیبایی پیشه کنید که جایگاه شما بهشت است، خدایا کشندگان آل عقیل را نابود کن.» همچنین امام سجاد (ع) به خاندان عقیل علاقه خاصی ابراز می‌کردند و آنان را حتی بر خاندان جعفر طیار مقدم می‌دانستند، وقتی علتش را پرسیدند، ایشان فرمودند: «هر گاه به یاد ایثار آنان در راه ابی عبدالله(ع) می‌افتم دلم بر آنان می‌سوزد.» 

 انتهای پیام/