محمدرضا دامغانی در گفتوگو با میزان، درباره قهرمانی تیم ملی والیبال جوانان ایران در رقابتهای قهرمانی جهان در بحرین، اظهار داشت: این قهرمانی ارزشمند را به مومنیمقدم، اعضای کادرفنی، بازیکنان و اهالی والیبال تبریک میگویم. جوانان کشورمان کار بسیار ارزشمندی انجام دادند و توانستند برای دومین بار قهرمان جهان شوند، اما این قهرمانی رنگ و بوی دیگری داشت، چرا که با کسب ۸ برد متوالی مقابل رقبای آسیایی، اروپایی و آمریکای جنوبی و بدون شکست، قدرتمان را به جهان دیکته کردیم.
وی ادامه داد: مایه مباهات است که هر ۳ مدال تیم ملی والیبال جوانان در رقابتهای جهانی با هدایت کادرفنی ایرانی کسب شده و امیدواریم این قهرمانیها تداوم داشته باشد. بعد از سال ۲۰۰۷ که تیم جوانان در مراکش به مدال برنز جهان دست یافت تا سال ۲۰۱۹ که با سرمربیگری بهروز عطایی بر سکوی قهرمانی ایستادیم، در چند دوره حتی به جمع چهار تیم هم نمیرسیدیم، اما جای خوشحالی دارد که در سه دوره اخیر دو بار قهرمان جهان میشویم.
*ارتباطمان با کشورهای صاحب سبک والیبال در حوزه آموزش کم است
دامغانی در واکنش به برخی اظهارات در مورد پایین بودن سطح کیفی رقبا، گفت: قطعا تیمهای رقیب همگی با برنامه گام به مسابقات جهانی گذاشته بودند و نباید قهرمانی بدون باخت جوانان کشورمان را به ضعف فنی تیمهای تا دندان مسلح اروپایی و آمریکایی ربط داد. همین تیم ایتالیا در ۲ فینال ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ و با وجود حضور چهره سرشناسی مانند ولاسکو که شناخت خوبی از سبک والیبال ایران داشت، مغلوب ایران شده. این قهرمانی ماحصل دو سال تمرین و برنامهریزی منظم بوده است.
کارشناس والیبال در پاسخ به اینکه چرا قهرمانیها در مسابقات جهانی در ردههای سنی در رده بزرگسالان ادامهدار نیست؟ خاطرنشان کرد: سابقه قهرمانی والیبال ایران در ردههای سنی مسابقات آسیایی و جهانی را در ۲۰ سال گذشته و از زمان حضور یزدانیخرم داشتیم، اما اینکه چرا این قهرمانیها در رده سنی بزرگسالان ادامهدار نیست، به چند عامل بستگی دارد. برای نمونه بخش عمدهای از بازیکنان فعلی تیم ملی ایتالیا که همین اواخر ۳ بر صفر در لیگ ملتها شکستمان داد، همان بازیکنانی بودند که در رقابتهای جوانان جهان در سال ۲۰۱۹ مغلوب تیم ایران در فینال شده بودند. از سوی دیگر به نظرم مربیان داخلی از دانش روز والیبال جهان عقب هستند و دلیل آن هم به این برمیگردد که ارتباطمان با تیمهای اروپایی و صاحب سبک در والیبال به ویژه در حوزه آموزش و یادگیری کم است.
*سطح کیفی لیگ برتر کمک چندانی به رشد فنی بازیکنان نمیکند
دامغانی با اشاره به سطح کیفی پایین لیگ برتر، تصریح کرد: مورد مهم دیگر سطح کیفی لیگ برتر ایران است که به رشد فنی بازیکنان کمک چندانی نمیکند و به عبارتی بازیکنان ملیپوش با بازی در لیگ داخلی به سطح کیفی لازم برای مصاف با بازیکنان سرشناسی که در بهترین لیگهای دنیا توپ میزنند، نخواهند رسید. در نظر بگیرید که یک بازیکن شاغل در سریآ در طول سال بیش از ۱۰۰ بازی تحت فشار و سطح بالا انجام میدهد، اما در لیگ برتر ایران نهایتا ۵-۶ بازی سخت و فشرده داریم که به هیچ عنوان از نظر کیفی قابل قیاس با لیگهای مطرح جهان نیست.
*همه مربیان خارجی تیم ملی آوردهای برای والیبالمان داشتند
وی با اشاره به تاثیر حضور مربیان سرشناس خارجی در والیبال ایران، تاکید کرد: ایرانیها افراد باهوشی هستند و قطعا مربیان ایرانی هم از این قاعده مستثنی نیستند، اما نکته مهم در سطح دانش فنی مربیان است. با وجود حرف و حدیثهایی که در خصوص حضور برخی مربیان خارجی در تیم ملی بزرگسالان، به نظرم همه این مربیان خارجی از پارک کیوون گرفته تا ولاسکو و کولاکوویچ هر کدام آوردهای برای والیبال کشورمان داشتند. گل سرسبد این مربیان خارجی هم ولاسکو بود که انقلابی در بحث روحی - روانی بازیکنان و سبک تمرینات ایجاد کرد. اگر سری به تمرینات باشگاههای مختلف بزنید خواهید دید که ۷۰ درصد تمرینات برگرفته از نوع تمرینات ولاسکو و سیچلو است. قصد جسارت به همکارانم را ندارم، اما فوت کوزهگری در همان ۳۰ درصد باقیمانده است که بین مربیان بزرگ و سطح پایین اختلاف ایجاد میکند.
*وزن فنی مربیان تیم ملی باید از بازیکنان داخل زمین بیشتر باشد
دامغانی در پایان گفت: در کنار اینکه باید تمرینات به روز باشد، موضوع مهم دیگر برای مربیان بحث مدیریتی است که باید یک سرمربی کاریزمای لازم برای کنترل بازیکنان در رده بزرگسالان را داشته باشد. برای اینکه سرمربی ایرانی در تیم ملی بزرگسالان موفق باشد باید وزن فنی دستیاران و اعضای کادرش سنگینتر از بازیکنان داخل زمین باشد.
انتهای پیام/