گروه فرهنگی - به بیابانکی که زنگ زدیم گفت: تعادل روحی برای صحبت ندارد، حال امید مهدی نژاد هم خوب نبود، عباس حسین نژاد هم پیاممان را در یکی از شبکه‌های اجتماعی بی پاسخ گذاشت. تا مطمئن‌تر شویم که حال طنزپردازان از شنیدن خبر درگذشت خوب نیست.

چشم امید طنز به رحمت خدا در سن ۵۰ سالگی از دنیا رفت تا دوباره عبید زاکانی دیگری به تعبیر استاد گرمارودی رخت بر بندد. بزرگش نمی‌کنیم چشم امید طنزنویسان به زرویی نصر آباد بود درست مثل گل آقا در تابستان ۱۳۷۱ که در پاسخ به سوال مصاحبه کننده روزنامه ابرار به این سوال که «چشم امیدتان در طنز نویسی امروز به کیست؟» می‌گوید: «قلمی که عبید و دهخدا در دست داشتند، الان بی صاحب نیست. طنز دارد جان می‌گیرد. یکی از مشهورترین طنزنویسان امروز ما ـ. ملانصرالدین ـ. (ابوالفضل زرویی نصر آباد) فقط ۲۳ سال دارد! چراغ‌ها دارند روشن می‌شوند. شهر چراغانی خواهد شد»

زرویی نصر آباد رفت مثل خیلی از آدم‌هایی که یک روز می‌آیند ومی روند با این تفاوت که نامش به عنوان عبید زاکانی ثانی تا همیشه در دهان‌ها خواهد چرخید و کتاب «ماه به روایت آه» برایش باقی الصالحاتی خواهد بود که روضه‌های مکتوبش به روح بلند  او تا ابد الدهر برسد.