خبرگزاری میزان - بمباران شیمیایی شهر مرزی سردشت فجیعترین و وحشتناکترین تهاجم شیمیایی بود که آثار و پیآمدهای منفی زیادی به بار آورد. جمهوری اسلامی ایران، این تهاجم را غیر انسانی اعلام کرد و شهر سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان بعد از بمباران هستهای هیروشیما نامید.
بمباران شیمیایی سردشت جنایت جنگی بزرگی است که توسط نیروهای هوایی عراق در هفتم تیر ماه سال ۱۳۶۶ با استفاده از بمبهای شیمیایی در چهار نقطهٔ پرازدحام شهر سردشت کشورمان انجام شد. در این حمله ۱۱۰ نفر از ساکنان غیرنظامی و بیگناه کشته شدند و بیش از هزارها تن نیز در معرض گازهای سمی قرار گرفتند و مسموم شدند.
رهبر معظم انقلاب ۱۰ تیرماه ۱۳۹۴ در دیدار با شاعران گفتند: «سردشت را در سال ۶۶ بمباران کردند -مال همین روزها است دیگر- شوخی است؟ یک شهر را بمباران شیمیایی بکنند، هزاران نفر را در یک شهر -بچّه، بزرگ، پیر، جوان، زن، مرد- نابود کنند و دنیا سکوت کند! دنیایی که گاهی افتادن یک گربه در چاه برایش میشود بهعنوان یک مسئلهای که در خبرگزاریها و در روزنامهها و در تلویزیونها منعکس میشود که بله یک گربهای یا یک مثلاً روباهی در چاه افتاده بود، فلان دستگاه، فلان دستگاه، فلان دستگاه جمع شدند که این را زنده بیاورند بیرون، یا یک حیوان آبی به ساحل افتاده دارد جان میدهد، این را یکجوری برگردانند به آب، برای این چیزها دنیا آن جنجالها را به راه میاندازد، آنوقت برای کشتار شیمیایی یک شهر این دنیا ساکت میمانَد! دنیا که میگویم منظورم ملّتها نیستند، ملّتها وسیلهای ندارند، ابزاری ندارند، منظورم قدرتهای مسلّط بر دستگاههای تبلیغاتی دنیایند، فارسیاش میشود آمریکا، انگلیس، نیروهای غربی مسلّط، نیروی صهیونیستی. اینها هستند که بر فضای تبلیغاتی دنیا مسلّطند، نمیگذارند آب از آب [تکان بخورد]. خب، دنیا این است، در مقابل این دنیا باید چهکار کرد؟ یک انسان باشرف در مقابل یکچنین جبههگیریای، در مقابل یکچنین وقاحتی، در مقابل یکچنین خباثتی چه میکند، با قطع نظر از انگیزه دینی و وظیفه ایمانی؛ شرف انسان، وجدان انسان، انسانیّت انسان چه حکم میکند؟ اینها همه بارهایی است بر دوش».
پس از گذشت سالهای زیادی از وقوع این جنایت هنوز هم برخی از مردم شریف شهرستان سردشت با آثار و پیامدهای این بمباران دست به گریبان هستند و در رنج و درد به سر میبرند. علی رغم ارتکاب این جنایت هولناک، مجامع جهانی هیچ اقدامی در جلوگیری از ادامه تجاوز به عمل نیاوردند، حتی صدام و همدستانش را هم ملامت نکردند و همچون گذشته بیاعتنا از کنار این حادثه گذشتند.
در همین رابطه جلیل رحیمی جهانآبادی در گفتوگو با میزان، با اشاره به سالروز بمباران شیمیایی سردشت در سال ۱۳۶۶ بیان کرد: ماجرای سردشت یکی از اسناد مهم بینالمللی برای اثبات سیاستهای متناقض و دوگانه غربیها به شمار میآید.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی گفت: علی رغم اینکه غربیها قربانی اقدامات هیتلر شدند و خاطرات تلخی از جنگ جهانی دوم دارند اما بعد از جنگ جهانی دوم در گسترش انواع سلاحهای شیمیایی و اتمی و فروش آن به کشورها نقش اساسی داشتند و منافع خود را بر منافع ملتهای جهان برتر دانستند.
وی ضمن اشاره به اینکه بسیاری از حوادث، کشتارهای دسته جمعی و نقض آشکار حقوق بشر توسط غربیها انجام شده است ادامه داد: غرب به خوبی میداند در این جنایات تا چه میزان دخیل بوده است.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بیان کرد: سردشت به خوبی نشان میدهد آنچه کشورهای غربی در باب حقوق بشر عنوان میکنند بیشتر وسیله تبلیغاتی در دستگاه سیاست خارجی آنهاست؛ در غیر این صورت نباید کشوری همچون عراق در زمان صدام حسین به سلاح شیمیایی تجهیز میشد و به مردم بی پناه حمله میکرد.
رحیمی جهانآبادی اظهار کرد: ماجرای حلبچه، بمباران شیمیایی سردشت و شیمیایی شدن سربازان کشورمان در جنگ تحمیلی بهترین سند برای نداشتن صداقت غرب در باب حقوق بشر بوده و بیانگر آن است این کشورها تا چه اندازه نگاه ابزاری به این پدیده مهم و اساسی دارند.
وی با اشاره به اینکه امروز جهان بر پایه افکار عمومی اداره میشود تأکید کرد: ابزار افکار عمومی بر بسیاری از سیاستمداران دنیا اثرگذار است. اما متاسفانه در عرصه فرهنگی و تبلیغاتی در حوزه بینالملل دارای ضعف هستیم و بسیاری از مظلومیتهای ملت شریف ایران را نتوانستهایم به گوش جهانیان برسانیم.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در پایان گفت: لازم است برای پیگیری این جنایات اقدامات حقوقی و رسانهای قوی داشته باشیم تا جهانیان با نقض آشکار حقوق بشر توسط کشورهای غربی و امریکا بیشتر آشنا شوند و مطالبهگری جدی و کارآمدی داشته باشیم.
انتهای پیام/