به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، کتاب «سنت تصحیح متن در ایران» نوشته مجتبی مجرد موضعی انتقادی نسبت به تصحیح متن دارد و اگرچه موضوع اصلی آن اثبات روشهای تصحیح متن در تمدن اسلامی است، اما لزوما از تمام این روشها هم دفاع نمیکند، بلکه بیشتر نگاهی انتقادی به این امر دارد.
این کتاب به تلاشهایی که مصححان ایرانی در زمینه تصحیح متن انجام دادهاند، پرداخته است و به نوعی بازتابدهنده خط فکری، جهتگیری تاریخی و اندیشه پدیدآوردگان اثر است.
مجتبی مجرد نویسنده کتاب «سنت تصحیح متن در ایران» در معرفی هرچه بیشتر این اثر گفت: این کتاب وجود دانشی به نام تصحیح متن را در میان مسلمانان و ایرانیان بررسی میکند.
وی بیان کرد: ما دانشی به نام تصحیح متن داریم که دو قرنی است در اروپا مورد بررسی جدی قرار گرفته است به طوریکه اروپاییان را بر این داشته که این دانش در اروپا زاده شده است. بر همین اساس من با نگارش کتابی با عنوان «سنت تصحیح متن در ایران» به این موضوع پرداختهام که آیا دانش تصحیح متن در بین مسلمانان یا ایرانیان هم وجود داشته است یا نه.
این نویسنده اظهار کرد: این تمدن هزار و ۱۰۰ سال سابقه داشته است اگرچه از لحاظ ساختاری با آنچه که امروز متداول است تفاوتهایی دارد.
وی تاکید کرد: آنچه امروز در ایران و مسلمانان مرسوم است تصحیح متن اروپایی و روشهای سنتی است که در کتاب «سنت تصحیح متن در ایران» نیز به آن اشاره شده است.
مجرد که برای نگارش این کتاب بیش از ۵ سال تحقیق کرده است درباره طولانی شدن بازه زمانی تحقیق تا نوشتن کتابش، بیان کرد: جمعآوری و نگارش جمعا ۶ سال به طول انجامید و یکی از علتهای آن هم این بود که بسیاری از منابع، نسخههای خطی کشورهای مختلف بود. در حقیقت اسنادی که برای اثبات این موضوع به آنها مراجعه کردم نسخههای خطی و قدیمی بودند که در کشورهای مختلف وجود داشت و همین امر هم روند پژوهش و جمعآوری اطلاعات را کند میکرد. در بخشی از این کتاب آمده است:
پرداختن به تاریخ تطور سنت تصحیح متن در ایران پس از اسلام تلاشی است برای ارائه تصویری روشن و دقیق از آنچه در میان ایرانیان مسلمان تصحیح نامیده میشده است. شناخت روشها و بنیانهای نظری تصحیح متن پیشینیان گامی ضروری برای شناخت بخشهایی از تاریخ و فرهنگ ایرانی-اسلامی است که تاکنون ناشناخته مانده است. حداقل نتایجی که از این بررسی تاریخی به دست میآید عبارت است از: شناخت روشهای برخورد پیشینیان با متون و به ویژه متون تاریخی و ایدئولوژیک، اندیشه مسلط بر کار مصححان ایرانی مسلمان و کارکردهای گوناگون تصحیح در فرهنگ گذشته این سرزمین.