خبرگزاری میزان – کانادا را میتوان به درستی یکی از بزرگترین مدعیان دروغین حقوق بشری دانست؛ مهمترین شاهد این مدعا، نقض گسترده، مستمر و بی پیامد حقوق بشر بومیان این کشور است که قرنهاست، ادامه دارد.
در واقع، کانادا کشوری است که جنایت علیه ساکنان اصلی و دیرین آن موضوعی روزمره و از دایره موضوعهای نیازمند رسیدگی خارج شده است؛ آن هم در شرایطی که وضعیت بومیان کانادایی روز به روز وخیمتر میشود.
دیده بان حقوق بشر در جدیدترین ماه ژانویه خود، از کانادا به دلیل نقض حقوق بومیان انتقاد کرد.
روز ۲۱ ژوئن در کانادا، روز ملی بومیان است؛ به همین مناسبت در زیر به بخشی از مهمترین موارد نقض حقوق بومیان در کانادا اشاره شده است:
مدارس شبانه روزی ویژه کودکان بومی و میراث شوم آن
حدود ۱۵۰ هزار کودک بومی از دهه ۱۸۳۰ تا دهه ۱۹۹۰ به اجبار از خانوادههای خود جدا و به دهها مدرسه شبانه روزی کودکان بومی منتقل شدند؛ بین ۴ تا ۱۰ هزار کودک بومی هرگز از مدارس بدنام مذکور به خانه بازنگشتند و قربانی بیماریهای همه گیر، آزارهای جنسی و جسمی، گرسنگی و ... در مدارس تحت کنترل دولت و کلیساهای کاتولیک کانادا شدند.
این پایان داستان این مدارس نبود؛ آسیبهای میان نسلی تحصیل و زندگی در چنین مدارسی همچنان ادامه دارد و شمار قابل توجهی از آن کودکان اکنون با پیامدهایی مانند افسردگی، بیماریهای مختلف و اعتیاد دست و پنجه نرم میکنند.
تلاش برای کشف گروهای بی نشان در محوطه این مدارس نیز در حالی در سالهای اخیر آغاز و منجر به کشف بیش از ۲ هزار و ۴۰۰ گور شده که تلاشها برای جستوجوها با توجه به زمان امحای سوابق این مدارس در سال ۲۰۲۷ با موانع متعددی که مهمترین آنها انکار گورهای بی نشان است، با چالشهایی مواجه است.
نرخ بالای قتل و ناپدید شدن زنان و دختران بومی
برآوردها نشان میدهد که حدود ۴ هزار زن و دختر بومی و ۶۰۰ مرد و پسر بومی در سالهای ۱۹۵۶ تا ۲۰۱۶ مفقود شده یا به قتل رسیده اند؛ زنان و دختران بومی ۴۰۰ برابر بیشتر از دیگر کاناداییها با احتمال ناپدید شدن مواجه هستند.
نکته مهم این ماجرا، بی توجهی پلیس به این موضوع است.
سهم نامتناسب از جمعیت زندانها
بومیان کانادایی نسبت به سهم خود از جمعیت عمومی این کشور سهم بالایی از جمعیت زندانها را به خود اختصاص داده اند؛ زنان بومی تقریبا نیمی از جمعیت زنان زندانی این کشور را تشکیل میدهند.
بومیان همچنین سهم نامتناسبی از نرخ مرگ و میر در زندانهای این کشور دارند.
عدم دسترسی به آب آشامیدنی
بومیان کانادایی در میانه وعدههای مستمر دولتهای کانادا همچنان دسترسی محدودی به آب آشامیدنی دارند و با چالش جدی در تامین آب آشامیدنی مواجه هستند.
نژادپرستی پلیس کانادا
گزارشهای متعددی از برخوردها و سوءرفتارهای پلیس کانادا با بومیان در این کشور منتشر شده است؛ این رویه در مواردی متعددی مرگبار شده است.
نژادپرستی سیستماتیک در پلیس کانادا بومیان را هدف قرار میدهد و آنان را با نرخی نامتناسب قربانی خشونت پلیس میکند.
ناامنی غذایی
بومیان کانادایی که همچنان منتظر تحقق وعده تامین آب آشامیدنی هستند، با نرخ بالاتری د با جمعیت عمومی این کشور از ناامنی غذایی رنج میبرند.
تبعیض و نابرابری
تبعیض و نابرابری علیه بومیان در کانادا موضوعی تاریخیست و اکنون به بخش روزمره زندگی آنان تبدیل شده است؛ زنان بومی اصلیترین قربانیان تبعیض علیه بومیان در کانادا هستند.
تبعیض و نابرابری علیه بومیان در کانادا در سطوح مختلف در حوزه های تحصیل، مسکن، کار، آموزش و بهداشت مشاهده میشود.
عقیم سازی اجباری زنان بومی
زنان بومی در کانادا قربانی جنایت عقیم سازی اجباری میشوند؛ اخیرا گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حقوق بومیان درباره عقیم سازی زنان بومی در کانادا ابراز نگرانی کرد.
سهم نامتناسب کودکان بومی در سیستم رفاه اجتماعی
دولت کانادا در تداوم چارچوب سیاست استعماری جداسازی و انتقال کودکان بومی به مدارس شبانه روزی، کودکان بومی را با نرخ نامتناسبی از خانوادهها جدا کرده و وارد سیستم رفاه اجتماعی میکند؛ این سیستم به دلایل مختلفی مورد انتقاد قرار دارد.
مخاطرات زیست محیطی
بومیان کانادایی از مخاطرات زیست محیطی گستردهای رنج میبرند که پیامدهای متعددی برای زندگی و سلامت جسمی آنان در پی داشته است.
اخیرا یک بررسی نشان داد که میزان مواد شیمیایی همیشگی در خون کودکان و نوجوانان بومی در سطح بالایی قرار دارد.
در عین حال، جوامع بومی کانادا میگویند که صنعت نفت این کشور قصد جان آنها را کرده و آنان را در معرض مخاطرات مرگباری قرار داده است؛ کارشناسان تاکید دارند که صنعت نفت کانادا به عاملی مرگبار برای جوامع بومی کانادا تبدیل شده است.
انتهای پیام/