خبرگزاری میزان - در هر نشست سران ناتو، سران اروپایی این پیمان نظامی یک پیام عمومی واضح از واشنگتن دریافت میکنند؛ هزینههای دفاعی خود را افزایش دهید.
به طور خصوصی، پیام دیگری وجود دارد که به همان اندازه واضح است؛ مطمئن شوید که مقدار زیادی از این هزینههای اضافی صرف خرید تسلیحات آمریکا میشود.
مقامهای اروپایی تلاش میکنند که در مقابل این خواسته آمریکا مقاومت کنند.
«امانوئل مکرون»، رئیس جمهور فرانسه، ماه گذشته در کنفرانس GLOBSEC در «براتیسلاوا»، پایتخت اسلوواکی، گفت: ما باید یک پایگاه فناوری و صنعتی دفاعی واقعی اروپایی در همه کشورهای ذینفع ایجاد و تجهیزات کاملاً مستقل را در سطح اروپا مستقر کنیم.
دههها بیاعتنایی از سوی واشنگتن نتیجه داده است. اگرچه بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا هنوز به هدف ناتو مبنی بر صرف ۲ درصد تولید ناخالص داخلی برای مصارف نظامی نرسیدهاند، این اتحاد شاهد ۸ سال افزایش مستمر هزینهها بوده است.
در سال ۲۰۲۲، هزینههای نظامی کشورهای اروپایی با ۱۳ درصد افزایش به ۳۴۵ میلیارد دلار رسید که تقریبا یک سوم بیشتر از یک دهه پیش است. دلیل این افزایش بیشتر واکنشی به جنگ اوکراین بوده است.
آمریکا میخواهد اطمینان حاصل کند که کشورهای اروپایی، که در حال حاضر حدود نیمی از هزینه دفاعی خود را برای خرید تجهیزات آمریکایی صرف میکنند، تغییر اساسی برای خرج کردن بیشتر این پول در داخل انجام ندهند.
برخی از سران اروپایی امیدوارند که دقیقاً همین اتفاق بیفتد، اما این یک سوال است که آیا صنعت دفاعی قاره اروپا میتواند چنین اتفاقی را رقم بزند یا خیر.
«ماکس برگمان»، مدیر برنامه اروپا، روسیه، اوراسیا در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی مستقر در واشنگتن، گفت: به طور سنتی، ظن تغییر در توانایی دفاعی اروپا وجود دارد که قدمت آن به بیش از ۲۵ سال قبل بازمیگردد.
تامین تجهیزات نظامی از داخل اروپا
تنشهای کنونی در بروکسل بر سر این است که آیا سیاست دفاعی جدید در سراسر اتحادیه اروپا باید به شرکتهای اتحادیه اروپا محدود شود؛ موضعی که از سوی «مکرون» و «تیری برتون»، کمیسر بازار داخلی فرانسوی هدایت میشود.
این موضوع ظن دولتها را درباره حمایتگرایی اروپایی در مورد اجازه دادن به شرکتهای آمریکایی برای رقابت برای قراردادهای اتحادیه اروپا تأیید میکند.
«برتون»، اخیرا گفت: برنامه ما این است که مستقیماً با پول اتحادیه اروپا از تلاش برای تقویت صنعت دفاعی خود و اوکراین و امنیت خود حمایت کنیم.
اما یک واقعیت ناراحت کننده برای حامیان استقلال استراتژیک اروپا وجود دارد؛ وقتی صحبت از تسلیحات به میان میآید، اروپا همچنان به آمریکا وابسته است.
در حالی که شرکتهای اروپایی تخصص عمیقی در ساخت تجهیزات نظامی، از جنگنده «رافال» فرانسه گرفته تا تانک «لئوپارد» آلمان و سیستم دفاع هوایی Piorun قابل حمل توسط انسان ساخت لهستان، دارند مقیاس صنعت تسلیحات آمریکا و همچنین نوآوریهای تکنولوژیکی آن، صنایع نظامی واشنگتن را برای خریداران تسلیحات اروپایی جذاب میکند.
متداولترین کالای پرفروش، جنگنده اف-۳۵ مشترک «لاکهید مارتین» است که هزینه بسیار بالایی دارد. همچنین افزایش فوری تقاضا برای اقلامی مانند موشکهای دوش پرتاب و گلولههای توپخانه وجود دارد.
گزارش موسسه تحقیقات صلح بینالمللی استکهلم(SIPRI)، میگوید که به دنبال جنگ اوکراین، کشورهای اروپایی میخواهند تسلیحات بیشتری و سریعتر وارد کنند.
تامین تجهیزات نظامی از خارج از اروپا
به گزارش «پولیتیکو»، جنگ در اوکراین بر تسلط صنایع نظامی آمریکا بر اروپا تاکید کرده است.
تعداد زیادی از کشورهای اروپایی در حال خرید موشکهای ضد تانک Javelin هستند که توسط شرکتهای «ریثون» و «لاکهید مارتین» آمریکا تولید میشوند؛ لهستان در سال جاری قراردادی به ارزش ۱.۴ میلیارد دلار برای خرید ۱۱۶ تانک M۱A۱ آبرامز و همچنین قرارداد ۱۰ میلیارد دلاری دیگر برای خرید سامانههای موشکی توپخانه با تحرک بالا تولید شده از سوی «لاکهید مارتین» امضا کرد؛ اسلواکی در حال خرید جنگندههای F-۱۶ است، در حالی که رومانی در حال مذاکره برای خرید F-۳۵ است.
این معاملات باعث ایجاد ترس در اروپا در مورد اینکه آیا آنها میتوانند خود را از تامین کنندگان نظامی آمریکایی جدا کنند، افزایش داده است.
در یک مثال، فرانسه و آلمان نگران اسپانیا هستند، زیرا این کشور در حال تجهیز به جنگندههای F-۳۵ است و در عین حال شریک توسعه جنگنده جت سیستم هوایی مبارزات آینده اروپا است.
اما نیاز به انبار کردن انبارهای تسلیحات و ادامه حمل و نقل تجهیزات به اوکراین برای اروپاییها ضروری است و پس از دههها انقباض، صنعت دفاعی این قاره زمان سختی را پشت سر میگذارد.
یک مقام ارشد وزارت دفاع آمریکا با اشاره به افزایش هزینههای ناشی از جنگ اوکراین، گفت: متحدان و شرکای اروپایی ما هرگز چنین چیزی را تجربه نکردهاند. آنها هنوز بخشهای تولید تجهیزات نظامی مورد نیاز را ندارند.
آمریکا تعداد ترتیبات تامین امنیت دوجانبه خود را از زمان آغاز جنگ اوکراین با شرکای خارجی خود گسترش داده و از اکتبر توافقنامههای جدیدی را با لتونی، دانمارک، ژاپن و رژیم صهیونیستی امضا کرده است.
دولت بایدن همچنین در اواخر آوریل یک توافق اداری با اتحادیه اروپا برای ایجاد گروههای کاری درباره مسائل زنجیره تامین امضا کرد.
در کوتاه مدت، مسائل مربوط به ظرفیت و اراده سیاسی به این معنی است که تغییر لفاظی درباره هزینههای نظامی اتحادیه اروپا بعید است که به سیاست صنعتی نظامی آمریکا ضربه بزرگی وارد کند.
انتهای پیام/