خبرگزاری میزان – هفته گذشته در پی غرق شدن یک قایق حامل پناهجویان در سواحل یونان صد‌ها مهاجر جان خود را از دست داده‌اند و بسیاری همچنان ناپدید هستند.

برآورد می‌شود که ۷۵۰ پناهجو در روز ۱۰ ژوئن در یک قایق ماهیگیری در «طبرق» در لیبی سوار شدند و برای روز‌ها بدون غذا یا آب کافی در دریا حرکت کردند.

تاکنون تنها ده‌ها جسد از این پناهجویان پیدا شده است؛ بیشتر کشته شدگان احتمالا هنوز در یکی از عمیق‌ترین بخش‌های مدیترانه به دام افتاده‌اند. تنها حدود ۱۰۰ نفر نجات یافتند و جست‌وجو برای نجات افراد متوقف شد.

دولت یونان شریک فاجعه

دولت یونان در این فاجعه شریک است و از سازماندهی عملیات نجات تا زمانی که خیلی دیر نشده باشد، خودداری می‌کند؛ با وجود نظارت بر این قایق به مدت ۱۴ ساعت و دریافت گزارش‌هایی از مسافران در وضعیت اضطراری، اما گارد مرزی یونان برای نجات این افراد کاری انجام نداد.

پس از اینکه گارد ساحلی یونان، ادعا کرد که با کشتی ارتباطی نداشته است اکنون اعتراف می‌کند که آن‌ها یک خط پهلوگیری ایجاد کرده‌اند، اما اصرار دارند که هیچ تلاشی برای کشیدن قایق انجام نشده است.  

تظاهرات در یونان

تظاهرات گسترده در یونان، مقامات مسئول سیاست مهاجرتی این کشور را به عنوان «قاتل» محکوم کردند و در مقابل پلیس با گاز اشک‌آور آن‌ها را هدف قرار داد.

این امر می‌تواند به تمام قدرت‌های اروپایی تعمیم داشته باشد؛ میلیارد‌ها دلار را به یک دستگاه ضد مهاجرتی اختصاص داده‌اند و این دستگاه به گونه‌ای طراحی شده که مطمئن شود تا حد امکان بیشتر پناهجویان یا سفر را رها می‌کنند یا در جستجوی مقصد می‌میرند؛ «فرانتکس»، آژانس مرزی اتحادیه اروپا، بودجه سالانه خود را از ۵۳۵ میلیون یورو در سال ۲۰۲۱ به ۷۵۴ میلیون یورو در سال ۲۰۲۲ افزایش داد.

حمیات از کشورها برای سرکوب پناهجویان

میلیارد‌ها دلار دیگر به کشور‌هایی مانند لیبی و تونس داده شده، که آن‌ها بیش از ۶۰ هزار مهاجر را که در سال ۲۰۲۲ تلاش می‌کردند به اروپا بروند، رهگیری کردند و طبق گزارش‌ها در ماه مارس امسال برای متوقف کردن کشتی‌های نجات به سمت آنها تیراندازی کردند.

مرگ ۲۱ هزار پناهجو از سال ۲۰۱۴ 

دستکم ۲۱ هزار نفر در دریای مدیترانه به دلیل تحمیل تبلیغاتی مانند «قلعه اروپا»، از سال ۲۰۱۴ غرق شده‌اند. تعداد بی‎شماری از پناهجویان در اردوگاه‌های بازداشت در سراسر آفریقای شمالی در وضعیتی فاجعه‌‎بار قرار گرفته‌اند؛ جایی که سازمان ملل شواهدی از جنایات علیه بشریت پیدا کرده است.

پناهجویان دو بار قربانی می‌شوند؛ قدرت‌های امپریالیستی که با آن‌ها مانند «حیوانات» رفتار می‌کنند، مسئول این مرگ و میر هستند.

کودکان قربانیان اصلی

کسانی که به مرز‌های اروپا می‌رسند تنها نوک کوه یخی از رنج هستند.

بر اساس آخرین گزارش روند‌های جهانی از شورای پناهندگان سازمان ملل، بیش از یک نفر از هر ۷۴ نفر در کره زمین به اجبار آواره شده است - بیش از ۱۰۸ میلیون انسان که ۴۰ درصد آن‌ها کودک هستند.

اعداد در دهه گذشته افزایش یافته است؛ در سال ۲۰۱۴، در آغاز «بحران مهاجران» در اروپا، حدود ۶۰ میلیون نفر در سراسر جهان به اجبار آواره شدند.

در آن زمان، تراژدی‌هایی از جمله چندین تراژدی در سواحل «لامپدوزا» بین سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ - که در آن بیش از ۱۰۰۰ نفر از جمله کودکان غرق شدند - و تصویر یک کودک دو ساله که در سواحل ترکیه کشته شد، بسیار گسترده شد.

مرگبارترین فصل از سال ۲۰۱۷

به گزارش «wsws»، اما دولت‌های اروپایی برای اطمینان از این موضوع اقدام کرده‌اند که این روند ادامه یابد؛ پس از کاهش تعداد مهاجران مفقود یا کشته شده در دریای مدیترانه از ۵ هزار و ۱۳۶ مهاجر در سال ۲۰۱۶، این رقم از سال ۲۰۲۰ که کمترین میزان آن یعنی هزار و ۴۴۹ نفر بود، دوباره در حال افزایش است. سه ماهه اول امسال مرگبارترین فصل از سال ۲۰۱۷ بوده است.

سیاستمداران به این بحران با ساختن دیوار‌های بلندتر در مرزهای اتحادیه اروپا- در برخی موارد به معنای واقعی کلمه - پاسخ می‌دهند؛ در نشستی در لوکزامبورگ در ماه جاری، سران اروپایی با حملات گسترده علیه حقوق دموکراتیک پناهجویان موافقت کردند که اجازه بازداشت طولانی مدت و اخراج سریع آن‌ها را می‌دهد.

طول دیوار‌های مرزی خارجی اتحادیه اروپا بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ بیش از ۶ برابر شد و به بیش از ۲ هزار کیلومتر رسید که ۱۳ درصد از مرز‌های زمینی اتحادیه را پوشش می‌دهد و ساخت و ساز‌های بیشتری در نظر گرفته شده است.

انتهای پیام/