خبرگزاری میزان- جلب سیار به این معنی است که بازپرس به ضابطان اعلام می کند که هرجا متهم را یافتند وی را جلب نموده و به نزد بازپرس بیاورند. 

مطابق ماده ۱۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری، جلب متهم به موجب برگه جلب به‌عمل می‌آید. مضمون برگه جلب که حاوی مشخصات متهم و علت جلب است باید توسط بازپرس امضاء و به متهم ابلاغ شود.

از طرف دیگر ماده ۱۸۲ بیان می دارد، مأمور جلب پس از ابلاغ برگه جلب، متهم را دعوت می‌کند که با او نزد بازپرس حاضر شود. چنانچه متهم امتناع کند، مأمور او را جلب و تحت‏ الحفظ نزد بازپرس حاضر می‌نماید و در صورت نیاز می‌تواند از سایر مأموران کمک بخواهد. جلب متهم به استثنای موارد ضروری باید در روز به‌عمل آید و در همان روز به وسیله بازپرس و یا قاضی کشیک تعیین تکلیف شود.

این درحالی است که، تشخیص موارد ضرورت با توجه به اهمیت جرم، وضعیت متهم، کیفیت ارتکاب جرم و احتمال فرار متهم با نظر بازپرس است. بازپرس موارد ضرورت را در پرونده درج می‌کند.

جلب سیار در چه مواردی صادر می شود؟

مطابق ماده 184 قانون مذکور، درصورتیکه متواری بودن متهم به نظر بازپرس محرز باشد، برگه جلب با تعیین مدت اعتبار در اختیار ضابطان دادگستری قرار می‌گیرد تا هر جا متهم را یافتند، جلب و نزد بازپرس حاضر کنند.

چنانچه جلب متهم به هر علت در مدت تعیین ‏شده میسر نشود، ضابطان مکلفند علت عدم جلب متهم را گزارش کنند.

در صورت ضرورت، بازپرس می‌تواند برگه جلب را برای مدت معین در اختیار شاکی قرار دهد تا با معرفی او، ضابطان حوزه قضایی مربوط، متهم را جلب کنند و تحویل دهند.

درصورتیکه متهم در منزل یا محل کار خود یا دیگری مخفی شده باشد، ضابطان باید حکم ورود به آن محل را از مقام قضایی أخذ کنند.

انتهای پیام/