به گزارش گروه فرهنگی میزان ؛ به نقل از روابط عمومی دارالعرفان، حجت الاسلام والسملمین حسین انصاریان در سخنرانی خود در حسینیه آیت الله علوی بروجردی (ره)، اظهار داشت: رسول خدا (ص) یک کار بسیار مهمی که انجام دادند روحیۀ نصیحت خواهی را در مردم زنده کردند، آن هم مردمی که در اوج کبر و غرور و آلوده به انواع رذائل اخلاقی بودند. با زنده شدن روحیۀ نصیحت پذیری کراراً مرد و زن به خود حضرت مراجعه کردند و از وجود مقدس ایشان درخواست موعظه و نصیحت کردند. نصیحتهای پیغمبر به افراد، اگر یک جا جمع آوری شود و توضیح داده شود یک فرهنگ جامع و یک مدرسۀ تربیتی کامل است.
در همه شرایط به یاد خدا باشید
وی گفت: یکی از نصیحتهای پیامبر (ص) به مؤمنان این است که همه جا و در هر موردی «فانکِ لا تأتین الله بشیءٍ غداً احب إلی الله من کثرة ذکره» به یاد خدا باشید. در آیات قرآن و در روایات مسئلۀ ذکر خیلی مطرح است و مصادیق متعددی هم دارد که همه را میشود بر همین نصیحت پیغمبر اکرم تطبیق کرد.
همۀ زندگی خود را با کتاب خدا هماهنگ کنید
استاد اخلاق حوزههای علمیه، قرآن مجید را یکی از ذکرها دانست و تصریح کرد: قرآن مجید حدود پنجاه و دو اسم دارد، در قرن هفتم ابوالفتوح رازی که کنار حضرت عبدالعظیم دفن است، این پنجاه و دو نام قرآن را یک جا ثبت کرد و نوشت. یک نام قرآن ذکر، دیگری شفا، رحمت، فرقان، کتاب و هدایت است «هُدىً لِلْمُتَّقِین» (بقره، ۲)؛ هر کدام از این نامها معانی گستردهای دارد. «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ» (حجر، ۹) دائم با ذکر خدا باشید، یعنی همۀ زندگی خود را با کتاب خدا هماهنگ کنید، غفلت از این اقیانوس عظیم حکمت و رحمت الهی نداشته باشید، چون هر یک آیهای که عملاً در زندگی ترک شود و در این دنیا جبران نکنید، قیامت یقیناً جبران نخواهد داشت.
ارتباط با اهل بیت (ع) به طور یقین انسان را به تمام رشتههای خیر وصل میکند
وی اهل بیت را مصداق ذکر عنوان کرد و گفت: مرحوم کلینی (ره) در جلد اول «اصول کافی» در باب حجت از امام باقر (ع) و امام صادق (ع)، با سند نقل میکند که میفرمایند: «نحن الذکر» ذکر ماییم. اهل بیت (ع) معدن علم الله و رحمت الله هستند، اهل بیت ذکر الهی هستند یعنی ارتباط با آنان به طور یقین انسان را به تمام رشتههای خیر وصل میکند. از وجود مقدس پروردگار که نمیتوان به طور مستقیم حقایق را دریافت کرد، یک راه ارتباط تربیتی پروردگار با ما، قرآن مجید و دیگری اهل بیت (ع) هستند.
وی افزود: کافی نقل میکند که یک بزرگوار و مؤمنی به حضرت باقر (ع) عرض کرد: یک روایت سنددار برای من بگویید. امام باقر (ع) فرمودند: من از پدرم حضرت زین العابدین، پدرم از ابی عبدالله، ابی عبدالله از امیرالمؤمنین، امیرالمؤمنین از پیغمبر و پیغمبر از خدا نقل میکند که یک زبان خدا قرآن و دیگری اهل بیت (ع) هستند؛ یعنی کسی که عاشق اهل بیت هست و اقتدای به اهل بیت میکند در حقیقت اهل ذکر است.
حذف و انتخاب دو مسأله کلیدی در زندگی
مبلغ عرصه بین الملل دعا را مصداق ذکر دانست و تصریح کرد: برخی از ذکرها در کتابهای مهم دعا مثل باب دعای «اصول کافی» بیان شده که یکی از این ذکرها «لا اله الا الله» است. صدوق (ره) در کتاب «توحید» با سند نقل میکند که پیغمبر (ص) میفرماید: «لا اله الا الله ثمن الجنة» قیمت این ذکر بهشت است. دو مسئله حذف و انتخاب در «لا اله الا الله» هست؛ این حذف و انتخاب در همۀ زندگی من باید جریان داشته باشد.
وی گفت: برای اینکه «لا اله الا الله» در زندگی جریان داشته باشد همۀ انبیای الهی تأکید میکنند که باید حرامها و اخلاقهای سبوعی، بهیمی و شیطانی از زندگی حذف شوند در غیر این صورت میان انسان و پروردگار حجاب هست.
انسان بخیل توحید ندارد و موحد نیست
وی نمونههایی بیان کرد که عظمت جریان داشتن «لا اله الا الله» در زندگی را نشان میدهد و خاطرنشان کرد: مرحوم ملا مهدی نراقی (ره) نقل میکند: رسول خدا (ص) در حال طواف بودند که به روبه روی دَر کعبه رسیدند و دیدند آقایی حلقۀ دَر کعبه را گرفته و با یک حال دعا میگوید: خدایا به حرمت این کعبه مشکل من را حل کن. پیغمبر اکرم فرمودند: به قسم مهم تری خدا را قسم بده. گفت: من بلد نیستم، قسم مهمتر چیست؟ فرمود: اگر مؤمنی خدا را به خودت قسم بده «فان المؤمن اعظم حرمة من الکعبه» این مرد آرام به پیغمبر گفت: من یک عیب دارم، نمیتوانم خدا را به خودم قسم بدهم. فرمود: عیبت چیست؟ گفت: وضع مالی من خوب است، اما بخیلم. پیغمبر اکرم (ص) یک لحظه هم نایستاد، چون این مرد بُخل را حذف نکرده بود و هنوز در «لا اله» گیر است، هنوز دچار بت است، توحید ندارد و موحد نیست. پیغمبر راه افتادند و با صدای بلند فرمودند: «البخل فی النار» بخل هر کجا هست آتش جهنم است.
استاد انصاریان افزود: در سورۀ آل عمران و توبه، علناً پروردگار میفرماید: بخیل در جهنم است و پولهایی هم که در دنیا جمع کرد و برای هیچ کار مثبتی خرج نکرد، در قیامت تبدیل به فلز میکنم، با آتش جهنم حرارت میدهم و به پیشانی و پهلو و پشتش میچسبانم، «هذا ما کَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِکُم» (توبه، ۳۵). برخی بخیل، حریص، ریاکار و حرام خور هستند و در واقع همه اینها از جمله رذیلتهای اخلاقی هستند که انسان را به دام میاندازند.
آنچه به مؤمن ارزش میدهد، ایمان، ارتباط و اتصالش است
وی در ادامه سخنان خود با ذکر روایاتی به اهمیت حذف عمل و رفتار حرام از زندگی مؤمن واقعی اشاره و خاطرنشان کرد: در روایتی آمده که پیغمبر (ص) میفرماید: «مؤمن افضل من ملک المقرب» مؤمن ملک مقرب جبرئیل و میکائیل است، شکم و غریزۀ جنسی ندارد؛ حال کسی که در معرض این تحریک شهوات و شکم است، ولی مؤمن مانده، افضل از جبرئیل و میکائیل است. امام عسکری (ع) نیز میفرماید: روز قیامت اگر صد و بیست و چهار هزار پیغمبر و ما چهارده نفر در یک صف طولی نشسته باشیم، حضرت آدم تا امام زمان (عج) در یک صف، یک مؤمن بیاید از جلوی ما رد شود تمام انبیا و ما به احترامش تمام قد بلند میشویم. در حقیقت آنچه به مؤمن ارزش میدهد، ایمان، ارتباط و اتصالش است.
وی گفت: آنجایی که آیات قرآن شامل حالتان میشود، عمل کنید. قرآن مجید مثل یک داروخانه است، شش هزار و ششصد و شصت و چندتا دارو دارد، ما برای اصلاح عمل و اخلاق و زندگی خود که لازم نیست هر شش هزار و ششصد و چندتا دوا را به کار بگیریم. امروز در تهران زندگی میکنیم هیچ کدام هم در این شهر حیوان نگهداری نمیکنیم لذا آیات زکات قرآن شامل حالمان نمیشود، به همین دلیل مسئولیتی در پیشگاه پروردگار نداریم. اما خیلی از آیات هم در این شهر و شهرهای دیگر شامل حال اهلش میشود.
اگر کسی بگوید که نیازی به روایات نداریم حرف باطلی میگوید
استاد انصاریان اظهار کرد: این سؤال مطرح است که با وجود آیات قرآن ما نیازی به روایات داریم؟ اگر کسی بگوید که نیازی به روایات نداریم و تنها به آیات قرآن عمل کنیم، حرف باطلی میگوید. کسی که پایۀ «حسبنا کتاب الله» را گذاشت، هیچ نظری جز نابودی دین نداشت. مفطرات روزه کجای قرآن است؟ شما در حج واجب هفت بار باید در عمرۀ تمتع طواف کنید، هفت بار در حج تمتع، هفت بار طواف نسا کجای قرآن است؟ حد مطاف کجای قرآن است؟ چند ریگ به نیت رجم شیطان پرتاب کنم، کجای قرآن است؟ مسجد جحفه و شجره میقات کجای قرآن است؟ بدون اهل بیت (ع) انسان کافر و بی دین میماند، چون اصلاً نمیتواند به قرآن مجید عمل کند. در آیات متشابه قرآن اگر سراغ اهل بیت (ع) نرویم گمراهی قطعی است.
انتهای پیام /