خبرگزاری میزان - با درک این موضوع که مسئله گسترش ناتو در مرکز جنگ اوکراین قرار دارد، می‌توان متوجه شد که چرا تسلیحات آمریکایی به این جنگ پایان نخواهد داد و فقط تلاش‌های دیپلماتیک می‌تواند این کار را انجام دهد.

به گزارش «پابلیک پالیسی ژورنال»، در رابطه با جنگ اوکراین، دولت بایدن بار‌ها گفته است که جنگ اوکراین با عملیات روسیه به اوکراین در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ (پنجم اسفند ۱۴۰۰) آغاز شده است. 

در واقع، جنگ از سوی آمریکا به روشی تحریک شد که دیپلمات‌های برجسته واشنگتن برای دهه‌ها پیش از جنگ پیش‌بینی می‌کردند، به این معنی که می‌شد از جنگ جلوگیری کرد و اکنون این جنگ باید از طریق مذاکره متوقف شود.

تشخیص اینکه جنگ سوی آمریکا تحریک شده است کمک می‌کند تا بتوان متوجه شد که چگونه می‌توان آن را متوقف کرد.

تیم بایدن اخیراً در سخنرانی رئیس جمهور آمریکا در اولین سالگرد جنگ اوکراین، در بیانیه اخیر ناتو، و در جدیدترین بیانیه گروه ۷، بی‌وقفه از کلمه «بی دلیل» برای توصیف جنگ اوکراین استفاده می‌کند.

رسانه‌های اصلی دوست بایدن به سادگی کلمات ادعایی کاخ سفید را طوطی‌وار تکرار می‌کنند.

«نیویورک تایمز» یکی از مقصران اصلی این موضوع است که ۲۶ بار، در ۵ سرمقاله، ۱۴ ستون نظرات نویسندگان نیویورک تایمز و ۷ مقاله‌ میهمان، جنگ را «بی‌دلیل» توصیف کرده است.

نقش آمریکا در آغاز جنگ اوکراین

در واقع آمریکا ۲ اقدام تحریک آمیز اصلی در رابطه با این جنگ انجام داده است.

اولین مورد، قصد آمریکا برای گسترش ناتو به اوکراین و گرجستان به منظور محاصره روسیه در منطقه دریای سیاه از سوی کشور‌های عضو ناتو (اوکراین، رومانی، بلغارستان، ترکیه و گرجستان) بود.

دومین مورد، نقش آمریکا در استقرار یک حکومت «روسیه ستیز» در اوکراین با سرنگونی خشونت آمیز «ویکتور یانوکوویچ»، رئیس جمهور وقت اوکراین در فوریه ۲۰۱۴ است که روابط خوبی با روسیه بود. 

در واقع جنگ مسلحانه در اوکراین با سرنگونی یانوکوویچ در ۹ سال پیش آغاز شد، نه در فوریه ۲۰۲۲ که دولت آمریکا، ناتو و سران گروه ۷ می‌خواهند همه آن را باور کنند.

بایدن و تیم سیاست خارجی او از بحث درباره ریشه‌های جنگ امتناع می‌ورزند. به رسمیت شناختن ریشه‌ها از ۳ جهت دولت را تضعیف می‌کند. اول، این واقعیت را آشکار می‌کند که می‌شد از جنگ جلوگیری کرد، یا زودتر آن را متوقف شد و از ویرانی کنونی اوکراین و هزینه‌های بیش از ۱۰۰ میلیارد دلاری آمریکا تا به امروز جلوگیری کرد. 

دوم، نقش شخصی بایدن در جنگ را به عنوان یک شرکت کننده در سرنگونی یانوکوویچ، و قبل از آن به عنوان یک حامی سرسخت مجتمع نظامی-صنعتی و مدافع اولیه گسترش ناتو، افشا کند. سوم، بایدن را به پای میز مذاکره سوق دهد و ادامه فشار دولت آمریکا برای گسترش ناتو را تضعیف کند.

موجود بودن مدارکی از آگاهی آمریکا از تبعات گسترش ناتو به اوکراین

آرشیو‌ها به طور انکارناپذیر نشان می‌دهند که دولت‌های آمریکا و آلمان بار‌ها به «میخائیل گورباچف»، رئیس جمهور شوروی قول داده بودند که وقتی اتحاد جماهیر شوروی اتحاد نظامی پیمان ورشو را منحل کرد، ناتو یک اینچ هم به سمت شرق حرکت نخواهد کرد.

با این وجود، برنامه ریزی آمریکا برای گسترش ناتو در اوایل دهه ۱۹۹۰، بسیار قبل از اینکه «ولادیمیر پوتین»، رئیس جمهور روسیه شود، آغاز شد. 

دیپلمات‌های آمریکا و سران خود اوکراین به خوبی می‌دانستند که گسترش ناتو می‌تواند به جنگ منجر شود. 

در آن زمان «ویلیام پری»، وزیر دفاع «بیل کلینتون»، رئیس جمهور وقت آمریکا در اعتراض به برنامه گسترش ناتو، استعفا کرد. 

«پری» در یادآوری این لحظه حیاتی در اواسط دهه ۱۹۹۰، در سال ۲۰۱۶ چنین، گفت: اولین اقدام که واقعاً ما را در مسیر بدی قرار داد، زمانی بود که ناتو شروع به گسترش کرد و کشور‌های اروپای شرقی وارد این ائتلاف شدند، که برخی از آن‌ها هم مرز با روسیه بودند. 

در سال ۱۹۹۸، «ویلیام برنز»، سفیر وقت آمریکا در روسیه و اکنون رئیس سیا، پیامی را به واشنگتن ارسال کرد و در مورد خطرات جدی گسترش ناتو هشدار داد: آرزو‌های ناتوی اوکراین و گرجستان نه تنها بر روسیه تأثیر می‌گذارد، بلکه نگرانی‌های جدی در مورد پیامد‌های ثبات در منطقه ایجاد می‌کند.

سران اوکراین به وضوح می‌دانستند که فشار برای موضوع گسترش ناتو به اوکراین به معنای جنگ است.

«الکسی آرستویچ»، مشاور سابق زلنسکی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۹، اعلام کرد: بهای ما برای پیوستن به ناتو، جنگی بزرگ با روسیه است. 

در حالی که دولت بایدن جنگ اوکراین را «بی دلیل» می‌خواند، روسیه در سال ۲۰۲۱ گزینه‌های دیپلماتیک را برای اجتناب از جنگ دنبال کرد، در حالی که بایدن دیپلماسی را رد کرده و اصرار داشت که روسیه هیچ واکنشی در مورد مسئله گسترش ناتو نباید نشان دهد.

انتهای پیام/