خبرگزاری میزان – دولت محافظه‌کار انگلیس در نظر دارد که انجمن‌های محلی و سایر نهاد‌های عمومی را از شرکت در کمپین‌های بایکوت رژیم صهیونیستی منع کند.

به گزارش «میدل ایست آی»، این اقدام علیه کمپین‌ها تنها جدیدترین حمله غیرلیبرال دولت انگلیس به هنجار‌های دموکراتیک است؛ و مانند بسیاری از برنامه‌های اخیر این کشور، از جمله قوانین جدید شناسایی رای دهندگان، مستقیما از جناح راست افراطی در آمریکا وارد شده است.

حمله به آزادی بیان

غیرقانونی کردن احتمالی بایکوت مسالمت‌آمیز ناقضان حقوق بشر نه تنها حمله به آزادی بیان، بلکه محدود کردن فضای دموکراتیک است؛ تلاشی برای ساکت کردن مخالفان، برای گفتن اینکه تنها روایت دولت انگلیس قابل قبول است.

در این بین روایت انگلیس از اقدامات رژیم صهیونیستی، روایتی از «یک دوست خوب» است.

تداوم جنایات رژیم صهیونیستی علیه فلسطینیان

در همین حال، تداوم اشغال نظامی سرزمین‌های فلسطینی از سوی رژیم صهیونیست زخمی بر قلب کرامت انسانی است. 

نقض روزانه حقوق بشر علیه فلسطینیان غیرقابل شمارش است و هر روز گزارش‌های جدیدی از مجازات‌های دسته جمعی، کشتار‌ها و سلب مالکیت مداوم از منابع آبی و خاک فلسطین به ارمغان می‌آورد.

هدف قرار دادن خانواده‌های بیگناه کسانی که در برابر اشغال وحشیانه رژیم صهیونیستی مقاومت می‌کنند، نقض حقوق بشر است، تخریب خانه‌های آن‌ها نقض حقوق بشر است، اخراج خانواده‌های فلسطینی از خانه‌هایشان به منظور اسکان صهیونیست‌ها نقض حقوق بشر است، راه اندازی حملات نظامی چند روزه در غزه که منجر به شهادت غیرنظامیان می‌شود، نقض حقوق بشر است.

محاصره ۱۵ ساله نوار غزه، محل سکونت دو میلیون نفر، نقض حقوق بشر است، بازداشت اداری، نگهداری افراد بدون اتهام یا محاکمه به طور نامحدود و قابل تمدید، نقض حقوق بشر است، تخریب روستای بادیه نشین در صحرای النقب - برای دویست و یکمین بار نقض حقوق بشر است.

این‌ها سوء استفاده و غیرقابل قبول و بلندمدت و ساختاری است، و اینکه رژیم صهیونیستی در حال تحمیل یک سیستم آپارتاید علیه فلسطینیان است.

آپارتاید

پس چگونه شهروندان در انگلیس باید به این موضوع اعتراض کنند؟ اگر آن‌ها یکی از یک چهارم نمایندگان حزب کارگر یا ۸۰ درصد نمایندگان محافظه کار هستند که اعضای گروه‌های لابی و دوستان رژیم صهیونیستی در پارلمان انگلیس هستند، نوشتن نامه برای نمایندگان شروع کننده نیست.

در این میان، به نظر می‌رسد که فضا برای اعتراضات خیابانی سنتی هر هفته در کنار جرم انگاری هرگونه اعتراض در حال دشوار شدن است؛ اساساً، هر نوع اعتراض (یا اعتصاب، برای آن موضوع) که باعث ایجاد هر گونه ناراحتی برای دولت انگلیس شود، به طور فزاینده‌ای منتفی است.

باید به این موضوع توجه داشت که هیچ کشوری در منطقه خود را «تنها دموکراسی منطقه» توصیف نمی‌کند؛ آن‌ها همچنین کل جمعیت بومی را زندانی نکرده‌اند، یک سیستم نظامی ظلم و ستم را تحمیل نکرده‌اند، منابع را سرقت نکرده‌اند و پناهندگان را از بازگشت در طول بیش از ۵۰ سال منع نکرده‌اند، آن‌ها سالانه ۳.۸ میلیارد دلار، عمدتا کمک نظامی، از آمریکا دریافت نمی‌کنند.

بایکوت به معنای حذف تعامل با اقتصاد رژیم صهیونیستی و همچنین نهاد‌های فرهنگی، دانشگاهی و ورزشی آن است؛ این اقدام همچنین به معنای لغو حمایت از شرکت‌های چند ملیتی است که از اشغالگری رژیم صهیونیستی با کارخانه‌های مستقر در سرزمین‌های اشغالی حمایت می‌کنند.

تمرکز محافظه‌کاران انگلیس و دولت ریشی سوناک، حمایت و پشیبانی از ثروتمندان و قدرتمندان است و همزمان سرعت بخشیدن به سرکوبگری علیه افرادی که خواستار توقف حمایت از رژیم صهیونیستی و تحریم آن هستند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت انگلیس در نظر دارد تا از تصمیم نهاد‌های عمومی و کارزارها برای بایکوت رژیم صهیونیستی جلوگیری کند و این امر به زودی و در پارلمان انگلیس مطرح خواهد شد.

طرح دولت انگلیس، انجمن‌های محلی و نهاد‌های عمومی را از تصمیم‌گیری درباره هرگونه بایکوت رژیم صهیونیستی منع می‌کند.

این طرح می‌گوید که تصمیم انجمن‌های محلی و نهاد‌های عمومی برای بایکوت و تحریم رژیم صهیونیستی «در تضاد با سیاست‌های خارجی و اقتصادی دولت انگلیس» هستند؛ این یک موضوع وحشتناک است، اما اولویت‌های دولت انگلیس را آشکارتر می‌کند.

انتهای پیام/