علیرضا مختاری در گفت‌وگو با میزان، درباره عملکردش در مسابقات انتخابی تیم ملی پارادوومیدانی اظهار داشت: سطح مسابقات عالی بود و رقابت فشرده‌ای بین شرکت‌کنندگان وجود داشت و خدا را شکر من و سایر ملی‌پوشان تقریبا به اهداف و آنچه که مدنظرمان بود، دست پیدا کردیم. منتظریم تا ببینیم شرایط برگزاری مسابقات جهانی و بازی‌های پاراآسیایی چگونه خواهد بود، تا وضعیت برای برگزاری تمرینات هم روشن شود.

وی در پاسخ به این سوال که آیا آماده حضور در مسابقات جهانی و بازی‌های پاراآسیایی است، گفت: بعد از بازی‌های پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو فقط در یک مسابقه در ۲ سال اخیر که آن هم سال گذشته برگزار شد، شرکت کرده‌ام، در صورتی که هر ورزشکار پارادوومیدانی باید هر سال در ۲ مسابقه شرکت کند. از عملکردم در رقابت‌های اخیر راضی بودم و رکورد ۵.۱۲ را به ثبت رساندم.

*به خاطر شرایطم در دانشگاه از شرکت در مسابقات مراکش انصراف دادم

ملی‌پوش پارادوومیدانی افزود: به خاطر شرایطم در دانشگاه از شرکت در مسابقات مراکش انصراف دادم و به همین خاطر در هیچ مسابقه‌ای بین‌المللی حضور نداشته‌ام. هم اکنون فقط در حال آماده‌سازی برای حضور در مسابقات جهانی یا بازی‌های پاراآسیایی هانگژو هستم و هرچند خیلی به کسب مدال امیدوارم، اما در ابتدا باید ببینیم شرایط‌مان به چه صورتی است و چه رکوردی را می‌توانیم ثبت کنیم.  

مختاری در پاسخ به این سوال که بعد از کسب مدال نقره بازی‌های پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو حمایت مالی شده یا نه، تصریح کرد: با توجه به محرومیتی که بعد از پارالمپیک توکیو داشتم، هیچ حمایتی از لحاظ مالی نشدم. یک ریال حقوق دریافت نکرده‌ام و هیچ دریافتی از صندوق قهرمانان هم نداشته‌ام. امیدوارم مسئولان حمایت بیشتری کنند تا در مسابقات آینده شرایط بهتر شود.

*هنوز بعد از گذشت چند سال منتظر آمبولانس‌های وعده داده شده وزیر بهداشت هستیم

نایب قهرمان پارالمپیک در پاسخ به این سوال که آیا شرایط تمرینی‌اش در استان محل زندگی‌اش فراهم بوده یا خیر، گفت: بله، در استان اصفهان و شهر خودمان تمریناتم را انجام می‌دهم. تا الان شرایط بد نبوده، اما متاسفانه هنوز تکلیف مربی‌ام مشخص نشده است.

مختاری با ارائه درخواستی از وزیر بهداشت و درمان، گفت: من در روستای همام از توابع شهرستان زرین شهر استان اصفهان سکونت دارم، اما متاسفانه این منطقه به خاطر عدم تجهیزات پزشکی و آمبولانس در شرایط سختی قرار دارد. ۲ مرتبه مدال‌های بین‌المللی خودم را به ۲ وزیر بهداشت و درمان اهدا کردم و درخواست داشتم که وضعیت اورژانس این منطقه بهبود پیدا کند. وزیران قبلی و کنونی هم قول مساعد دادند که اورژانس روستا همام وضعیت مناسبی پیدا کند، اما هنوز بعد از گذشت چند سال متاسفانه این کار انجام نشده است.

انتهای پیام/