خبرگزاری میزان - فضانوردان سال‌هاست که خود را با چالش‌های خوابیدن در فضا تطبیق داده‌اند و درس‌هایی که از خواب بدون گرانش آموخته‌اند تضمین می‌کند که روزی نخستین خدمه فضایی که به مریخ می‌روند، استراحت کافی داشته باشند.

به گزارش «سی‌ان‌ان»، خدمه چرخشی ایستگاه فضایی تقریباً ۲۳ سال است که به طور متوسط ۶ ماه را در ایستگاه فضایی بین‌المللی زندگی و کار کرده‌اند و درست مانند مردم روی زمین با مشکلات خواب دست و پنجه نرم می‌کنند. 

به عنوان مثال، بیشتر افراد نیازی به نگرانی در مورد شناور شدن از تخت خود به دلیل گرانش صفر ندارند اما فضانوردان از ابزار خاصی استفاده می‌کنند تا از شناور شدن در ایستگاه فضایی در هنگام خواب جلوگیری کنند.

۲ مورد از بزرگترین چالش‌های فضانوردان شامل محیط خواب آن‌ها و ایجاد یک چرخه طبیعی خواب است. 

خواب در فضا

«ارین فلین ایوانز»، مدیر آزمایشگاه مقابله با خستگی در مرکز تحقیقات ایمز ناسا در کالیفرنیا، می‌گوید که فضانوردان اتاق‌های تاریک، آرام و خصوصی برای خدمه در ایستگاه فضایی دارند که برای خواب خوب مفید است، اما در سایر ماموریت‌های فضایی همیشه اینطور نخواهد بود. 

کپسول‌های «اوریون» که در ماموریت‌های آتی «آرتمیس» به ماه استفاده می‌شوند، مخازن کوچکی هستند که فضای محدودی برای خدمه و کیسه‌های خواب برای دوره‌های استراحت دارند. 

در حالی که ایستگاه فضایی مناظری باورنکردنی از زمین ارائه می‌دهد، ۱۶ طلوع خورشید که یک فضانورد در روز شاهد آن است، می‌تواند ریتم شبانه روزی را که ساعت طبیعی بدن برای خواب و بیداری است، مختل کند. 

در زمین، اختلال در ریتم شبانه روزی برای افرادی که در شیفت شب کار می‌کنند یا در زمان سفر در مناطق زمانی تجربه «جت لگ» (پرواز طولانی از یک مبدا به مقصد با محدوده زمانی متفاوت) دارند، رخ می‌دهد. 

ایستگاه فضایی هر ۹۰ دقیقه یکبار به دور زمین می‌چرخد و چرخه‌های متناوب تاریکی و نور را ایجاد می‌کند.

کارشناسان ناسا به جای مجبور کردن فضانوردان برای سازگاری با چنین چرخه عجیبی، نوری را به فضای داخلی ایستگاه فضایی اضافه کرده‌اند که شبیه آنچه مردم در طول یک روز عادی روی زمین تجربه می‌کنند، است. 

شبیه‌سازی ماموریت‌های فضایی

اگرچه دانشمندان داده‌های مربوط به خواب سال‌ها پرواز فضایی را در اختیار دارند، اما انجام ماموریت‌های شبیه‌سازی شده روی زمین امکان کنترل بیشتر را فراهم می‌کند. 

«ایوانز» در بخشی دیگر گفت: ما همیشه مأموریت‌های فضایی شبیه‌سازی شده انجام می‌دهیم. ما در مرکز فضایی جانسون چیزی را داریم که به آن محیط فضایی آنالوگ می‌گوییم که آنالوگ تحقیقات اکتشاف انسانی یا HERA نامیده می‌شود و این اساسا یک زیستگاه کوچک است. 

این زیستگاه به اندازه یک پایگاه ماه یا فضاپیمای کوچک بوده و می‌تواند خدمه چهار نفره را برای مدت طولانی در خود جای دهد.

«فلین ایوانز» همچنین در مطالعه‌ای شرکت داشت که در آن خدمه ۴۵ روز را در زیستگاه سپری کردند و به ۵ ساعت خواب در شب‌های هفته و هشت ساعت در تعطیلات آخر هفته محدود شدند.

شرکت کنندگان از نظر هوشیاری و عملکرد مورد آزمایش قرار گرفتند.

یافته‌های این آزمایش نشان داد که اگر اعضای خدمه فقط ۵ ساعت در یک شب بخوابند، به فرصت‌های بیشتری برای جبران خواب در شب‌های بعدی نیاز دارند تا از اثرات بد کمبود خواب جلوگیری کنند.

طبق گزارش ناسا، نیاز فعلی این است که خدمه در ماموریت‌ها ۸ ساعت و نیم در شب بخوابند تا از کم خوابی طولانی مدت، خطا‌های ناشی از خستگی و عوارض سلامتی جلوگیری کنند.

انتهای پیام/